Skocz do zawartości

dariusz chlastawa

Stowarzyszenie
  • Postów

    8075
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    35

Ostatnia wygrana dariusz chlastawa w dniu 10 Maja 2018

Użytkownicy przyznają dariusz chlastawa punkty reputacji!

Kontakt

  • Strona WWW
    http://wowbook.pl

Informacje o profilu

  • Płeć
    Mężczyzna
  • Lokalizacja
    Warszawa
  • Hobby
    zegarki, książki, strzelectwo

Ostatnie wizyty

24405 wyświetleń profilu

Osiągnięcia dariusz chlastawa

763

Reputacja

  1. Punktem jest Gronefeld, L&S, R.W.Smith, P.Dufour, Petermann Bedat, M.Lang, Kallinich Claeys, Rexep, Kari i jeszcze paru innych
  2. Była.. w międzyczasie wyrosła jej mocna konkurencja, więc to taki Rolex wśród firm górnego segmentu .. Solidny, dobrze wykonany, mający sporo swoich osiągnięć, ale wcale nie wyjątkowy, zbudowany mocno na marketingowych nogach. Wcale nie jest królem ani jeden ani drugi, aczkolwiek obie firmy lubię. No może Rolex jest tu bardziej królem, bo nie ma drugiej firmy na świecie o takiej skali produkcji, tak rozpoznawalnym logo i ciągle kojarzącym się luksusowo, pomimo skali produkcji. Nota bene Kolega Beniowski ma sporo racji, a to i tak tylko wierzchołek góry lodowej w przypadku PP
  3. oczywiście, może to obrazoburcze co powiem ale a) po pierwsze współczesny PP to nie ma wiele wspólnego z Patkiem, którego chcielibyśmy widzieć jako dziedzictwo Antoniego. Sternowie uratowali PP od bankructwa i Sternowie machiną marketingową stworzyli legendę PP b) Prawdziwym geniuszem i tytanem zegarmistrzostwa to był Breguet c) pod względem mechanicznym, wykończeniowym to L&S w niczym nie ustępuje PP, że o innych nie wspomnę d) JlC miał wiele więcej patentów, mechanizmów etc od PP e) ale to PP ma być niby królem piramidy i świętej trójcy i jak na ironię to nie PP ma problemy finansowe ..
  4. to i ja się dorzucę https://wowbook.pl/blog/inzynier-i-krol-dlaczego-jaeger-lecoultre-nie-zostal-patkiem-2
  5. to i ja dorzucę swój artykuł sprzed miesiąca https://wowbook.pl/blog/ebel-sprzedany-po-22-latach-niewykorzystanych-szans
  6. Mix nowoczesności z tradycją Wstępne tłumaczenie powstało przy wykorzystaniu specjalnie przygotowanego narzędzia tłumaczącego opartego na AI, dostosowanego do charakteru książki, jej stylu oraz terminologii, a następnie całość została poddana profesjonalnej korekcie językowej przez Romana Wojtasza, native speakera języka angielskiego, który zadbał również o naturalność i właściwe brzmienie tekstu. Ten proces jest transparentnie opisany na stronie redakcyjnej książki (str 4) Jak działa to narzędzie to sprawdzałem z Panem Andrzejem Chojnackim, który wielokrotnie tłumaczył symultanicznie prezentacje zegarkowe na naszych spotkaniach rocznych KMZiZ. Jego opinia mnie przekonała ostatecznie do użycia takiego rozwiązania
  7. rozumiem krytykę, poczekajmy zatem na kolejny wywiad, kolejny wstępniak ..
  8. Nie tyle zabrakło, co ten wywiad pokazuje po prostu perspektywę Michela Navasa i Enrica Barbasiniego. Oni przedstawiają własną wersję historii Crazy Hours i właśnie tę relację chciałem zachować w tej rozmowie. Ludovic Ballouard ma na ten temat własne, bardzo ciekawe spojrzenie i absolutnie nie zamierzam go pomijać, ani też zakłamywać historii. Dlatego zamiast dopisywać w jakiś sposób jego wersję do wypowiedzi innych, wolę zrobić z nim osobny wywiad i pozwolić mu opowiedzieć tę historię własnymi słowami.
  9. Wszyscy zachwycają się zegarkiem, historią marki, projektem, genialnym pomysłem. A mnie coraz bardziej interesuje jedno: kto naprawdę ten zegarek zrobił? Crazy Hours? Oczywiście Franck Muller. Pomysł był jego. Tyle że pomysł to jeszcze nie zegarek. Ktoś musiał wymyślić, jak sprawić, żeby wskazówka przeskakiwała dokładnie tam, gdzie trzeba. Ktoś musiał zbudować mechanizm, dopracować go, rozwiązać problemy, sprawić, żeby był precyzyjny, niezawodny i nadawał się do normalnego noszenia. I tymi ludźmi byli Michel Navas i Enrico Barbasini. Podobnie z Laurentem Ferrierem. Wszyscy widzą gotowy zegarek i markę, ale znacznie mniej mówi się o tym, kto rzeczywiście pracował nad mechanizmem. Tymczasem pierwszy tourbillon marki powstawał przy udziale La Fabrique du Temps, Navasa i Barbasiniego. I właśnie to mnie od dawna irytuje. W materiałach prasowych czytamy o wizji, inspiracji, DNA marki, geniuszu twórcy. Znacznie rzadziej o tym, kto siedział nad mechanizmem i sprawił, że ten cały piękny pomysł w ogóle zaczął działać. Dlatego coraz częściej szukam właśnie takich ludzi i właśnie z nimi robię wywiady. Najnowszy, z Michelem Navasem i Enrico Barbasinim, można przeczytać tutaj: https://wowbook.pl/wowywiady/michel-navas-i-enrico-barbasini Więcej takich rozmów znajduje się w sekcji WoWywiady: https://wowbook.pl/wowywiady A jeśli interesuje Was zegarmistrzostwo pokazane szerzej, bez marketingowej waty, więcej piszę o tym również w książce „WoW – Watcher of Watches”. Jej angielska edycja ukaże się jeszcze przed Mikołajem. Będzie to pierwsza polska książka o zegarkach wydana po angielsku. Zapraszam. LV_LFT_SF2022_812_02_RGB.tiff LV_LFT_SF2022_805_02_RGB.tiff
  10. Chyba miałem nosa! W maju wywiad, w listopadzie nagroda GPHG. Kiedy w maju tego roku przeprowadzałem wywiad z Mathieu Cléguerem, jego marka dopiero debiutowała na rynku. Dziś, zaledwie pół roku później, jego pierwszy zegarek Inspiration One zdobył nagrodę Grand Prix d’Horlogerie de Genève 2026 w kategorii Complication Watch. A wszystko zaczęło się od wychwytu. Cléguer opracował autorski wychwyt „Innate”, próbując pogodzić dwie historyczne koncepcje: wydajność wychwytu naturalnego Bregueta i praktyczną niezawodność klasycznego wychwytu kotwicowego. Problem nie jest nowy. Od ponad dwóch stuleci konstruktorzy próbują ograniczać straty energii, nie rezygnując z samoczynnego startu mechanizmu i odporności na wstrząsy. W naszej rozmowie celowo pominąłem kwestie ceny, limitacji czy marketingu. Skoncentrowaliśmy się na samej konstrukcji, jej zaletach, ale również ograniczeniach, o których Mathieu mówił z zaskakującą otwartością. Na pytanie o długoterminową trwałość swojego wychwytu odpowiedział: „Jeszcze nie. Nie jestem Rolexem. Przeprowadzę testy zużycia, ale na pewno dowiemy się tego za sto lat”. I chyba właśnie ta odpowiedź najlepiej pokazuje jego podejście do zegarmistrzostwa. Dziś, po zdobyciu GPHG, warto wrócić do tamtej rozmowy. Nie po to, żeby przeczytać kolejny wywiad z laureatem prestiżowej nagrody, ale żeby zrozumieć, co tak naprawdę stworzył i jakie problemy techniczne próbował rozwiązać. Pełny wywiad dla WoW – Watcher of Watches: https://wowbook.pl/wowywiady/mathieu-cleguer
  11. Zasłużenie Rexep.. miałem okazję trzy miesiące temu przeprowadzić z nim wywiad dla WoW
  12. A teraz coś dla tych, którzy chcieliby poznać więcej niż powtarzaną w kółko wersję historii: George Daniels stworzył Co-Axial, a Omega wprowadziła go do produkcji. Rozmawiałem z Kilianem Eiseneggerem, który pracował nad projektem Co-Axial w ETA, odpowiadał również za prototypy, znał George’a Danielsa i Dereka Pratta oraz odwiedzał Danielsa na Wyspie Man. To świadectwo uczestnika wydarzeń i informacje z pierwszej ręki. Eisenegger opowiada o zmianach w geometrii kotwicy, testach odporności na wstrząsy, roli ETA i Nivaroxu oraz wyjaśnia, dlaczego Co-Axial nie może pracować całkowicie bez smarowania. Prostuje również historię rzekomego prototypu Hamiltona. W rozmowie są też bardzo konkretne kulisy prac nad mechanizmami IWC, Sellity, Breitlinga i Rondy R01, między innymi historia osi wahnika, która pękła po dwóch minutach testu, oraz decyzji Güntera Blümleina o wstrzymaniu premiery. Myślę, że dla osób zainteresowanych nie tylko historią współczesnego zegarmistrzostwa będzie to ciekawy materiał do lektury i dyskusji. https://wowbook.pl/wowywiady/kilian-eisenegger
  13. Ten dobry tekst, idealnie koresponduje z rozdziałem mojej książki, który zatytułowałem "Marki, które przegrały marketingiem"
  14. Od legendarnych warsztatów THA, przez Omegę, po 15 lat kierowania WOSTEP. W moim najnowszym wywiadzie rozmawiam z Jessicą i Maartenem Pietersami, których łączny dorobek obejmuje ponad pół wieku pracy w zegarmistrzostwie. Maarten pracował z Vianneyem Halterem, Denisem Flageolletem i Pierre-André Grimmem. Uczestniczył w realizacji zegarów Breguet Sympathique, a później w Omedze pracował nad certyfikacją chronometryczną Central Tourbillon. Jessica przez ponad 20 lat zajmowała się zegarmistrzostwem i edukacją, a wspólnie z Maartenem stworzyli szkołę zegarmistrzowską w Kambodży. Szczególnie polecam fragmenty dotyczące WOSTEP. Rozmawiamy o niezrealizowanym projekcie W-02 z tourbillonem, powodach odejścia Pietersów z tej instytucji oraz o coraz wyraźniejszym odchodzeniu przemysłu od kształcenia zegarmistrzów potrafiących samodzielnie wykonywać części na rzecz techników zajmujących się ich wymianą. To również interesujące świadectwo odrodzenia niezależnego zegarmistrzostwa w latach 90., opowiedziane przez bezpośredniego uczestnika tamtych wydarzeń. Zapraszam do lektury i dyskusji, szczególnie o przyszłości tradycyjnego kształcenia zegarmistrzowskiego. https://wowbook.pl/wowywiady/jessica-i-maarten-pieters JESS_FINISHING-1 (przeciągnięte).tiff
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.