majwsik

Części to nie problem. We Francji dostęp do nich jest taki jak w Stanach do części do Mustanga z 1967 roku. Pryszcz w dobie internetu. Co do kosztu zakupu. Wiadomo, patrzy się na stan, rudą jak pali itd. ale umówmy się, że poniżej 20 tysięcy ojro to są raczej "bazy do odrestaurowania", a nie samochody do jazdy od razu. Co do pocących się układów zawieszenia. To niestety nie jest tak jak z zapoconą miską olejową czy pokrywą zaworów. Z tym nie "można jeszcze pojeździć". Jak się tego nie olewa to koszty utrzymania hydropneumatyki specjalnie nie odbiegają od utrzymania wielowahaczy np. w jakimś Audi. Bryka jest za***ista. Uwielbiam ten wóz. Dla mnie ważniejszy jest w samochodzie komfort jazdy niż możliwożć zapierdzielania

Doskonale wiem co to jest DS i "z czym to się je". Mam świra na punkcie Citroenów generalnie, a o DS-ie wiem, nie chwaląc się, prawie wszystko Na zakupy i do jazdy po wsi mógłbym mieć Citroena HY, z kolei żona, zarażona przeze mnie Cytrynami, wzdycha do 2CV... no ale powoli, nie wszystko na raz

To i ja się podepnę pod temat. Moto marzenie? Powoli się spełnia, potrzebuję jeszcze 3-4 lat. Citroen DS drugiej edycji najlepiej w wersji Pallas. Zegarek do niego? Coś starego, wskazówkowego, ze skórzanym paskiem w kolorze skóry na fotelach samochodu... stylistycznie może coś w kierunku steampunk. Ten samochód to dla mnie taki "ultimate car"... najlepszy na świecie, motoryzacyjny cel ostateczny