English&German Master Clocks

[PRGreg 32]

Cześć,

 

Bardzo dawno nie zakładałem nowego tematu.

Wkoło gdzie nie spojrzeć czają się roczniaki.

 

Ja od kilku miesięcy z dużą uwagą i zainteresowaniem studiuję i pogłębiam swoją wiedzę na temat angielskich i niemieckich zegarów elektrycznych sterujących sieciami czasu w szczególności skupiam sie na zegarach z wahadłem sekundowym co w prostej linii jest skutkiem mojej (niespełnionej niestety) wielkiej miłości do prawdziwych regulatorów. 

 

Wbrew pozorom jest to bardzo ciekwy temat będący syntezą mechaniki i elektromechaniki. Aby zrozumieć pewne zagadnienia musiałem sobie przypomnieć prawo Ohma i podstawy elektomechaniki. 

Te zegary potrafia być cholernie dokładne. Nie bez powodu używano ich jeszcze w latach 60 ubiegłego wieku w fabrykach, szkołach, pocztach, urzędach i dworcach. Była to produkcja przemyslowa ale nie na dużą skalę ze względu na wielkośc rynku (np synchronomów wyprodukowano w sumie ok 6000). 

Wahadła produkowano z inwaru a podstawą było wahadło swobodne dostajace odpowedni impuls mechaniczny podtrzymujący pracę. Były tez zegary działające w oparciu o wychwyt Grahama czyli bardzo klasyczne.

 

Wstępnie podzieliłem sobie je na takie grupy: 

 

1. Zegary produkowane przez firme Synchronome Co w Londynie oraz liczne klony innych producentów - wg rozwiązania Panów Williama Shorta i Franka Hope-Jonesa zwane popularnie synchronomami. 

2. Zegary na bazie pomysłu szwajacara Matheusa Hippa - zwane popularnie Hipp Toggle Clocks. Działające na zasadzie swobodnego wahadła i impulsu podtrzymującego pracę przekazywanego po zmniejszeniu amplitudy o pewna ustalona wartość.  

3. Pulsynetic clocks - działające na zasadzie whadła swobodnego j.w. ale z innym rozwiązaniem przekazywania impulse. Tu zasadniczo dominuje Gents of Leicester.

4. Zegary na bazie klasycznych mechanizmów z wychwytem Grahama - konstrukcje niemieckie podtrzymywane napędem łańcuchowym podtrzymywanym przez elektromegnesy (Carl Werner, Burk, Siemens), angielskie z napędem sprężynowym podtrzymywanym przez elektromagnesy ITR, IBM,

 

Dużo informacji można znaleźc tutaj:

 

http://www.hvtesla.com/masters/po36_intro.html

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[PRGreg 32]

Tłok straszny tutaj ale jak znajdę chwilkę to dołożę troche więcej informacji i zdjęć 

[mechanik 992]

Temat bardzo ciekawy ,ale właśnie niewielka stosunkowo produkcja i koszt pozyskania synchronoma czynią te piękne mechanizmy mało znanymi.Częściej są spotykane w Polsce zegary oparte na klasycznych mechanizmach i te można już spotkać w kolekcjach ale najczęściej nie uruchomiane (hałas naciągu w warunkach domowych słabo akceptowalny )Mam takiego Wernera z podnoszeniem wagi silnikiem elektrycznym ,co 4 godziny silnik jazgota niemiłosiernie wprawdzie przez parę sekund ale i tak musiałem sie poddać i wyłączyć.

[PRGreg 32]

Temat bardzo ciekawy ,ale właśnie niewielka stosunkowo produkcja i koszt pozyskania synchronoma czynią te piękne mechanizmy mało znanymi.Częściej są spotykane w Polsce zegary oparte na klasycznych mechanizmach i te można już spotkać w kolekcjach ale najczęściej nie uruchomiane (hałas naciągu w warunkach domowych słabo akceptowalny )Mam takiego Wernera z podnoszeniem wagi silnikiem elektrycznym ,co 4 godziny silnik jazgota niemiłosiernie wprawdzie przez parę sekund ale i tak musiałem sie poddać i wyłączyć.

Wierzę i dlatego rozwiązania angielskie są lepsze moim zdaniem.

Mam co prawda na chodzie jednego pulsynetica (GENTS of Leicester) i jest to z pewnością najgłośniejszy zegar matka produkcji angielskiej.

Mimo to prawdopodobnie cichszy od Wernera.

Angielskie konstrukcje w większości bazują po prostu na innych założeniach. Punktem wyjścia jest wahadło swobodne podtrzymywane w ruchu wahadłowym przez okresowe impulsy (zwykle co 30sek).. Niemieckie konstrukcje stosowały tradycyjne rozwiązanie oparte o wychwyt Grahama.

Wyjątkiem od powyższej zasady były angielskie zegary ITR/IBM. Mechanizm był w nich tradycyjny z wychwytem Grahama i napędem sprężynowym. Cały trik polegał na naprężaniu sprężyny co minutę przy pomocy sprytnej dźwigni poruszanej elektromagnesem. W rezultanie zniwelowano do zera nierównomierność siły napędowej, która ma miejsce w tradycyjnych zegarach sprężynowych. 

 

Obe powyższe zegary tykaja u mnie i ich dokładność jest imponująca i oba są z podobnego okresu (lata 30 ubiegłego wieku) 

Wahadła z prętami inwarowymi robią swoje.

Udało mi się osiągnąć dokładność chodu na poziomie 10-15 sekund na miesiąc a jeszcze nie próbowałem regulacji precyzyjnej z obciążnikami wahadła, które są na wyposażeniu pulsynetica.

[mechanik 992]

Faktycznie większość konstrukcji zegarów matek niemieckich jest tradycyjna ale rozwiązanie naciągów sprężyny także spotykane jest naciągiem krótkiej 1-3 min sprężyny przez elektromagnes,ale też nie jest to ciche rozwiązanie i najczęściej stosowane w zegarach zakładowych.