Ciech

Jest tak jak piszecie , bo dobrze Panowie klimat czujecie Niestety, ale obawiam się że temu panu o coś więcej chodziło niż to co dotychczas z obrączką zrobiłem, kiedy mówił o poprawie wizualności Dlatego nie bez powodu wspomniałem wcześniej o kamieniu filozoficznym, którego poszukiwania rozpoczęto prawdopodobnie ok. I wieku n.e. w egipskich świątyniach. Według starożytnych uczonych miał być substancją, za pomocą której metale nieszlachetne można by przekształcić w wyniku procesu transmutacji w metale szlachetne. W czasie badań nad tą materią dokonano innego odkrycia, o czym pierwszy informację podał w XIV w. średniowieczny alchemik podpisujący się imieniem Gerber.Była to ciecz o niezwykle silnych właściwościach - mająca pomóc w uzyskaniu kamienia filozoficznego i tym samym umożwić transmutację metali.Postanowiłem tą informację wykorzystać, choć ryzykowałem stawiając wszystko na jedną kartę, wszak nie do końca wiadomo w co się obrączka przemieni kiedy ją wrzucę do "wody królewskiej".Przepraszam, ale muszę już kończyć, bo przez okno widzę że z piskiem opon pod dom zajechała czarna Wołga

A gdyby przyszedł do Was ktoś i powiedział tak: Chciałbym by kształt był bardziej ergonomiczny i wizualność zdecydowanie wzmocniona. POMOŻECIE ?!!! - wykrzyknął zdejmując z palca życiem zmęczoną obrączkę. POMOŻEMY !!! - odruchowo odkrzyknąłem, bo to zapytanie i odpowiedź dziecięciem będąc nie jeden raz słyszałem, a sytuacja była taka, że nie w sposób było dyskutować z tym tajemniczym człowiekiem. Podwinąwszy więc rękawy i założywszy beret, załączywszy maszynę pracę nad kształtem obrączkowym rozpocząłem. Chyba teraz to jest to, o co między innymi w tym przedmiocie chodzi - zakłada się i zapomina, że na palcu jest osadzona. Ale co z wizualnością zrobić ? No przecież zdążyłem nagromadzić różnych specyfików tyle, jakbym kamień filozoficzny miał wynaleźć. ... może coś z tego w tym celu też się przyda ?

Współcześni ludzie współistnieli z mamutami w okresie górnego paleolitu, kiedy przybyli do Europy z Afryki, między 30 000 a 40 000 lat temu, wcześniej byli to neandertalczycy podczas środkowego paleolitu. Mamuty włochate były bardzo ważne dla ludzi epoki lodowcowej, a ich przetrwanie w niektórych obszarach mogło zależeć od tych zwierząt. Ta krótka historia pozwala ocenić jak długo w niekorzystnych warunkach musiało przebywać to co przetrwało po nich do naszych czasów. Najwięcej szkieletów i ciosów kryje wieczna zmarzlina Jakucji, z powodu ocieplenia klimatu topnieje ona szybko przez co wyłania się̨ coraz więcej kości. Około 90 procent światowych zasobów kości mamutów z stamtąd właśnie pochodzi. Według jakuckiego ministra przemysłu i geologii Nikity Szepeljowa, tylko w ubiegłym roku pozyskano z mamucich skamieniałości w tym regionie 80 ton kości słoniowej. Zmineralizowane mamucie kości posiadają pośrednie cechy fizyczne pomiędzy kością a kamieniem. Współcześnie poza zbiorami muzealnymi można je zobaczyć jako materiał do wytwarzania luksusowych przedmiotów, które trzeba traktować z "szacunkiem" ze względu na ich wyjątkowość i delikatność. Niekorzystnie mogą na nie wpływać np. duże zmiany temperatur, wilgotność, obciążenia mechaniczne. Przykładem mogą być customowe noże z rękojeściami wykonanymi z mamuciej kości. Na pewno ich właścicielowi nie przyjdzie do głowy rzucać nimi do celu, lub włożyć do zmywarki - zdaje sobie sprawę co by się wtedy stało.

To także historia sięgająca początków ludzkości, rodowodem której jest polowanie. Pierwotny myśliwy stykający się z tajemniczą, dziką przyrodą, pełen lęku przed nieznanym wierzył niezbicie w moc sił nadprzyrodzonych. Trudno się więc dziwić, że chcąc je sobie zjednać stosował amulety, którymi były różne części upolowanych zwierząt. Myśliwi noszący je przy sobie byli chronieni przed wypadkami lub niepowodzeniem na łowach, wróżyły szczęście i odpędzały złe moce, a także posiadały cudowne moce ozdrowieńcze. Przysłowia, zabobony i wierzenia są nieodłączną częścią każdej kultury, więc chociaż dziś patrzymy na nie z przymrużeniem oka, to warto je znać i mieć gdzieś w głowie. ... kto wie, może jednak okażą się przydatne? A jeżeli nie, to na pewno wzbogacą naszą wiedzę na ten temat. A teraz ilustracja do powyższego wywodu, a zarazem historyczno-przyrodniczo-warsztatowa ciekawska: kość żebra mamuta w trakcie przygotowań do zastosowania jej w "prehistorycznej klamrze".

Jeśli się spełnią zamiary na pewno o tym też napiszę. Z marką o której myślisz jest związanych na pewno wiele ciekawych historii, natomiast nie zauważyłem żeby było zapotrzebowanie na inne klamry do pasków oprócz brandowanych.

@Normand dziękuję, myślę że przede wszystkim cierpliwość jest potrzebna, reszta przychodzi z czasem.... o ile jest chęć i motywacja do nowych wyzwań. Więc jeszcze raz dziękuje Panowie za aktywność w czytaniu, oraz zabieraniu głosu w wątku i związany z tym przekaz pozytywnej energii, który wielce mnie wspomaga w zmaganiu z metalową materią. ... acha ale jest jeszcze jedna bierząca sprawa,to jest największa z dotychczas wykonanych przeze mnie klamer: 60 x 60 mm, grubość 8 mm,ale to wszystko jest w granicach normy biorąc pod uwagę fakt, że jest przeznaczona do paska od spodni. Ma ona także jeszcze jedną niewidoczną gołym okiem funkcjonalność - jest to także amulet.Choć warunki i sposób życia od czasów prehistorycznych polowań na mastodonty znacznie się zmieniły, nie w sposób zrezygnować z ochrony i mocy mamuta jaką on poprzez ten przedmiot przekazuje swojemu właścicielowi towarzysząc w jego codziennym pełnym pasji i zainteresowań życiu. Jeśli chodzi o zegarkową wersję "Prehistorycznej Klamry" myślę nad tym. Jest pewna firma z bogatą historią posiadająca model czasomierza związany z tajemniczą i zagadkową "legendą" i chętnie bym te dwa przedmioty z sobą połączył.

Poruszając się śladami filmowego serialu Tak, tak - to ten rynek, sklep i ławeczka, oraz słynny produkt regionalny

Myślę że po wykonaniu tej pracy w ramach higieny psychicznej przede wszystkim należy się poddać relaksowi. ... zanim pomyślę co dalej ...

Dzięki Panowie, wasze komentarze napełniły mnie optymizmem i utwierdziły w przekonaniu, że w samotności pochylony nad imadłem krew, pot i łzy nie przelewałem na próżno ... a ponieważ pasek pełni w tym zadaniu nadrzędną rolę - czem prędzej pędzę zdjęcia robić, żeby pokazać jak zestaw w praktyce się sprawdza.

Jej powierzchna posiada charakterystyczne ślady obróbki dla przedmiotów wytworzonych wiele tysięcy lat temu, z brązem i pokrywającą go patyną współgra kość mamuta inkrustowana malachitem. Taką sobie wykoncypowałem "prehistoryczną klamrę"

@Jędrula.wawa to świetna scena pełna humoru sytuacyjnego oraz świetny pomysł na naturalne "patynowanie"- bowiem najprostsze sposoby są najskuteczniejsze.Przekonałem się o tym kiedy półka zapełniła się specjalistyczną chemią z opisów dostępnych w internetach, a efekty jej działania były takie sobie.Plonem tych doświadczeń jest podobna w filozofii technika patynowania jak w tej komedii - tak więc Twoje skojarzenie jest bardzo trafne.Gotowych patyn nie używam, a pojemniki z nagromadzonymi chemikaliami pokryły się kurzem,ponieważ patynuję wszystko "na piechotę" jak Czechowicz z Fedorowiczem w "Lekarstwie na miłość"

Obyś Pawle był prorokiem Też jestem ciekawy efektu finalnego, ale skoro ten reality show dzieje się w czasie rzeczywistym ... ... acha, naturalną patynę muszę tu uzyskać, proces nie będzie nadmiernie rozciągnięty w czasie - mam na to swoje sposoby.

Tytanowe EDC

Eeech @Jędrula, cieszy mnie Twoje zainteresowanie i z przyjemnością bym Ci odpowiedział, ale jak @Sol wspomniał ze względu na dramaturgię wątku nie mogę. Także dlatego, że na przestrzeni wieków istnienia tego przedmiotu nie miał on okazji w takiej formie zaistnieć. ... więc do puki nie osiągnie formy docelowej - niech przebywa w mroku warsztatu, gdzie jedynie pająki widzieć będą jak nabiera patyny.

Miło słyszeć takie rzeczy @Sol i z tym większą przyjemnością ciągnę ten wątek dalej ... a dziś będzie premiera, bo po raz pierwszy postanowiłem wykorzystać posiadaną kość mamuta, a dokładniej żebro, brąz też mi się tu przyda.W Polsce największe nagromadzenie szczątków mamuta włochatego odnaleziono na wzgórzu św. Bronisławy w Krakowie, wiek ich kości oceniono na 23–24 tys. lat, ta moja wcale nie wygląda na młodszą. Nawiązując do wieku tej kości ciekawe byłoby nawiązać do stylistyki przedmiotów używanych wtedy przez ludzi.… spróbuję , ale czy to mi się uda ???