Arek_Win

Ja też po raz pierwszy coś takiego widzę. Chyba nie jest wykonany w fabryce?

Okropność. Pewnie nie umieli wyregulować wychwytu - kotwica ich wykończyła to oni mechanizm wywalili . Wymienili go na prosty i niezawodny na baterię .

hmm... Uczyłem się parę lat we Wrocławiu i nie wiedziałem, że rzeka zmieniła nazwę . Chyba nie jestem na bieżąco . Niezły numer .

a ja widzę 12 VII 87 iM

Według mnie to są znaki zostawione przez zegarmistrza podczas naprawy.

Bardzo ciekawe. No cóż nie ma co zgadywać trzeba szukać mechanizmu z odpowiednią datą.

Klocek włosa jest mocowany śrubką. Mam drugą Drużbę z 1-58 są dwa mostki.

Tarcza jest na podkładzie metalowym. Mechanizm jest typowy dla wczesnej wersji Drużby - dwa mostki osobno bęben i osobno mostek przekładni chodu, biały wieniec balansu.

Mam budzik Słava z podobna tarczą z 1985 roku. Podejrzewam, że Twoje budziki też są z lat osiemdziesiątych. Starsze mechanizmy miały wybijany kwartał i dwie ostatnie cyfry roku produkcji. Po mechaniźmie też można określić przybliżoną dekadę produkcji. W ostatnich latach produkcji były stosowane plastikowe bębny od dzwonka. Im bliżej końca zakładu tym więcej było plastiku w mechaniźmie.

Już była rozbierana do generalnej naprawy. Według mnie tarcza jest z mosiądzu piaskowanego? i z czasem się spatynowała. Są różnice w niektórych częściach mechanizmu. Sądzę, że na początku produkcji wprowadzano zmiany w budowie i częściach budzików. Zresztą jakość mechanizmu była bardzo wysoka. Sądząc po kolorze stopu łożyska były z brązu. Dopiero teraz je wymieniłem. Budzik był non stop eksploatowany od około 1957 roku do 2004 roku. Teraz znowu wraca do codziennej eksploatacji.

Od Babci dostałem budzik Drużba z 2 kwartału 1956 roku. Był użytkowany w jednej rodzinie od początku . Ma ciekawą tarczę i słonika patrzącego w prawo.

Jest fajny i ma bardzo ładne wahadło. Ale było by fajnie, gdyby jeszcze działał co najmniej 9 miesięcy po nakręceniu . Mam byle jaki monitor czy ten zegar ma wskazówkę godzinową? Na tych ciemnych zdjęciach nie mogę tego dostrzec...

Powiększone zdjęcia przedstawiają wahadło x, które jak słusznie zauważyłeś jest lite. Dodałem do postu ze zdjęciami wymiary.

Mam problem z przypisaniem wahadła dyskowego do zegara. Zamieszczam poniżej zdjęcia. Po lewej stronie jest wahadło X, a po prawej dla porównania od Jahresuhrenfabrik. Wymiary: wahadło X: średnica 71,5mm, grubość tarczy 18mm wahadło JUF: średnica 84,7mm, grubośc tarczy 14,6mm Na spodzie wahadła jest mało widoczny numer 809271. Niestety wahadło na pewno nie pasuje do mojego zegara z tego tematu... http://zegarkiclub.pl/forum/topic/88614-roczniak-kienzle/?do=findComment&comment=969111 Pozdrawiam.

Ale jaja widać nasi tu byli https://www.youtube.com/watch?v=YuHhli4oxbc Mam dokładnie takiego samego JUF ze słonikami, ale nigdy nie pomyślałem by zrobić z niego Beckera. Nono......

Na moje wyczucie hmm to zwolnienie jest lewe i jest dowodem, że uczniowie się nie zmieniają... głowa i brzuch...

Czy Twoim wujkiem był Kazimierz Idaszewski?

Cześć! Jakie ma oznaczenie mosiądz z ktorego uzywasz? Ciekawy jestem czy odcień jest zgodny resztą zegara.

Odp 45 Ja sobie wydumałem, że podane elementy składają się na przekładnię napędu. Obejrzałem tabelę nr 7 str 168; dla 1 liczby par (koło zębnik), liczba obrotów koła napędowego w napędzie sprężynowym wynosi 4÷5, przełożenie napędu in 4÷9, rezerwa chodu 28÷36 godz. Znalazłem następnie taki wzór: in=T/n gdzie, in=z1/z2 przełożenie; T - czas chodu zegara; n - ilość obrotów sprężyny. Po podstawieniu: 96/12=T/4,5 T=96*4,5/12=36 godz. Występuje pewna zbieżność... Edycja: Sądzę, że kolega WueM ma rację, bo „przeniesienie obrotów” może oznaczać przełożenie obrotów. Wydaje mi się, że udzielił poprawnej odpowiedzi. Ranek jest mądrzejszy od wieczora. Pozdrawiam.

odp. 53 Przy kompensacji wahadła systemem Rieflera pręt wahadła jest wykonany z inwaru. Na nakrętce spoczywa tulejka mosiężna, a na niej druga tulejka stalowa. Soczewka jest podparta przez tulejki w środku ciężkości. Uniezależnia to okres wahań wahadła od rozszerzalności materiału soczewki wykonanej z brązu lub żeliwa. Podczas zmian temperatury środek ciężkości soczewki nie ulega przesunięciu, gdyż wydłużenie tulejek jest równe wydłużeniu pręta. Doskonałość wahadła inwarowego Rieflera pozwala na całkowite wyrównanie zmian długości pręta wahadła.

Odp 52 Wahadło rtęciowe składa się zwykle z pręta stalowego, a za soczewkę służy jedno lub kilka naczyń wypełnionych rtęcią. Przy wzroście temperatury rtęć się rozszerza, co powoduje podniesienie się środka ciężkości do góry i w ten sposób wyrównuje się wydłużenie wahadła. Wahadła kompensacyjne rtęciowe nie wyrównują dokładnie różnic chodu zegara, ponieważ temperaturowy współczynnik rozszerzalności rtęci zmienia się w zależności od zmian temperatury.

odp. 51 Wahadło typowego zegara składa się z dwóch głównych części: pręta i soczewki. Wahadło jest zawieszone na zawieszce, która jest łożyskowaniem wahadła. Zawieszka podtrzymuje wahadło w punkcie jego obrotu, a widełki przenoszą siłę z wychwytu potrzebną do utrzymania wahadła w ciągłym ruchu. Dolny koniec pręta wahadła jest nagwintowany. Na nakręconej na niego moletowanej nakrętce opiera się soczewka, której masa wynosi 70-90% masy całego wahadła. Długość wahadła jest regulowana poprzez pokręcanie moletowaną nakrętką.

Odp. 50 Rodzaje wahadeł wyrównawczych: rusztowe Harrisona 1726 r.; systemu Rieffera 1890; rtęciowe Grahama 1721; wahadło Ellicotta 1732;wahadło Ch. Guillaume z prętem wahadła z inwaru.

odp. 49 W precyzyjnych zegarach używa się wahadła kompensacyjne, by kompensować wpływ rozszerzalności materiałów pod wpływem temperatury. Wzrost temperatury powoduje wydłużenie wahadła, przesunięcie się do dołu środka wahania i późnienie się zegara. Aby temu zapobiec stosuje się urządzenia kompensacyjne, które wyrównują zmiany długości pręta wahadła lub tak zmieniają wzajemne położenie poszczególnych jego części, że mimo zmian ich wymiarów środek wahania pozostaje na miejscu.

Odp. 48 Rodzaje zawieszek wahadła: Niciana;Druciana;Łożyskowa;Nożowa;Sprężynowa.