Godless

Dziś w końcu, po miesiącach regularnych powrotów do połowów aukcji i ogłoszeń, dotarł do mnie mój pierwszy Steinhart - OVM jedynka. Czy jest tu ktoś, kto woli tę nowszą, szarą tarczę? Wg mnie kontrast oryginalnej, czarnej względem żółtej lumy jest nieporównywalnie bardziej uderzający. Niewiele ludzi zwraca też uwagę, że 2.0 (i Gnomonowa 2.5) ma mniejsze znaczniki (co też uważam za minus).

Bardzo ładny okaz. Co do przekrzywienia tarczy - owszem, jest lekko skręcona co widać po znacznikach godziny 7 i 8 w porównaniu z uszami koperty, ale Atlantic mógł puszczać takie niedociągnięcia/luzy. Wskazówki minutowa i godzinowa były robione (polerka+pomalowanie/relume). Tarcza jeśli była w ogóle robiona, to bardzo precyzyjnie i w dobrym guście.

Rozumiem, że chodzi o totalizer minutowy. Przypuszczam, że sprężyna minutnika może być wyrobiona. Mogą być też inne luzy, więcej powie Ci zegarmistrz po przyjrzeniu się mechanizmowi - możemy wróżyć z fusów. Jeśli chodzi o zgodność z opisem - cóż, zależy jak to potraktujesz. Wiekowe zegarki mogą posiadać jakieś drobne niedociągnięcia, sytuacja zależy od tego na ile Ci to przeszkadza, czy jesteś skłonny zainwestować i ile w ewentualną korektę/naprawę oraz czy sprzedawca w sytuacji, gdy chciałbyś odstąpić od kupna się zgodzi. Generalnie w jakimkolwiek chronografie wskazówki powinny zerować na zerze.

Polecam Parker Sonnet, wyśmienite pióro i nie rozbija banku.

Uuu, polecam raczej zjeBay, np. spytać tego jegomościa: http://www.ebay.pl/itm/Seiko-6106-6106A-6106B-6106C-parts-/132117575163?var=&hash=item1ec2d235fb:m:mc01lAmBRAYi50sguyNeP6w

A ja mam jeszcze inne zdanie. Seiko Astron i kryzys kwarcowy to bez wątpienia ważne wydarzenie, ale jaki to ma związek z określeniem vintage to do mnie nie przemawia. Dla mnie, intuicyjnie, vintage to po prostu coś już przestarzałego (w dobrym guście). Jako dziecko lat 90-tych, wszystko z lat 80-tych i wstecz jest dla mnie vintage, bo pochodzi z dekad mi obcych. Dlatego w oczywisty sposób żółwik, o którym mowa jest vintage. Mogę mieć nieobiektywne zdanie ze względu na taki a nie inny wiek, ale obecnie styl wielu produktów z lat 90-tych nadal ujdzie za akceptowalny, natomiast design lat 80-tych i wcześniejszych już wyraźnie trąci kurzem czasu. To jest dla mnie wyznacznikiem określenia "vintage".

Bardzo ładna/udana, ale redialka + rechrom koperty. Relumowane wskazówki (jeśli to w ogóle luma ). Wygląda też na brak kropek lumy na tarczy po malowaniu, co również wskazuje na odnowę. Co oczywiście nie oznacza, że nie jest oryginalny - ale z fabryki na pewno taki nie wyszedł. edit: ofc koronka wymieniona.

December 19X2, wiec mozliwe, ze 1982 produkowany tuz przed wyjsciem na rynek. Trudno bedzie teraz jednoznacznie okreslic, czy byl to 1982 czy 1992 bo sa to dokladnie ramy produkcyjne. Btw, model tego zegarka w katalogach Seiko (odpowiadajacy 7A28-7050) to SSAY0381. Polecam www.seiko7a38.com jako skarbnice wiedzy na ten temat. edit: watch sleuth Seiko Date Finder sugeruje 1992, ale to pewnie tylko dlatego, ze bierze date produkcji od '83 wlacznie: http://www.watchsleuth.com/seikodatefinder/?mvmt=7a28&case=7050&serial=2d4157 to samo na retro seiko: http://retroseiko.co.uk/seiko-serial.htm?i=1 Sadze, ze 1992 jest bardziej prawdopodobny.

Bardzo ładny, ale to akurat nie jest projekt Giugiaro. Pierwsze analogowe chronografy kwarcowe (Seiko 7a28) trafiły na rynek w roku 1983 (produkcja skończyła się w ok. 1992). Czy numer seryjny tego egzemplarza zaczyna się cyfrą 2? Jeśli tak - optowałbym raczej za rokiem 1992. Niemniej - świetna sztuka!

Zasadniczo kupiony jako mój pierwszy zegarek vintage, Worldmaster Extra z lat 50-tych, ETA 1113 na 17-tu kamieniach: