Marcusfff

Primus inter pares.

https://zegarownia.pl/zegarek-damski-citizen-sports-eu6002-51p https://zegarownia.pl/zegarek-damski-timex-main-street-set-twg068100 https://zegarownia.pl/zegarek-damski-festina-mademoiselle-f20745-2 Masz dobre wyczucie i znajomość marek zegarkowych. Możesz śmiało iść do galerii i wybrać co Ci się podoba, ale pod warunkiem, że będzie to marka zegarkowa, a nie modowa.

Już ogarnięte. Wczoraj jeszcze przewertowałem instrukcję i jest jak Kolega@mariusz9a. Przytrzymując A na 5 sekund zegarek wchodzi w tryb wyrównania wskazówek. Wtedy też na datowniku ustawia się HS (hand set). Poprawiłem i teraz jest tip-top

To logiczne! Wyższa cena- więcej towaru.

Sorry, uciekła mi odpowiedź. To wersja z samym paskiem, głównie ze względu na wagę i przeznaczenie. Polecę klasykiem: u mnie działa. Wrzucałem jak zwykle zmniejszone foty wprost na forum. Odpaliłem na próbę wylogowany na kompie i też wszystko jest, więc trudno mi cokolwiek zaradzić. Czy ktoś jeszcze ma taki problem?

Obiecałem, to wrzucam pierwsze wrażenia. Niecały dzień to akuratni okres na podsumowanie pierwszych obserwacji. Będzie może wylewnie, przydługo, z tłem i zawijasami. Dla niecierpliwych lub tych co nie zniosą mojego stylu- super zegarek. Bardziej cierpliwym pragnę przekazać co następuje. Na wstępie zaznaczę, co pewnie niewłaściwe na forum miłośników G-Shock, a może nawet nieuprzejme i głupie, że nie jestem miłośnikiem tych zegarków. Otwarcie, też przyznam, że nie znam się też na nich, nie mam punktu odniesienia, nie wiem jak je porównywać i na co zwracać uwagę. Z drugiej jednak strony, może kogoś zainteresuje takie spojrzenie laika. Czy też jarosza. Niezmiernie jednak cenię te zegarki i uważam, że każdy szanujący się mężczyzna powinien mieć choć jednego. To zegarek do zadań specjalnych, do tyrania, sportu i pracy. Kwintesencja toolwatcha. I tak właśnie od lat 90-tych niemal zawsze jakiś G był w moim pudełku. Kiedyś nawet jedyny- gdy byłem nastolatkiem, skakałem po drzewach, jeździłem na rowerze i pływałem, to był to DW-5300 z drucianym protektorem. Wyglądał jak nerd noszący aparat ortodontyczny, ale znosił wszystko niezwykle dzielnie. Wygrzebałem go nawet jakiś czas temu z pudełka by stwierdzić, że pokonał go, o ironio, czas. Pasek łamał się i kruszył w rękach. Parę, może paręnaście, dobrych lat temu przyszedł kolejny klasyk niskiej klasy- DW-5600. Tania opcja do założenia wszędzie tam, gdzie mechanika zwyczajnie szkoda. Zgubiłem go gdzieś parę lat temu i zamiast jakoś szczególnie szukać bez żalu kupiłem następny. Ten jest ze mną do dziś. I tak zastał nas moment publikacji (wycieku?) ilustracji Casionauta. Rendery wdarły się w mózg i świdrowały go przez ponad miesiąc. Trzeba przyznać, że trafiły na podatny grunt- nie przepadam za cyfrową prezentacją czasu, nie potrzebuję wielu funkcji, BT, solara, alarmów ani koperty chroniącej moduł przed udarowymi uderzeniami atomowymi. Wzdycham też do Nautilusa. I tak właśnie zapadła decyzja o zastąpieniu 5600. Tylko który wariant? Czarny? Klasyka, ale nudno. Kolory? Zielony spoko i pasowałby do zastosowania. Najfajniejszy jednak granat na bransie... Tylko ja potrzebuję zegarka do pracy koło domu, na rower i do warsztatu. Ten jest za ciężki, bransoleta w sumie nieładna i datownik czarny łamie spójność tarczy. No to metal na pasku. Dobry kompromis wagowy i kto mi zabroni kosić trawę w zegarku, który podszedł by do stroju smart casual? Złoto nie... brak mi powagi wieku lub romskich genów. Czarny spoko wygląda, ale znów nuda... ale srebro? Przefajne! To teraz czekamy aż odblokuje się koszyk. Zegarek przychodzi zapewne w standardowej, ale bardzo ładnej heksagonalnej puszcze G-Shocka. W środku standard- instrukcja, gwarancja, karta zawieszka i... on. Na pierwszy i każdy kolejny rzut oka- trochę bardziej bling niż widziałem go w necie. Ale nie ostentacyjny. Może do błota trochę za bardzo, ale za to sadzenie jeżyn będzie bardziej glamour. Ładniejsze zdjęcia w poprzednim poście. Te to zapchajdziury dokumentacyjne. Zegarek jest na prawdę dobrze wykonany, jak na cenę, którą zapłaciliśmy. Krawędzie przejścia sposobów wykończenia koperty są równe, uwagę zwraca dobrze wykonane promieniste szczotkowanie. Na niej laserowo grawerowane, obowiązkowe oznaczenie serii i słowo-deklaracja "Protection"- nieodłączny znak rozpoznawczy poważnego zegarka. Boki lunety oraz koperty z wyjątkiem zintegrowanych osłon pusherów jak i same przyciski są polerowane. Górne części uszu również. W ogóle polerka to w sumie najsłabszy element wykończenia- koperta jest lekko pofalowana, co widać na niektórych załamujących się odbiciach. Wgłębienie przechodzące między zintegrowaną lunetą a kopertą jest też świetnym miejscem na bród, który będzie trudno stamtąd usunąć. Znakomicie się też to palcuje. Tarcza jest świetna! Również wykończone dorobnym szlifem słonecznym nadając jej satynową fakturę. Głęboki rehaut i masywne nakładane indeksy tworzą wrażenie solidnej, wrecz pancernej konstrukcji balansując jednocześnie sportowym sznytem elegancję wykończenia koperty. Jeszcze więcej głębi schodkowej tarczy przydaje głębokie okno datownika sprawiając wrażenie, jakby dysk spoczywał już na wewnętrznej stronie dekla. Całość tarczy jest jasno srebrna, z ciemniejszymi szczotkowanymi i częściowo naciętymi indeksami. Tylko dysk datownika biały, co jednak nie rzuca się szczególnie w oczy, bo często chowa się w lekkim cieniu. Wskazówki typu baton są lekko wypukłe i polerowane. Na godzinowej i minutowej znajduje się bardzo kiepskiej jakości zielona luma. Po naświetlaniu latarką czytelne były w ciemnym pokoju przez kilkanaście, może kilkadziesiąt minut. Od czego mamy jednak żółte podświetlenie? Nie tylko pozwala na odczyt czasu ale też kładzie ładne cienie na całej tarczy. Wskazówka sekundnika ma przyjemny detal w postaci przeciwwagi w kształcie tarczy Shock Resist. Najlepiej ją eksponuje w trybie oszczędzania baterii, gdyż wtedy sekundnik spoczywa wskazując stale trzydziestą sekundę. Wskazówka minutowa jest przy tym sterowana magnetycznie pozwalając amortyzować ewentualne uderzenia. Nie znęcałem się rzucając zegarkiem, ale nawet stukając czasomierzem o dłoń nie wraca dokładnie na swoje miejsce, co dzieje się dopiero po paru chwilach. Bylejakość zdjęcia po lewej znakomicie oddaje bylejakość lumy. Po prawej podświetlenie wyszło cieplejsze, niż jest w rzeczywistości. Moduł 5757. Ekspertem nie jestem, ale chyba jest specjalnie przygotowany do tego modelu. Nie ma tu cudów, mamy podstawowe wskazania mała sekunda i dwie centralne wskazówki godzinowa i minutowa. Do tego data z pełnego automatycznego kalendarza, którego ostatnich wskazań żaden z nas nie zobaczy. Miło, że nie trzeba tego często ustawiać, bo to zwykła mordęga jest. Trzymanie i klikanie, patrzenie jak wskazówki latają jak kulka w ruletce. Potem data... dekady, rok, miesiąc, dzień... Po ustawieniu czasu wskazówka minutowa robi sobie mały reset cofając się parę minut i ustawiając na zadanej pozycji. Szczęśliwie następne ustawianie za dwa do pięciu lat, bo tyle podaje producent jako żywotność baterii. Tryb jej oszczędzania włączcie jednak dopiero jak Was morze wyrzuci na bezludną wyspę, bo szczerze, nie wiem kto chciałby oglądać nieruchomy sekundnik tylko po to, by oszczędzić na półtorej baterii na pięć lat. Jak już o wskazówkach i module mowa... nie wiem czy to loteria, czy kwestia magnetycznej wskazówki minutowej, ale ta nie trafia w indeksy i za nic nie daje się zsynchronizować z sekundnikiem. Walnięta jest o całe pół minuty, co skutecznie niszczy moje zen i powoduje niestrawność. Sama minutówka też dyga 3 razy na minutę skutecznie omijając indeksy w każdym możliwym położeniu. Sekundnik chociaż trafia... Jedyną dodatkową funkcją modułu jest stoper. Ciekawie zrealizowany, bo po włączeniu trybu stopera subsekunda zeruje się czekając na rozpoczęcie pomiaru podczas gdy pierścień datownika podąża najkrótszą drogą do zera, by wskazywać pełne minuty. Jak będziecie uruchamiać stoper jakoś w połowie miesiąca, to miejcie na uwadze, że zjawisko którego czas będziecie mierzyć może się zwyczajnie zakończyć. Przetaczanie daty trwa niemiłosiernie długo i przywodzi na myśl ustawiające się kręgi w jakiejś starożytnej zagadce z kalendarzem majów. Co ciekawe nie zmierzycie więcej niż 30 minut, bo pomiar zwyczajnie się zatrzymuje. Nie wiem dlaczego, bo połówki godzin można by od biedy liczyć w głowie a jak nie, to sam pierścień mógłby pozwolić na pomiar 31 minut. Niewielka różnica, ale jednak. Do tego zastanawiają mnie oznaczenia na pierścieniu. Zaczyna się od kropki, potem jest ST (stoper), 0, potem normalne daty aż do 31 a na koniec jest G i HS. Jakby ktoś potrafił mi to jakoś wyjaśnić, to będę bardzo wdzięczny. Do instrukcji jeszcze nie zajrzałem na spokojnie Poniżej dwie fotki z porównania wielkości do DW-5600. Casionaut jest odrobinę szerszy, ale to dalej bardzo kompaktowy G-Shock na mniejsze nadgarstki i dla tych, którzy wolą bardziej kompaktowe formy. Niestety, dosyć kanciasta koperta powoduje, że zegarek z trudem wślizguje się pod mankiet nawet dosyć luźnej bluzy. Jak będziecie w koszuli, to będzie prawie na pewno, zawsze na wierzchu. Nie ma jednak tego złego, bo miło nań popatrzeć. Jest za to całkiem wygodny- lekki i dobrze układa się na nadgarstku. Gumowy pasek jest dosyć miękki, z zewnątrz ma strukturę drobnego wafla a od strony skóry jest całkowicie gładki. Jedynie jego zaczep do koperty sprawia, że jest dosyć sztywny w tej sekcji, co może być średnio komfortowe dla zegarkowców z większym nadgarstkiem a dla tych z mniejszym powodować lewitowanie zegarka na sztywnym kajdanie. Patrząc jednak po Waszych zegarkach i na jego poprzednika to stała cecha tych zegarków i trzeba to mieć na uwadze. Wszystkie pushery są jednakowo wystające i wygodne w obsłudze. Nie sięgamy, co prawda do wszystkich zbyt często, ale to jednak plus. Dali twierdził, że symetria to piękno idiotów, więc chyba dla tego podoba mi się, że jest równo. Podsumowując, jest to na prawdę piękny, choć to subiektywne, zegarek. Jeżeli lubisz proste, analogowe zegarki i potrzebujesz czegoś bardziej wytrzymałego, to coś dla Ciebie. Jeżeli lubisz G-Shocki i szukasz bardziej wyjściowej, bardziej eleganckiej opcji referencje z metalem są dla Ciebie. Jeżeli jak ja, nawet dłubiąc coś w warsztacie lub ogrodzie masz ochotę mieć coś ładnego na ręku, wybieraj śmiało. To znakomita opcja dla zdeklarowanych analogowców, którym po prostu szkoda, w niektórych sytuacjach, wrzucać na rękę mechanicznych zegarków. No i jeżeli nie oczekujesz od zegarka niemal nic więcej, jak tylko wskazywania czasu. To chyba wszystko, co przychodzi mi na myśl w tej chwili. Miały być pierwsze wrażenia i wyszło tego jak zwykle nieco więcej niż chciałem. Może potraktuję to jako przyczynek jakiejś recenzji. Przy okazji chciałbym zapytać bardziej doświadczonych kolegów jak wygląda zmiana paska w tym systemie? Można wrzucić tu jakieś NATO? Jeszcze go nie dzióbałem, więc nie wiem, czy wystarczy rozpiąć na teleskopie, czy trzeba odkręcać te imbusy?

Chyba pierwszy taki na forum Wrażenia niebawem, ale mogę powiedzieć, że ładny jest drań.

Co może zastąpić tak fajny zegarek?

Jakbyś się zdecydował jednak na "coś w stylu" to polecam PRX-a. Bardzo ładny zegarek, oglądałem na żywo. https://www.tissotwatches.com/pl-pl/T1374071105101.html

Tissot PR 516, Tissot Seastar Seven, Certina Club 2000, Seiko Coushion Case, Seiko Lord Matic, Seiko DX, Enicar DeLuxe, Atantic Worldmaster, Hoga Directime i pewnie jeszcze wiele, wiele innych.

Ten homar nie jedno ma oblicze

A ja dopytam... Chodzi o prawdziwego staruszka vintage, czy jak napisałeś najpierw "w stylu vintage" czyli coś nowego ale estetyką nawiązującego do dawnych projektów? Nowy, używany?

Znakomity wybór, niech się nosi! O wszechstronności zegarka już koledzy powiedzieli, więc nie będę ich powtarzać. Ten faktycznie pasuje wszędzie znakomicie- od wakacyjnych shortów po garnitur. Ze swojej strony mogę tylko zaproponować zabawę paskami, bo diametralnie zmieniają oblicze. Zobacz tutaj: https://delugs.com/pages/straps-longines-conquest-l37204926 Paski oczywiście nie muszą być z tej strony, ale ta ma fajną wizualizację. Wrzucisz pasek na gumę, sailcloath, skórę licową czy zamsz lub nato i masz zupełnie inny zegarek, który się nie nudzi. Jeszcze raz gratuluję pięknego zegarka i wpadaj na forum częściej, jak chwycisz bakcyla. Czego Ci przewrotnie, w trosce o Twój dobrostan, nie życzę!

Jesiennie. Moment zdjęcia ustrzeliłem modelowo

Klasyka

Świetna jest ta wersja czerń+grafit i do tego fotka super.

Czy Speedy pasuje do garnituru? Otóż z odpowiednim paskiem jakoś uchodzi.

Wygląda na mariaż idealny- szwajcarska koperta i japoński werk kwarcowy

A ja mogę tylko poradzić- nie nakręcaj się zanadto. Droższy zegarek wcale nie będzie niósł większego ładunku emocjonalnego ani nie będzie lepszą pamiątką. Wydasz tylko na inną głupotę Wspomniałeś, że Twój tata nosił Atlantica. Może to jest właściwy sentymentalnie kierunek? https://wkruk.pl/zegarki/atlantic/zegarek-atlantic-worldmaster-1888-automatic-vintage-edition-3 https://wkruk.pl/zegarki/atlantic/zegarek-atlantic-worldmaster-automatic-moonphase Jeżeli jednak coś z wyższej półki, to polecany tu Longines faktycznie będzie dobrym wyborem: https://www.longines.com/pl/p/watch-the-longines-master-collection-l2-949-4-93-6 https://www.longines.com/pl/p/watch-conquest-l3-830-4-92-6 Z innych, które tu jeszcze się nie pojawiły: https://echoneutra.com/products/averau-39-3h-blue-degrade https://aerowatch.pl/zegarek/aerowatch-milan-gent-automatic-60998-aa01/

Prawda. Żeby zrekompensować OT- rzadko damskie zegarki goszczą w tym wątku. Ref. 511.0508 cal. 625 z końca lat siedemdziesiatych. 25mm bez koronki. Miała szczęście w nieszczęściu spaść prawie zaraz po zakupie i ścięło koło minutowe. Przeleżała w pudełku i dopiero dwanaście lat temu przed naprawą ściągnąłem jeszcze oryginalną folę z dekla. Dziś często gości na nadgarsku szanownej małżonki.

Emigranci są często konserwatystami językowymi i paradoksalnie trudno przyjmują nowe słowa zwłaszcza np. anglicyzmy mieszkając w krajach anglojęzycznych. Odbierają to właśnie jako przeplatanie mowy ojczystej i jej skażenie, mimo że dla Polaków mieszkających w Polsce słowa te stały się już naturalną częścią jezyka. Zwracał na to uwagę prof. Miodek w jednym z wywiadów. Potwierdza to też moja obserwacja czyniona na, nielicznej co prawda, rodzinie z USA, która wyemigrowała zaraz przed stanem wojennym. Z kolei z ich obserwacji wynika, że większe przeplatanie słów występuje u świeżej lub krótkotrwałej emigracji. Funkcjonuje tam nawet dowcip: Jestem już tu miesiąc- angielskiego jeszcze się nie nauczyłem a polskiego zapomniałem. Nie idzie się dogadać...

O ile w pełni zgadzam się z diagnozą, o tyle nie do końca z receptą. Niczego mu nie ujmując, to jednego Rolexa już mamy, trudno będzie mu odebrać tę część rynku. Jako marka stał się wręcz kulturową ikoną, status ten można tylko przyznać jedynie może dwóm modelom z całego katalogu Omegi. Romantyczna część mnie chciałaby jednak widzieć Omegę w innej niszy, reprezentującą nieco inne wartości i trafiającą finalnie do innego klienta. Na ten moment odbieram ją, jak napisałem wcześniej, "wannabe Rolex".

W zasadzie się zatem zgadzamy, ale odnosząc się po kolei: Jestem akurat świeżo po przymiarkach w Longinesie i tak- mam HC, na GMT zachorowałem i jak się coś nie odwali, to zagości u mnie pod koniec roku na 90%. Flybacka brałbym z dziką rozkoszą, ale jedno chrono mi wystarczy i to miejsce zajmuje akurat Speedy. Ultrachron niestety źle leży a był brany pod uwagę zamiast HC. Jest piękny i nosiłbym jako daily, podobnie jak sektora i Conquesta power reserve. Niestety, zegarek noszę tylko na jednej ręce i 4-5 sztuk stale rotowanych zegarków to dla mnie wystarczająco. Ale nie o tym- chodzi o to, że odczuwam znacznie większą ekscytację przeglądając katalog Longinesa niż ukochanej Omegi. Jest też tam więcej zegarków, które chciałbym mieć. To było clue mojej myśli, natomiast zdaję sobie sprawę że ja sam, ani nawet tutejsza zbiorowość fanów zegarków nie jest próbką reprezentatywną. I tu przechodzimy do wątku, który słusznie podkreśliłeś, czyli marketing. Trzeba zauważyć, że sam w sobie bardzo się zmienił. Teraz nie wystarczy lecieć na Księżyc, zrobić sesję z gwiazdami albo umieścić logo przy pomiarach czasów na Olimpiadzie lub F1. To owszem, pomaga i trafia, ale do stosunkowo wąskiej grupy odbiorczej fanów zegarków lub danej branży czy dyscypliny. To z grubsza podobne grupy fanów i zapaleńców, do tej, co chce mieć TH Monaco, bo kojarzy się ze Stevem McQueenem. Teraz prawdziwy marketing robi się prze influencerów na Insta, TikTokach czy gdzie tam jeszcze. Tak urósł praktycznie z niczego Daniel Wellington. Tak wiem, teraz siadł i się restrukturyzuje, ale sukcesu odmówić mu nie można. Rolex z kolei jest bardzo specyficznym przykładem. To w ogromnej mierze zegarek- deklaracja. Sięgają po niego nie tylko entuzjaści zegarmistrzostwa, ale wszyscy Ci, którzy potrzebują lub chcą podkreślić lub zamanifestować swój status społeczny. Marka Rolex wypalona jest w mózgach mnóstwa bogacących się ludzi niczym Giewont w głowach turystów w Zakopanem. Podkręcana socialmediami nabywców reklama tworzy się praktycznie sama. Ale na taką pozycję na rynku pracuje się dekadami a do tego trzeba mieć na prawdę sporo szczęścia. Na to wszystko nakłada się rewolucja smartwatchowa, która po cichu podjada fanów zegarków mechanicznych. Z mojego otoczenia przynajmniej dwie osoby zaczęły na codzień korzystać ze smart zegarków. Mechaniczne zostały na "od święta", więc i motywacja do nowych zakupów jest mniejsza. Z drugiej strony, wydaje mi się, że w odbiorze masowym mocno trendują marki mocno biżuteryjne i te, które specjalizują się w spektakularnych zegarkach, jak np. Jacob&Co, Bvlgari, Van Cleef. Reasumując, obserwujemy postępujące zmiany branży na wielu różnych płaszczyznach. Nie wiem, jak się to zmieni i gdzie finalnie Omega znajdzie swoje miejsce. Stąd właśnie był mój wniosek, jak postrzegałem i chciałbym nadal postrzegać Omegę. Jako luksusową markę solidnego zegarmistrzostwa, z bogatym i utrwalanym dziedzictwem, adresowaną do entuzjastów tak zegarmistrzostwa jak i historii. A widzę gonienie w piętkę i odcinanie kuponów.

Generalnie, to co się dzieje z Omegą to temat na dłuższą i pogłębioną dyskusję. O większości wątków już tu rozmawialiśmy: wycena, horrendalna ilość limitek, ubijanie serii, kontrowersyjne liftingi, mała liczba komplikacji, pomijane okazje marketingowe itd. Z luksusowej marki, która moim zdaniem, powinna i była kierowana dla pasjonatów zegarmistrzostwa i historii, także tej okołozegarkowej, staje się wannabe Rolexem. Z jednej strony rozdrabnia się i goni swój ogon wypuszczając limitkę na 69-tą rocznicę pierwszego pierda w kosmosie a z drugiej po macoszemu traktuje niektóre klasyczne linie a także nie ma odwagi do sięgnięcia do swojej własnej historii. Jest teraz ogólna moda na vintage i chciałbym zobaczyć nową Geneve, Dynamic, Cosmic, Chronostop... Jest z czego czerpać! Tymczasem w katalogu Omegi wieje nudą. Z trudem wskazałbym łącznie cztery zegarki, które chciałbym mieć, z czego dwa już mam. Główne wariacje wszystkiego to tak naprawdę kolorki i materiały. Komplikacje? Niemal żadne. Ja chcę AT GMT w normalnym rozmiarze! Porównajmy to wszystko teraz z Longinesem, który jest teraz na ewidentnej górce. W katalogu znajdziemy monopushery, flybacki, GMT, hibeaty, rezerwy chodu. Dlaczego brak tego u Omegi? Żeby nie było, że tylko jątrzę- uważam, że Omega ma świetną jakość wykonania i obróbki, może nawet najlepszą w swojej klasie. Niektóre projekty są bardzo dobre np. Observatory jest cudowny, obecne AT świetne. Coaxial- spoko, coś co się wyróżnia, METAS- super. Tylko dlaczego zamykać to w takie sztampie, jaka prezentuje się w katalogu? Wracając do liftingu 300M... Jestem bardzo ciekaw, jak się sprawa rozwinie. Pierwszy SMPc miał 41mm i fajny lug2lug, przez co bardzo komfortowo mieści się na średnich nadgarstkach. Jakbym miał strzelać, to teraz zejdą do 40mm i zostaną przy jednym uniwersalnym rozmiarze, który zostanie nadbudowany bardziej masywnymi uszami. Druga sprawa, to obawiam się, że zniknie HEV. Jeżeli tak będzie, to 300M będzie dla mnie pogrzebany jak obecna PO. To też swoiste kuriozum- z fajnego zegarka toolowego z eleganckim sznytem, zrobili coś znacznie bardziej profesjonalnego a jednocześnie pozbawionego tego pro-elementu. Niestety proszę Państwa- jesteśmy, moim zdaniem, świadkami jazdy w dół. Trzymam jednak mocno kciuki za markę, bo Omega ma u nas rodzinne korzenie sięgające stu lat. Ta miłość jest jednak coraz trudniejsza.