Arek_Win

Odp. 16. W zegarmistrzostwie używa się luty: miękkie, które są stopami cyny i ołowiu temperatura topnienia 300-350°C. Im więcej cyny w lucie tym niższa temperatura topnienia lutu.twarde - temperatura topnienia 700-950°C Lutem twardym może być miedź (do stali), mosiądz (stal i inne metale), stop srebra 7-70% Ag, 5-25% Cu, reszta Zn (mosiądz, miedź, srebro i wyroby precyzyjne).Najniższą temperaturę topnienia z lutów twardych mają luty zawierające srebro. Im więcej srebra w lucie, tym niższa jest jego temperatura topnienia.

Może ja spróbuję wypisać kilka przyczyn nieprawidłowej pracy zegarów rocznych. Ale na początek pytanie czy przed wymianą włosa na pewno te zegary chodziły? Jeżeli tego nie wiadomo to może być potrzebna głębsza interwencja (męska ) w trzewia zegara tzn. konserwacja, smarowanie. Czasem co się dość rzadko zdarza, ale zdarza się, że trzeba szlifować zużyte palety kotwicy. Typowe przyczyny stawania sprawnego (czystego, nasmarowanego bez uszkodzeń zazębienia, i zużytych palet kotwicy) zegara: - źle ustawione widełki (wysokość lub są zbyt ciasne) - źle ustawiona droga stracona tzn wahadło nie wykonuje symetryczego wychylenia (obrotu) w jedną i drugą stronę. - zegar stoi krzywo i włos ociera o płyty mechanizmu . W tym przypadku może trzeba ustawić drogę straconą poprzez bardzo delikatny obrót siodełka górnej zawieszki. Wahadło musi się obracać symetrycznie w obie strony, bo inaczej wychwyt źle pracuje i zegar staje. Zegary roczne są upierdliwe i gdy już uda się taki zegar uruchomić np. po tygodniu walki to cieszy. Na ręce trzeba zakładać niebieskie bezpudrowe rękawiczki chirurgiczne to się nie zostawi śladów na mechaźnimie. Jaki sobie zegar sobie zafundowałeś?

Odp. 15 Współcześnie na kamienne łożyska stosuje się syntetyczne rubiny. Rubin jest odmianą korundu (tlenku glinu Al2O3). W przeszłości stosowano na łożyska naturalne kamienie szlachetne rubin, szafir, które są odmianami korundu o różnych barwach.

odp. 14. Kamienie łożyskowe stosuje się na panewki łożysk w zegarkach z powodu ich twardości i małego współczynnika tarcia stal-kamień. Z powodu mniejszego wycierania panewki kamiennej od mosiężnej olej ma większą trwałość niż w łożysku z panewką mosiężną (nie zanieczyszcza się startymi cząsteczkami panewki). odp.13 Wstępem do polerowania mosiądzu jest stopniowe szlifowanie powierzchni przedmiotu w celu usunięcia rys. Po usunięciu pyłu z materiałów ściernych można przystąpić do właściwego polerowania. Przeprowadza się je przy pomocy past polerowniczych do mosiądzu np. pasty "SIMICHROME POLISH" firmy HAPPICH. Pastę polerownicą nakłada się na kawałek filcu lub krążek filcowy na trzpieniu i tym się poleruje przedmiot. Małe obrotowe przedmioty np. elementy ozdobne zegarów rocznych można zamocować w uchwycie tokarki, posmarować pastą i polerować kawałkiem filcu lub szmatki z Biedronki do mycia naczyń. Odpowiedź na pytanie nr 13 jest nieco opóźniona. Wczoraj tak byłem zmeczony, że zdrzemnąłem się i przespałem opowiedni czas wpisania odpowiedzi.

odp. 12 Właściwości mosiądzu: kowalny;łatwo obrabialny przez obrókę skrawaniem;odporny na korozję;dobre właściwości odlewnicze;utwardza się przez zgniot na zimno.

Pytania stają się powoli coraz ciekawsze tzn. trudniejsze. Na razie wystarcza wiedza z typowego technikum mechanicznego

odp. 11. Mosiądz jest stopem metali: miedzi;cynku;ołowiu.Na koła zębate można wykorzystać mosiądz CuZn40Pb2 (MO58B). Cu 57,0 - 59,0 % Pb 1,6 - 2,5 % Al max. 0,05 % Fe max. 0,3 % Ni max. 0,3 % Sn max. 0,3 % Zn reszta http://www.metale-kolorowe.eu/mosiadz/mosiadz-CuZn40Pb2.html

Chlorek sodu NaCl topi się w temperaturze 801°C. W domu było by go trudno stopić .

W odpowiedzi nr 8 "Stal zahartowana na błękitno służy do wyrobu sprężyn, zębników, śrub." Jest tam również użyte pojęcie stal zahartowana na błękitno czyli faktycznie odpuszczona na błękitno po nagrzaniu do około 300C. Czym zastąpić hartowanie stali na błękitno?... Czym zastąpić odpuszczanie stali na błękitno?

Odp 9. Pytanie jest mało zrozumiałe. Hartowanie w oleju jest stosowane w celu zmiejszenia prędkości studzenia stali. Tak hartowana stal jest bardziej sprężysta od stali hartowanej w wodzie tzw. hart „ciagliwy”. Nie mam pojęcia o co chodzi z hartowaniem na błękitno. Stal barwi się na błękitno przy około 300°C. Przy tej temperaturze stali nie da się wystarczająco nagrzać, by była hartowana. Do hartowania stali węglowych jest potrzebna temperatura około 750-850°C. Zastanawiam się czy autorowi nie chodzilo może o hartowanie przerywane? Chłodzi się przedmiot w wodzie, a przy około 300°C wrzuca się go do oleju i tam się chłodzi, aż do osiagnięcia temperatury otoczenia. Odp.10. Stal szlifuje się materiałami ściernymi takimi jak: proszek diamentowy, karborund, korund, diamentyna. Polerowanie stali przeprowadza się szlifując stal poczynając od najgrubszego proszku ściernego do najdrobniejszego. Wykanczające polerowanie wykonuje się diamentyną. Proszki ścierne zarabia się z olejem na pastę i tą pastą poleruje się stal. Przedmioty płaskie można polerowac na płycie metalowej. Trudno jest się wstrzelić w to co autor miał na myśli. Poszukiwanie odpowiedzi zmusza do wysilenia szarych komórek , a przez to głowa lepiej pracuje. Może ktoś jeszcze coś napisze, bo mało jest piszących tutaj.

Dziękuję za zaproszenie, ale niestety jestem mocno przeziębiony. Pozdrawiam.

Ciekawa odpowiedź tylko co to jest napuszczanie?

Przez zgniot na zimno są gwoździe utwardzane

Odp. 7. Hmmmm… Stal i inne metale można utwardzać przez zgniot na zimno. Ewentualnie można odpuszczać stal do odpowiedniej temperatury, co ją zmiękczy i zmieni jej właściwości mechaniczne. Kolejność barw nalotowych: żółta, brunatna, fioletowa, niebieska. To są podstawowe barwy bez np. jasno żółtej. Szczegółowa tablicahttp://zegarkiclub.pl/forum/topic/88305-tajemnice-zawodowe/page-4?do=findComment&comment=971006 odp. 8. Stal hartowana na błękitno jest stalą niskoodpuszczoną. Dzięki temu staje się bardziej miękka, bardziej sprężysta i mniej krucha. Stal hartowana na błękitno jest stosowana na części wymagające pewnej sprężystości śrubki, czopy i zabarwienia(?). ps. Cięzko mi jest mysleć, bo złapałem katar.

odp. nr 5. Elastyczność jest konieczna dla sprężyn, mostka remontuaru. odp nr 6. Stal hartuje się nagrzewając ją do temperatury przemiany fazowej, a następnie szybko chłodząc w wodzie. Odpowiedzi do pytań są z cyklu "co autor miał na myśli?" Po pierwszych poprawnych odpowiedziach już wiadomo mniej więcej o jaki typ odpowiedzi mu chodzi. Odpowiedzi mają być krótkie i zwięzłe. Mają zawierać samą esencję ujętą jak najprościej (bez wymądrzania się ). Nie wiem czy udało mi się nie wymądrzać... Wiedza w nich zawarta ma być użyteczna praktycznie i zrozumiała.

odp. Twardość, sprężystośc, zdolnośc do hartowania i odpuszczania.

Podoba mi się ta próba kwasem. Przypomina laboratorium z metaloznawstwa.

Hmm. . . Może trzeba spróbować określić jaką ma twardość testowany materiał np. pilnikiem lub zarysować. Znajomy tak testował podróbki Rolexa metodą na twardość materiału i trafił idealnie. Stal jest znacznie twardsza od żelaza, które jest miękkie. Stale węglowe przy szlifowaniu na szlifierce inaczej iskrzą od miękkiej stali. Ciekawy jestem jaka będzie poprawna odpowiedź.

Czy można prowadzić zakład zegarmistrzowski nie bedąc zegarmistrzem? Kiedys chyba trzeba było należeć do cechu.

Zgadzam się aczkolwiek działają ponad 100 lat Dla przypomnienia odnośnie tandety z przed lat - parę postów wcześniej: http://zegarkiclub.pl/forum/topic/94552-vienna-regulators-remember/page-26?do=findComment&comment=1022505 Zobaczcie fabryczny mostek kotwicy i jak zamontowano kotwicę . Czy o tym zegarze można powiedzieć, że jest precyzyjny? Uważam, że niepotrzebnie tworzy się legendę o super jakości tych zegarów. Jeżeli chodzi o kropki to w rocznych też są używane. Mam zegary Jahresuhrenfabrik i na kołach zegara są kropki (poza numerami). Może to jest oznaczenie do składania?

Faktycznie nie był tulejowany. Wydaje mi się, że ktoś od wewnątrz frezem zebrał materiał, by zwiększyć np. luz osiowy wałka kotwicy. Może znowu już wspomniany wcześniej "naprawiacz".

Wydaje mi się, że dekielek lutował "naprawiacz" zegara, może był oryginalnie na wcisk i się obluzował?. Kto wie czy nie ten sam naprawiacz wstawił tulejkę do mostka.

W międzyczasie wymieniłem wałki w zębniku. Do otwierania latarki wykorzystałem nabijaki lejkowe oraz taki prosty przyrząd: Zębnik po otwarciu i wyjęciu wałków. Przed montażem. Po ponownym złożeniu. Jeżeli ma się narzędzia to najlepiej jest otworzyć zębnik i wymienić wałki. Taka robota nie pozostawia śladów. Okazało się, że największym problemem jest zdobycie drutu (o odpowiedniej średnicy i jakości) na palce zębnika. Wykorzystałem do tego celu po wypolerowaniu zieloną pastą polerską część chwytową wiertła. Wałki fabryczne są wykonane z twardej stali. Trafił mi się zębnik z fabrycznie zamontowanymi wałkami i jeden był od początku luźny tzn. od 1912 roku. Można obejrzeć na nim ślady zużycia. Wałki zamocowane na stałe mają zużyty bok wałka w jednym miejscu. Wałek, który był pasowany luźno ma widoczne zużycie na obwodzie w miejscu, gdzie styka się z zębami. Trudno powiedzieć czy jest mniej zużyty od wałków pasowanych ciasno. EDYCJA: Przypadkiem natrafiłem w książce „Poradnik zegarmistrza” Kazimierza Adel, Warszawa 1965, wydanie II Takie informacje. Zamieszczam fragmenty (strony 191-192). „Zębniki latarkowe uchodziły od dawna jako mało wartościowe i stosowane były tylko w zegarach gorszej jakości. Obecnie jednak to mniemanie powoli zanika i zębniki latarkowe znajdują zastosowanie nawet w lepszych zegarach elektrycznych.” „Dla zmniejszenia tarcia pręty zębnika latarkowego między płytkami mosiężnymi są połączone luźno, tak, że mogą obracać się w swoich łożyskach (płytkach).” „Tarcie wchodzące dla tych zębników jest bardzo małe, gdyż kąt prowadzenia przed linią środków jest mały, natomiast za linią środków, ze względu na duży kat prowadzenia, tarcie wychodzące jest bardzo duże. Tarcie wychodzące zwiększa się także ze względu na różnicę dróg punktów stycznych na profilu zęba koła i na pręcie zębnika. Wadą zębników latarkowych jest duże tarcie wychodzące, które powoduje szybkie ścieranie się zębów koła.”

No właśnie - mój zmysł estetyczny cierpi , ale zegar już 24 godzinę pracuje . Ciekawe jak długo (czy będzie pracował po nakręceniu 14 dni i trochę).

Nie wiedziałem, że wywołam taką burzliwą dyskusję . Jak już pisałem spotkałem się z dwoma zupełnie skrajnymi opiniami na ten temat. Przeczytałem w książce poniższy fragment i to było przyczyną mojego pytania. "Zegarmistrzostwo", cz. 8, 1967, strona 74, 75 "Błędne jest dość powszechne mniemanie, że palce powinny się obracać w otworach tarcz, w których są osadzone. Jeśli w zębnikach zdarzają się palce ruchome, to widocznie obruszyły sie podczas pracy i przy naprawie należy je umocować na stałe. Można to wykonać ostrym punktakiem lub końcem noża tokarskiego." Sądzę, że najlepszym stanem pracy zegara z zębnikami palcowymi jest, gdy zębniki są ciasno pasowane w oprawie. Podejrzewam, że kręcące się wałki mogą powodować straty energii spowodowane ich osiowym obrotem. W technice, przyrodzie nic nie jest idealne i sądzę, że te straty nie są na tyle duże (by przeszkadzały w ruchu) skoro zegary z obracającymi się wałkami pracują poprawnie i przedwcześnie nie stają. Kolega Odludek bardzo słusznie zauważył, że wszystkie wałki tak samo muszą być pasowane do oprawy. Sądzę, że część wałków ruchomych i stałych mogłaby powodować nierównomierny chód zegara, na skutek zmiany oporu ruchu mechanizmu. Zresztą ten sposób zawalcowywania nie wydaje się "zbyt" pewny. Wygląda tak jakby zawalcowywano tylko po to, by zabezpieczyć wałki przed wypadaniem z pierścienia. Teraz mam jeszcze pytanie: jak wyglądało narzędzie, którym zawalcowywano w fabryce wałki w oprawie i koła na zębniku?