Kupiłem Parnisa…

[pmwas 9547]

Używany w dobrym stanie.

Czemu? A… taka fanaberia.

 

Pamiętam, miałem kiedyś Parnisa.

Takiego „Portugalczyka” na automacie ST-25.

Ogolnie - mechanizm (naciąg) szybko się zepsuł, a moje próby naprawy skończyły się… źle. 
Ale sam zegarek, za te nędzne pieniążki, które kosztował, był bardzo ładny. Stal, przyzwoite wykończenia, szklane szkiełko, nakładane indeksy tarczy, automat… za taką kasę…

Ale się zepsuł, więc cóż z tego???

 

Ale do rzeczy. Pomysł, żeby spróbować jeszcze raz kilkakrotnie mi już do głowy przyszedł, ale za każdym razem szkoda mi było kasy.

Bo i po co? 
Oczywiscie myślałem raczej o ST-25, tym razem z rezerwą chodu, ale… szukałem, rezygnowałem, znów szukałem, znów rezygnowałem. I tak trafiłem na to, czego zdecydowanie nigdy NIE chciałem. Na takie oto toto.

 

Ot - PARNIS. Zegarek z ręcznym naciągiem, w starym stylu, ładny.

Swego czasu wersja o nieco innej tarczy stała się - pod postacią jubileuszowego zegarka krakowskiego zegarmistrza - bohaterem zaciętej polemiki, ale… to było już jakiś czas temu.

Czemu to kupiłem? Bo ma to jeden z ciekawszych mechanizmów, który można dziś niedrogo dostać, ale o tym za chwilę.

 

Koperta jest stalowa, trzyczęściowa, luneta polerowana, boki szczotkowane, koronka zwyczajna, szkiełko lekko wypukłe.

Dość duży - średnica koperty 45mm, pasek 22mm.

 

 

Tarcza z nakładanymi indeksami i cyframi, wszystko srebrne (choć wolałbym niebieskie).

Design to klasyka i nie byłoby się do czego przyczepić, gdyby nie „limitacja”:

 

 

Oczywiscie wszystkie dziesiątki czy setki tysięcy takich Parnisów mają 117/1000. 
 

I tu dochodzimy powoli do korzeni zegarka. Ale znów - o tym za chwilę

 

Poza głupią limitacją i bezsensownym nr ref. na przeszklonym deklu - nie można się czepiać wykonania.
Tzn. zawsze można, ale to jakby się Fabii czepiać, ze nie ma foteli wykończonych naturalną skórą. Za tą cenę jest po prostu dobrze.

Można dopatrzeć się nierówności szczelin w kopercie, ale to pewnie wina kogoś, kto zegarek otwierał i źle zamknął (śrubki mocujące mechanizm w kopercie mają ślady ingerencji, więc ktoś tam był).
Jakość materiałów średnia, śrubki z tzw. gównolitu, więc próby porządnego dokrecenia grożą pozrywaniem gwintów.

Ale mozna powiedzieć, że jest naprawdę dobrze, bo to kosztuje… grosze.

 

Tarcza jest wykończona ładnie, indeksy (tym razem) równo nałożone, na indeksach i wskazówkach niewielka oksydacja.

 

I teraz pora na mechanizm…

 

 

Wbrew pozorom jest to Asian Unitas, tylko w innym wydaniu. Wydanie to to po prostu podróba IWC.

Oczywiscie, można mówić, że to mechanizm „inspirowany” IWC, ale nie jest tajemnicą, że ten Parnis wywodzi się po prostu z podrób (czy też „replik”) IWC, stad tez ta limitacja czy referencja na kopercie.

 

Jesli natomiast pominiemy jego podróbkowatość, to mamy tu naprawdę fajny mechanizm, za naprawdę żadne pieniądze.

 

 

Owszem - śrubeczki na kole zapadkowym są fejkowe, ale mamy tu design w stylu mechanizmu Jonesa, z długim regulatorem, całkiem ładne wykończenia płyt, balans z wkrętami w starym stylu, i ogólnie całość ma super vintageowy klimat. 
 

Co bym zmienił? Oczywiście - usunąć referencję i limitację, dac ładniejsze logo na tarczy i byłoby jeszcze lepiej. Ale - naprawdę - toto kosztuje tyle co nic, a jest… fajne. Jeśli ktoś nie ma nic przeciwko ordynarnym zrzynkom, to ten mechanizm naprawdę jest ładny. Jak i cały ten zegarek