kasiaMF

Oj tam,dopiero się rozkręcam.

No poprawiłam już bo toż przeca napisałam cóś od rzeczy.

Może przydałoby mu się wyczyszczenie i konserwacja.

No, Anetta gratulacje bardzo fajny on ci jest.

Całkiem zgrabny. Francuz? Znalazłaś jakieś oznaczenia?

Gdyby mechanim był z nieco późniejszego okresu ok 1930 (poprzejęciu HAU) to możliwe , że byłby to Junghans, produkujący różne zakupione w tych latach marki. Miałam kiedyś budzik z sygnaturą Gustav Becker na tarczy, a mechanizm był Junghansa z 1933r. A poza tym Twój budzik jest bardzo ładny

No i się wyjaśniło kto zgarnął tego Pirola.

Zachęcana przez Piotra od jakiegoś już czasu, na rozmaite sposoby do zainteresowania się budzikami wahadłowymi zaczęłam powolutku zapełniać nimi zawartość witrynki. Pierwszy pojawił się Japy Freres,(już go pokazywałam) Następnym był prezentowy Gustav Becker numer na obudowanie i płycie 79116.To będzie pewnie ok. 1890 roku. Jeśli się jednak mylę proszę podajcie właściwy rok. Kolejny budzik to T. Maurel –Francja. Podejrzewam, że pochodzi z ok. 1880 roku. Podczas poszukiwań informacji natrafiłam na ciekawostkę. W 1841 roku w Paryżu młody francuski uczeń Timoleon Maurel (później dobry francuski zegarmistrz) opracował i opatentował w 1842roku (patent nr FR14529) swoją pierwszą maszynę liczącą dla mnożenia i dzielenia, która z pewnością była również używana do dodawania i odejmowania. W 1846 Maurel opatentował ulepszoną przez jego starszego przyjaciela i inżyniera Jean Jayet wersję urządzenia. Prototyp urządzenia nazwanego Arithmaurel został przedstawiony na Wystawie Krajowej w Paryżu w 1849 roku i wywołał sensację. Wynalazcy przyznano złoty medal i nagrodzono Prix de mécanique z Fondation Montyon. Stąd pewnie symbol medalu na budziku Według informacji prasowych z 1853, przy użyciu maszyny można było dokonać mnożenia dwóch liczb 8-cyfrowych w ciągu 18 sekund, podczas gdy dzielenie liczby 15- cyfrowej przez liczbę 8-cyfrową można było zrobić w 24 sekundy. To było niezwykłe osiągnięcie. Wspierany przez pierwsze sukcesy maszyny, T. Maurel planuje rozpocząć masową produkcję tego urządzenia w zakładzie zegarmistrzowskim Winnerl. Około trzydziestu sztuk maszyn zostało wyprodukowanych w 1850 roku. Niestety budowa była zbyt skomplikowane dla technologii połowy XIX wieku. Urządzenia były drogie, kruche i podatne na błędy, więc nie były one konkurencyjne w stosunku do prostszych, ale tanich i niezawodnych maszyn liczących Thomasa de Colmar. Poniżej zdjęcia maszyny liczącej Arithmaurel no i budzików.

Świetny,lata 30-te firma Duverdrey & Bloquel. Podaj proszę jeszcze tylko wymiary, bom ciekawa.

Myślę że w tej bieliźniarce (jeśli dobrze widzę) znalazłby się może jakiś ciekawy budziczek.

No cóż Staszku, jedno jeste pewne. To już stan chorobowy

Oj tam od razu szkaradztwo, się koledzy nie znacie, to jest styl na Isaurę

Nigdy jeszcze nie widziałam go w czarnej wersji. Piekny. Gratuluję.

Klasyka.

Czy to nasz Tarancik? Ależ słodziaczek

Taki odrapany jest właśnie fajny. A półeczka faktycznie będzie Ci już potrzebna:)

Są też tutaj panie... Właściwie to wszystko masz na obudowie. Budzik, szwjacarski, kamieniowy, lata 60-te. Sprawdź czy mechnizm nie jest 8 dniowy. Fajny design.

Ładniutki. Czyżbyś się Anetto budzikami zaraziła?

Brud zabytkowy usuwasz?

Zostawiłabym tak jak jest, w końcu to stary budzik. Jeśli jednak Tobie bardzo przeszkadza możesz wymienić tarczę. Ostatnio wdziałam taką porcelankę na allegro

Te budziki tak mają. Moim zdaniem jest ok, no może nieco dziwna ta wskazówka budzenia. Bardzo ładna obudowa.

http://www.dg-chrono.de/bibliothek/weckerwerke

Bardzo fajny, o taki właśnie rozmawialiśmy całkiem niedawno

Piękne, piękne. Gratulacje.

Dzięki za wiedzę. Jak go rozbiorę przy czasie to wkleję fotkę mechanizmu.