PRGreg

To jeszcze raz.......nie jest ważne jakie są cyferki bo zawsze są 15,30,45 i 60. WAŻNE jest ile jest podziałek na tym sekundniku. Nic dziwnego, że w tym "ze strychu" się zgadza wszystko bo i podział jest na 80 części a nie 60 i styl graficzny jest tez na moje oko OK. W pierwszym zegarze sekundnik ma narysowany błędny podział bo powinien mieć taki jak w tym drugim. To jest wg mnie cecha wspólna zegarów z Berlina. Oni jeśli już robili sekundnik to z kołem wychwytowym o 40 zębach i podziałem sekundnika na 80m części. To daje pełny obrót sekundnika w 60 sekund przy tej długości wahadła około 62-65cm. ZATEM jeśli jest koło wychwytowe z 40 zębami i widoczny sekundnik to na 100% powinien być narysowany sekundnik jak w tym "ze strychu" KROPKA. To samo dotyczyło dyskusji jakiś czas temu z "RUDYMI" one mają też taką cechę konstrukcyjną jak berlińczyki.

Fajny gratuluję tylko tarczę ktoś Ci źle odnowił....który to już raz widzę ten krój tarczy? Na poprzedniej stronie jest zdjęcie berlińczyka z tarczą jak powinna być w tym zegarze. Tarcza może być oryginalna jak najbardziej tylko ten krój indeksów i sekundnik z podziałem na 60 a nie 80części.

Proszę o zdjęcie tylnej płyty mechanizmu. Ciekawy jestem czy ma MPZ? Wysłałem kol. @Antyczek wiadomość. Proszę o odpowiedź Sorry są zdjęcia powyżej jeszcze z giełdy....nie zauwazyłem....brak MPZ.

Wskazówki z wiedeńczyka. Tarcza dorobiona lub może oryginalne szkło ale indeksy przemalowane. Niestety bez zachowania stylu i układu. Grafika sekundnika....szkoda nawet komentować. Ja nie wiem skąd się biorą tacy "artyści graficy" amatorzy, skoro jest tyle fotografii oryginalnych tarcz i łatwo sprawdzić jak powinny wyglądać indeksy i układ sekundnika w berlińczyku w przypadku koła wychwytowego z 40 zębami. Przecież to nawet nie jest proporcjonalne i ładne. Indeksy są za duże. Korona w stylu biedermeierowskim od wiedeńczyka a to przecież była zupełnie inna stylistyka. Zegar do gruntownej i ponownej renowacji. Indeksy do zmycia i namalowania ponownego. Wskazówki do wycięcia według znanych wzorów, korona na półkę do wykorzystania w innej skrzyni 😉. Wygląda na to że takich "malowaczy" tarcz szklanych przybywa.....Zresztą już o tym była tutaj mowa

Dzięki za to uzupełnienie. Wszystko się ładnie zgadza bo ta skrzynka to okres 1870-1880 i później. Widocznie po tym przekazaniu zaczęła się sprzedaż pod swoją marką zegarów produkowanych przez Lenza. W sumie nic dziwnego. Mam Rescha na niskich numerach z logo "Gebr, Levi Stuttgart" 😉

A co tu do zaopiniowania? Lenzkirch w katalogowej skrzyni i z tekturą na plecach....jak to Lenzkirch. Mechanizm, wieszak Lenzkirch...Jak ktoś lubi Lenzkirchy to brać.

Dzień dobry, Ja z kolei poszukuję zegarów berlińskich czyli tzw berlińczyków.

No wziął bym... Jak ktos ma namiary na niego to proszę

Stolarka i wzory skrzyń są oczywiście odmienne i to pomaga identyfikować zegary "berlińskie" Mam jeszcze dodatkowy element weryfikujący "fajkowe" tarcze. Wystarczy zerknąć na rewers tarczy. Stare mleczne szkło nie jest jednorodne, często pofalowane. O ile się orientuję obecnie dostępne mleczne szkło w USA czy DE jest gładkie co pozwala na wstępną weryfikację. Zetem poza wadliwymi czcionkami, źle podzielonym sekundnikiem mamy jeszcze weryfikację rewersu tarczy szklanej. Pierścienie wykonywane maszynowo w berlińcach sa dużo bardziej filigranowe i węższe od tych wiedeńskich. Ja raczej miałem na myśli technologię wykonywania nie podobieństwo wyglądu bo one jednak się różnią.

Bardzo dziękuję za propozycję. Co do łożysk to kto wie. Cześć sprzętu już skompletowałem. Udało mi się zdobyć z Bergeona 6300.

Na pewno nie Endler. Pomijając logo którego przy taki niskich numerach Endler nie stosował (zresztą to nie logo Endlera) to Endler przez pierwsze kilkadziesiąt tysięcy stosował mostki frezowane a nie gięte a śruba regulacyjna bolca przekazującego impuls była zawsze tylko z jednej strony. To cecha Endlera.

Autor miał na myśli dokładnie to co napisał 😉 Polecam książki Kochavera, Ortenburgera czy Kaltenbocka. Nie bardzo mogę zamieszczać zdjęcia z tych publikacji ale zapewniam, że zegary wiedeńskie miały pierścienie w podobny sposób wykonane co w berlińcach. Książki te rozróżniają i nazywają te właśnie pierścienie jako "engine-turned bezel" co by znaczyło wykonywanie na obrabiarkach a nie jako odlewy. Odlewane były te co kol. zamieścił powyżej tzw "pie crust bezel" Większość wczesnych zegarów z Wiednia czyli Laterndluhr'y czy Dachluhr'y miały pierścienie typu "engine turned" podobnie jak berlińce (trochę może inne wzory itp ale technologia wytwarzania podobna). Przypuszczalnie do połowy XIXw była to powszechna metoda. Dopiero późniejsze biedermeiery częściej miały odlewane pierścienie takie jak ten powyżej typu "pie crust". Wiele tych pierścieni wykonywanych maszynowo było złoconych. Złocone pierścienie były np w berlińcach. Czy we wszystkich to nie wiem ale z pewnością nie były to wyjątkowe przypadki. Kilka zdjęć zegarów wiedeńskich z tego rodzaju pierścieniem:

Tarcza to oryginał na 100% i jak dla mnie cenna informacja o kroju i wzorze sekundnika - przynajmniej u tego producenta (charakterystyczne wskazówki). Wiem dzięki temu jak powinien wyglądać komplet wskazówek w tych zegarach To zdjęcie mojego (byłego) zegara 😉 . Ingerencja dotyczy pierścienia który komuś spasował jak sądzę. Załączam zdjęcie kompletnej tarczy z pierścieniem tylko zegar dwuwagowy bez sekudnika. Pewnie taki pierścień był w tym moim. Także tutaj sprawa jest jasna. Tylko pierścień jest nie od kompletu. Znam zegar. Tarcza jest szklana na 100%. Charakterystyczne pęknięcie i zabrudzenie wokół otworu do nakręcania. Podział sekundnika....80 części. Skrzynia ok. To musiał być bardzo stary egzemplarz patrząc na wzór tej skrzyni. Korona raczej wtórna. Co do mocowania wkrętami to rzeczywiście nie widziałem takiego ale raczej bym się skłaniał że tak było od początku. Wątpię by ktoś w trakcie użytkowania czy konserwacji zegara zadał sobie tyle trudu na pracochłonne i skomplikowane wiercenie w szkle (po co skoro może użyć szpilek i pierścienia to zamocowania tarczy). To już raczej manufaktura tak wykonała ten zegar. Śruby też jakby "z epoki". Ten ostatni zegar poza stylem tarczy i pierścieniem niewiele ma wspólnego z berlińczykami. Zresztą takie pierścienie (w książkach nazywane "machined bezel") stosowano często w zegarach wiedeńskich. Więc pierścień czy tarcza nie są wyznacznikiem berlińczyków IMO. Chodzi o to że mając mechanizm, który już definiuje berlińczyka i wiedzę jak powinna wyglądać tarcza możemy stwierdzić czy jest oryginalna czy nie. Ale to moja opinia nie uważam że jestem nieomylny. Analizuję to co widzę i to wszystko 😉

I teraz sobie to porównajcie z tymi "innymi" Przecież to jest zupełnie inna bajka (proporcje, czcionka, styl itp) Wszystkie powyżej mają pewien wspólny i wyczuwalny na oko i podobny układ. Oczywiście na jednym zdjęciu jest nieoryginalna wskazówka godzinowa ale nie o tym piszę. Chodzi mi o tarcze. Ostatnio spotkałem się z sygnałami o przerabianiu "rudych" na tarcze szklane pełne z sekundnikiem 60 części. Nawet 1 czy dwa gdzieś widziałem. To jest skutek popytu na zegary berlińskie. Jak jest popyt to zegar do przeróbki się znajdzie.....To jest moim zdaniem bardzo poważne utrudnienie w naszych pracach "badawczych" bo nie mamy pewności czy materiał "dowodowy" jest oryginalny. W zasadzie możemy spokojnie dyskutować o cechach mechanizmów. Tu już o podróbkę trudniej.

To tylko potwierdza mój komentarz. Tarcza W03 to kiepska kopia zrobiona bez pojęcia i niezgodnie z oryginałem. Wogóle zapomnijmy że te tarcze sa oryginalne bo tylko wprowadza to zamieszanie. Niestety problem jest gruby. Ktoś dorabia te tarcze masowo i bez pojęcia a przypuszczalnie natrafienie na oryginał z nieuszkodzona orygionalną tarcza jest bardzo trudny. Zegary są kupowane i zwożo ne do polski w stanie "upadłym". Hasło berlińczyk jak wcześniej Resch czy gebr.Jung działa jako "chłyt maketingowy". Poniżej kilka oryginałów na 100%.