kasiaMF

No, no ale ci rośnie kolekcja Westclock. Świetne modele.

Hm, chyba za rzadko przeglądam ulubione tematy. Pirol to model GB z katalogu rocznik 1924, tylko ze w katalogu jest wersja bez centralnej sekundy.

Fajne,stylowe.

Miodowy wygląda,jakby na złoto,na bogato. Mają faktycznie swój urok, może za czas jakiś będą designerskim hitem.

Świetne, uśmiałam się jaksmok. Polak potrafi

No proszę ileż to można się dowiedzieć. Kolejna fajna historia nt. francuskiego zegarmistrzostwa. Dziękuję Janku i czekamy na tłumaczenie patentu.

Za sprawką Anetty przyfrancuziło nam się w budzikach więc i ja dorzucę swój grosik. Konsekwentnie, będzie więc wahadłowy. Jest to mój jak dotąd największy (wys. 21 cm, szer. 15 cm) budzik metalowy. Kiedy go kupiłam był pomalowany farbą w stylu złotol, brakowało pokręteł, ktoś majstrował w mechanizmie, zębatki na bębnie bicia były powykrzywiane, kotwica wyrobiona, i ogólnie mechanizm był w opłakanym stanie, a do tego tarcza zalana olejem. Moja rola ograniczyła się do zdjęcia farby. Resztę pracy wykonał pan Piotr z Wałbrzycha. Naprawił mechanizm, zlecił zrobienie kopii tarczy, dobrał jej odpowiedni kolor, i zrobił ją tak jak prosiłam z woskiem, a do tego wytoczył nawet pierścień wewnętrzny do tarczy, tak jak było o oryginale. Świetna robota. Co prawda budzik wygląda teraz jak Rosja carska , ale mam nadzieję, że za rok blask mosiądzu nieco przygaśnie. Poniżej nieco historii, dzięki pomocy JankaP Firma Diette została założona w 1848, w 1866 uzyskała patent na zegary przenośne kareciaki. W 1859 roku Charles Victor Hour mając 11 lat rozpoczął praktyki w firmie Diette. Dwadzieścia lat później był już jej kierownikiem i współwłaścicielem zawiązanej spółki Diette Hour (DH). Firma posiadała patenty numer 133,577 z 8 listopada 1879 roku i z 26 maja 1879 roku mechanizm zegarowy patent nr 130 ,877. Zegary Diette Hour były sygnowane na plecach - DH. Były prezentowane na licznych wystawach i zdobyły: Grand Prix w 1910 w Brukseli i Grand Prix w Turynie w 1911 roku. Charles Victor Hour, założył później wspólnie z Maurice Lavigne HOUR Lavigne. Zegary były sygnowane na tarczy Hour Lavigne.

A może i nawet 60-te. Fajny

Oj tam,dopiero się rozkręcam.

No poprawiłam już bo toż przeca napisałam cóś od rzeczy.

Może przydałoby mu się wyczyszczenie i konserwacja.

No, Anetta gratulacje bardzo fajny on ci jest.

Całkiem zgrabny. Francuz? Znalazłaś jakieś oznaczenia?

Gdyby mechanim był z nieco późniejszego okresu ok 1930 (poprzejęciu HAU) to możliwe , że byłby to Junghans, produkujący różne zakupione w tych latach marki. Miałam kiedyś budzik z sygnaturą Gustav Becker na tarczy, a mechanizm był Junghansa z 1933r. A poza tym Twój budzik jest bardzo ładny

No i się wyjaśniło kto zgarnął tego Pirola.

Zachęcana przez Piotra od jakiegoś już czasu, na rozmaite sposoby do zainteresowania się budzikami wahadłowymi zaczęłam powolutku zapełniać nimi zawartość witrynki. Pierwszy pojawił się Japy Freres,(już go pokazywałam) Następnym był prezentowy Gustav Becker numer na obudowanie i płycie 79116.To będzie pewnie ok. 1890 roku. Jeśli się jednak mylę proszę podajcie właściwy rok. Kolejny budzik to T. Maurel –Francja. Podejrzewam, że pochodzi z ok. 1880 roku. Podczas poszukiwań informacji natrafiłam na ciekawostkę. W 1841 roku w Paryżu młody francuski uczeń Timoleon Maurel (później dobry francuski zegarmistrz) opracował i opatentował w 1842roku (patent nr FR14529) swoją pierwszą maszynę liczącą dla mnożenia i dzielenia, która z pewnością była również używana do dodawania i odejmowania. W 1846 Maurel opatentował ulepszoną przez jego starszego przyjaciela i inżyniera Jean Jayet wersję urządzenia. Prototyp urządzenia nazwanego Arithmaurel został przedstawiony na Wystawie Krajowej w Paryżu w 1849 roku i wywołał sensację. Wynalazcy przyznano złoty medal i nagrodzono Prix de mécanique z Fondation Montyon. Stąd pewnie symbol medalu na budziku Według informacji prasowych z 1853, przy użyciu maszyny można było dokonać mnożenia dwóch liczb 8-cyfrowych w ciągu 18 sekund, podczas gdy dzielenie liczby 15- cyfrowej przez liczbę 8-cyfrową można było zrobić w 24 sekundy. To było niezwykłe osiągnięcie. Wspierany przez pierwsze sukcesy maszyny, T. Maurel planuje rozpocząć masową produkcję tego urządzenia w zakładzie zegarmistrzowskim Winnerl. Około trzydziestu sztuk maszyn zostało wyprodukowanych w 1850 roku. Niestety budowa była zbyt skomplikowane dla technologii połowy XIX wieku. Urządzenia były drogie, kruche i podatne na błędy, więc nie były one konkurencyjne w stosunku do prostszych, ale tanich i niezawodnych maszyn liczących Thomasa de Colmar. Poniżej zdjęcia maszyny liczącej Arithmaurel no i budzików.

Świetny,lata 30-te firma Duverdrey & Bloquel. Podaj proszę jeszcze tylko wymiary, bom ciekawa.

Myślę że w tej bieliźniarce (jeśli dobrze widzę) znalazłby się może jakiś ciekawy budziczek.

No cóż Staszku, jedno jeste pewne. To już stan chorobowy

Oj tam od razu szkaradztwo, się koledzy nie znacie, to jest styl na Isaurę

Nigdy jeszcze nie widziałam go w czarnej wersji. Piekny. Gratuluję.

Klasyka.

Czy to nasz Tarancik? Ależ słodziaczek

Taki odrapany jest właśnie fajny. A półeczka faktycznie będzie Ci już potrzebna:)

Są też tutaj panie... Właściwie to wszystko masz na obudowie. Budzik, szwjacarski, kamieniowy, lata 60-te. Sprawdź czy mechnizm nie jest 8 dniowy. Fajny design.