kasiaMF

Ależ pięknie, zimowo... Ale wiosna idzie. Czujecie to?

To też świetny pomysł.

Fajny pomysł. No i oczywiście BUDZIKI też tam powinny być.

No właśnie

Oj tam, oj tam nie przesadzam jeno prawdę rzeczę. Gdyby tylko Czasik nie był tak daleko, poszłabym do niego na nauki zegarmistrzostwa. Bo czytanie, i wiedza praktryczna to dwie zupełnie strony medalu.

A mnie dech zapiera dla Waszej koledzy wiedzy i umiejętności. Ciekawi mnie lusyk, czy wyszukujesz w sieci elementy do dorobienia, czy może też zlecasz wzór wg. projektu własnego. Zegar, jak wszystkie Twoje zegary piękny! Pomyślmy o tym muzeum (w końcu nie będziemy żyli wiecznie) .

Bardzo dostojny.

no wiaadoomo co radzieckie to nie gniotsa i łamiotsa Trochę Ci zazdroszczę że sam sobie radzisz z mechanizmami.

Niezłe te stare bryki

... jakby nieco za grubaśne i za krótkie.

A fuj!! Nie było nic przyjemniejszego?

Ładne te budziki.

Dwoma słowy: Francja elegancja, fajny zegar

No wiaaadomo, czekał na mnie przeca

Bardzo na bogato. A jaki to styl?

Ja też lubię. Ten, tu poniżej to przedwojenny Blangy, z efektem czajniczka

Ten większy rocznik 1939 to nowny nabytek od Roberta , a ten mniejszy już trochę starszy. Razem raźniej

Para mieszana całkiem s' Kienzlowana.

Tyle pieknych zegarów tu na forum pokazujemy... Tak sobie myślę, że gdyby je zebrać w jedno miejsce powstałoby piękne muzeum zegarów.

wygląda jak z prosto z fabryki

Dziękuję. Najważniejsze jest to czego nie widać, czyli mechnizm, i tu słowa uznania dla Damiana-Czasika, mojego ulubionego zegarmistrza

Załączam jeszcze skan tak podobnego Junghansa Grand Corony Grand Corona.pdf

A oto drugi budzik, który wspólnie z Damianem przywróciliśmy do żywych. Producent nieznany. Pochodzenie – Anglia, jak przypuszczam lata 1900-1910.oceniam. Jest bardzo podobny do budzika Grand Corona Junghans z 1905 roku. Tyle, że znacznie mniejszy, bo ma tylko 17 cm i nieco różni się środkiem tarczy Budzik miał pękniętą w trzech miejscach obudowę, która po zdjęciu tarczy i wyjęciu mechanizmu składała się niczym harmonijka i zniszczoną politurę. Obudowę skleiłam, zmyłam starą politurę, nieco odświeżyłam bejcą i nałożyłam trzy warstwy cienkiej politury, a po zmatowieniu zawoskowałam. Wymienione zostało jedno z pokręteł – motylków. Mechanizm to dzieło Damiana Poniżej zdjęcia sprzed i po renowacji.

Dzięki, nadal próbuje ustalić z którego roku może pochodzić i znalazłam w książce Wecker reklamę HAU z 1908 roku,gdzie pojawił sie już ten model tyle że w wersji mniej bogatej, wersji z papierową tarczą. Zatem może i ma ten mój ponad 100 lat.