tarant

Jako przerywnik - jeden z najwyżej numerowanych (42791) niesygnowany GR.

Pierwsza fuzja Junghansa - z firmą Haller w roku 1900 nie była przejęciem upadającej firmy. Większy projekt "Vereinigte Uhrenfabriken des Wurttembergischen Schwarzwaldes, Schramberg, vormals Gebr. Junghans, Friedrich Mauthe, Schlenker & Kienzle, Thomas Haller", który nie wypalił ostatecznie, był jak sądzę wzorowany na VFU z Freiburga. Nowa nazwa była dużo bardziej łaskawa dla wcielonych niż w przypadku VFU - nazwy ich firm pozostały. Nie wydaje się, by Junghans w tych latach był "bezwzględnym niszczycielem". Zresztą, patrząc na wykres powyżej: rok 1925/26 - początek negocjacji z Junghansem - krzywa nie wskazuje, by Becker (pod)upadał.

A kto powiedział że fabryka chyliła się ku upadkowi ? Początek XX wieku, "fin de siecle"...dla gospodarki Europy, w tym dla Austro-Węgier były to, o ile wiem, złote lata. Junghans raczej nie skupował padliny. A fabryką Rescha przechwalał się bardzo, podając że po przejęciu fabryki wytwarzał tam...220000 zegarów rocznie. Łącznie z budzikami co prawda, ale tak czy inaczej wychodzi w latach 1901 - 1920 (pomijając Wielką Wojnę) jakieś cztery miliony. Tak podano w reklamie - ogłoszeniu z roku 1939. W roku 1910 Junghans był nieco skromniejszy, podając roczną produkcję rzędu 100 tysięcy. Jest to ewidentnie przechwalanie się, ale jakiś ułamek prawdy w tym być musi. http://mb.nawcc.org/showthread.php?78573-Remember-%28-%29-Regulator&p=592153#post592153

Wyloguj się z "moderatorskiego stołka" i zobacz

Obiecane wcześniej. Dwa mechanizmy kwadransowe. Z tym przedstawionym przez Tomka łączą je: - niski numer seryjny - stalowy pręt wahadła z "kompensacyjnymi" prętami bocznymi - trawiona tarcza 1. 9495 2.8889 No i co to jest ? Moim zdaniem tarcze nie sugerują modeli z "około" 1871 roku, lub - wcześniejszych. 3 znalezione egzemplarze raczej wykluczają prawdopodobieństwo, że są to "pełne" składaki. Zatem co ? 1. Błąd - nie wybito numerów 100000 lub 200000. 2. Istniała osobna seria zegarów "luksusowych", jednakże nie na początku produkcji - temu wydają się przeczyć elementy "osprzętu" - patrz powyżej. 3. Resch przekroczył numerację 200000 +. To są werki z serii 300000, w których pominięto nabijanie owych trzystu tysięcy. Za tym może przemawiać stylistyka tarcz (wykluczywszy oczywiście biedermeierowski bezel 8889)

Wystarczyło ukryć - działa teraz całkiem znośnie.

Ale dlaczego ? Ja ukryłem ww temat. Tak na zdrowy rozum przekierowania winny się odbić.

Co się dzieje ? Muli potwornie. 1351 aktywnych użytkowników (w ciągu ostatnich 15 minut) 102 użytkowników, 1225 gości, 24 anonimowych Flood ? Realni goście ?

A co do tego - jeśli uzyskam zgodę - dołączę zdjęcia jego 2 kolegów. Kroi się pewna zmiana w dotychczasowym poglądzie o. numerach seryjnych. "Osprzęt" tego werku jest w porządku.

Ja powtarzam odpowiedź - poważnie wątpię.

I tu się kolega myli.Tarcza nie jest radziecka... może wzorowana na przodującej myśli. Ale nie radziecka.

Model był w produkcji jakieś 30 lat, od początku XX wieku. Może trochę uściślić to niklowanie (?) płyt. Ale to pytanie dla zaawansowanego budzikowca.

Zwłaszcza ten : "produced only weight driven clocks" A kiedy wcześniejsze 100 tys. wyklepano by w tej manufakturce w centrum Wiednia ? Hmm. Zwróćcie uwagę, że jedynym wyraźnym elementem który "wyewoluował" to łączenie płyt. Od około 30 tys. zamiast zaklepanych kolumienek pojawiają się śruby.

Joker po tuningu...

Pięknie się te krzywe wykreśliły, ale problemem jest brak bazy danych z uwiarygodnioną (no..wysoce prawdopodobną) datą produkcji/sprzedaży. Mój Resch 149912 z datą z grudnia 1889 nijak do tych tabel nie pasuje... Produkcja 12 - 15 tysięcy powtarzana jest od pierwszego wydania Abelera. Skąd się wzięła - nie wiem.

To tylko dlatego, że Rycho jest malutki

Chyba najstarszy kwadransowy "Reschoid" (kotwica..??, reszta pasuje), w dużo młodszej skrzyni.

Jacek może - miałby "jeszcze jednego Rescha w stajni".

A tak przy okazji. Wpis inspirowany wczoraj otrzymanym listem od Mariusza. Odnośnie właścicieli wielkich firm zegarowych, którzy w rozwój zegarmistrzostwa wnieśli niewiele... Pokazany już wcześniej, jedyny znany mi patent Wilhelma Rescha (a teraz wiemy już na 99,9 % że to ten Resch...).

A zdjęcia może by tak ? Od przodu, z tyłu i tego co w środku.W przeciwnym razie polecamy wróżki....

Kasiu, ale może jednak odrobinę informacji - rok publikacji, wydawnictwo, ISBN ewentualnie - to ułatwia odszukanie.

Anna Kwiatkowska. Kolekcja zegarów. 200 lat Muzeum Wilanowskiego. Wydanie I Warszawa 2008 ISBN 978 - 83 - 60959 - 24 - 4 Przedsiębiorstwo Wydawnicze Rzeczpospolita SA. Stron 126. Dostałem w sobotę tę książeczkę w prezencie. Należy zaznaczyć, wbrew przyjętym zwyczajom, że prezent nie był kosztowny - pozycję wyceniono na 9 złotych (wcześniej całe 26...). Omówiono w niej, jak łatwo się domyślić zegary ze zbiorów Muzeum Wilanowskiego. Szczegółowo opisano 25 zegarów. Urozmaiceniem jest rozrzut kolekcji: "wagowy" - od zegarów wieżowych, słonecznych, poprzez podłogowe stojące aż do małych wiszących, "czasowy" - od wieku XVII i "geograficzny" - jeden sfatygowany egzemplarz pochodzi aż z Chin i był prezentowany w Apartamencie Hińskim (tak, tak). Miła, krótka lektura, przyzwoicie wydana.

Wstawka historyczna. Aaron Crane. Czy spotkaliście się z jego jakimiś realnie istniejącymi wyrobami ?

Podmieniłem zdjęcie na rozjaśnione nieco. Jaka to marka ? Zegar jest stojący czy wiszący ? Tak czy inaczej, korona chyba była zaoblona na górze.