Taśma "bez końca" była wykonana z celuloidu o grubości 0,005" (cala, jak mniemam) z naciętymi czy też wyciśniętymi 24 rowkami (odczyt co pół godziny - na 12 godzin, odnotowano też wariant kwadransowy). Werk z przystawką balansową ma tydzień rezerwy chodu. Mówiąca przystawka, z możliwością repetycji, ma naciąg korbą jak gramofon i "mówi" przez 2 dni. Zegarów powstało w okolicy roku 1910 około tysiąca. Becker współpracował z brytyjskim najprawdopodobniej producentem i wynalazcą owej mówiącej przystawki. Sporą część zegarów zwrócono do fabryki wkrótce po sprzedaży, z powodu błędów w odczytywaniu godzin (przeskakiwania igły) i szybkiego zużywania się taśmy. (Za Ch. O. Terwilliger "The Becker Talking Clock" , NAWCC Bulletin, 1958)