kasiaMF

Witaj Rafale, Twój budzik ma mechanizm z ii połowy 1912 roky więc podobnie do mojego. Wygląda na to że wszystko z nim w porządku. Mocowanie rusztowania dzwonków do puszki jest jak najbardziej oryginalne.Tarcze z podwójnymi indeksami były produkowane masowo, sama posiadam dwa model e HAU z taką właśnie tarczą dwukolorową. Gratuluję nabytku. Ryciny z katalogu niestety nie posiadam gdyż w 1914 nie ma już tego modelu, a we wcześniejszych jeszcze się nie pojawia. Nie pozosaje nic jak zdobyć katalog z 1912.

Hmmmm, a ja mam słabość do dzwonków. Zazdraszczam. Cudny. Gratulacje

No, no fajna wystawa http://swiebodzice.info/swiebodzickie-beckery-w-walbrzychu/, w sierpniu mam zamiar obejrzeć Się Koledzy postarali.

Jasne, że widziałam. Fajny, ale mój mi się bardziej podoba;)

Świetny ten Maxim. Tylko tarczy czasem nie poleruj.

Fajny zbiorek podejrzanego nic nie widać.

Biedna sowa...

No cóż, sprawa wygląda bardzo prosto. Nie należy zawsze myśleć, że Polak potrafi, bo niekiedy potrafi całkiem nieźle ...( kto próbował ten wie),tylko skorzystać z pomocy sprawdzonych fachowców. Co też często czynię.

Dopiero w roku 1843 A. Becquerel opracował metodę chromowania, która jednak na szeroką skalę zaczęła być stosowana po roku 1920, zatem nie było to chromowanie lecz, że raczej niklowanie. Pierwsze przemysłowe wyroby niklowane pojawiły się w roku 1869, ale lśniące powłoki niklowe wytwarza się dopiero od 1934 roku. Co się zaś tyczy złotego koloru to podejrzewam, że niektóre elementy mogły być miedziowane (tak jak w przypadku mojego Cherie Jungahnsa - widoczne ślady po miedzi) lub nawet złocone. Podpisuje się pod tym co Staszek napisał. Piękna kolekcja.

No tak diabeł tkwi w szczegółach

Bardzo fajny, zazdraszczam Ci trochę Jednak mosiądzu z fajna starą patyna nie czyściłabym tak kompletnie do złotego. Patyna ma swój urok.

No i w końcu udało mi się namierzyć owego jegomościa. To model Comet, produkowany na pewno w 1906 roku.

Nie pokrywaj niczym, stal prezentuje się pięknie. Mój został tylko wypolerowany i zakonserwowany woskiem samochodowym.

Mój nowy stary budzik. Kupiony w stanie lekko wygiętym , pewnie przeleżał się gdzieś na jakimś strychu. Obudowa była wgnieciona ale za to tarcza, jak na swój wiek zachowana w świetnym stanie. Budzik bez oznaczeń producenta, jednak na podstawie wymiarów i wykroju płytki zidentyfikowany przez mnie jako Mauthe. Model jak się okazało medalowy ze znaczkiem Wystawy Światowej W Paryżu z 1900 r, gdzie królowała secesja. Po konserwacji mechanizmu i liftingu obudowy prezentuje się bardzo okazale, i jest jednym ze starszych i ciekawszych budzików w moim małym zbiorku.

Ano widzisz, przynajmniej wiemy jak powinien wyglądać. Tak coś czułam, że gdzieś już widziałam ten dzwonek. Ponadto jestem przekonana, że i z datowaniem masz rację.

Hmmm i oto jest pytanie... Fajny, qurcze mam słabość do ciekawych dzwonków.

Fajny, stawiam na lata 30-te. Sprawdziłeś płytkę z katalogiem płyt budzikowych na DGC? Dzwonki wyszły Tobie trochę w paski.

Żadnej tam nieuwagi nie było;) Znak z kropką Junghans stosował w latach 1888-1890.

Pięknie zrobione.

No powiem Tobie, że jak mistrz Damian Czasik się za budzik weźmie to właśnie tak czyściutko sie robi Kienzle często nie sygnował swoich budzików, zwłaszcza tych wyprodukowanych w latach 40-tych

No masz Ci, toż to kienzlutek, lata 40-te, mam identycznego. Onegdaj Czasik go naprawiał. To najmniejszy budzi w mojej małej kolekcji, a do tego ten zabawny terkocący alarm.

Fajny, no i masz mechanizm 8 dniowy, szwajcarski

Jako puzderko prezentuje się nieźle, zawiesić na łańcuszku i niech sobie dynda, bo po otwarciu duuuużo traci. Jeśli jednak podoba się Tobie takie cóś to sprawdź u zegarmistrza koszt naprawy.

Oj, porobiło się w budzikach warsztatowo. I to jest bardzo ciekawa koncepcja . Damian Czasik co Ty na to? Chłopaki ( a może i nawet dziewczyny by chciały) może by tak na ten przykład na wczesnej jesieni, gdzieś w Srebrnej albo co....??

Die Klasse!!!