Łatwo powiedzieć... a to naprawdę siedzi gdzieś głęboko w podświadomości i chyba ta teoria psychologiczna, że rodzice kupując dzieciom różne drogie zabawki rekompensują sami sobie wszelkie niedostatki z dzieciństwa jest prawidłowa. Na szczęście córka ma dobrze poukładane i mimo wszystkich jej wad (a któż ich nie ma) nie mogę jej absolutnie nazwać zepsutą. Ale wracając do tematu... Właśnie wróciliśmy z macania Cactusa. Jazdy próbnej nie było, ale córka i tak zachwycona. Oglądaliśmy max wypas wersję z tym oknem w dachu, z kamerą cofania, z internetami... wooow! Oczywiście jestem uprzedzony do Citroena więc całą energię skupiłem na poszukiwaniu tandety. Znalazłem jej wiele, bo to przecież budżetowe autko ale moje pozytywne uczucie do Cactusa wcale przez to nie zmalało. Ale po kolei... Kolor demka to była biała perła a te Airbumpy - brązowe. Najwyższa wersja wyposażenia plus wszystkie możliwe dodatki za wyjątkiem tej zautomatyzowanej skrzyni, więc słynnej imitacji ławeczki nie zobaczyłem. Mam 186cm wzrostu - gdy ustawiłem fotel pod siebie, to nawet nie próbowałem "za sobą" usiąść - nie da rady. Ale jeśli kierowca nie jest jakimś wyrośniętym chłopem to z tyłu da się spokojnie i wygodnie podróżować. Pierwsza tandeta - odgłos zamykania drzwi. Chyba ostatni raz słyszałem coś takiego w maluchu. Wiem, że się czepiam, ale nic nie poradzę. Chcesz ładnego odgłosu zamykania drzwi to poszukaj innego auta - oczywiście w Cactusie nie o to przecież chodzi, więc wybaczamy mu, że nie jest Audi A8. Auto na żywo wcale nie robi tak dziwacznego wrażenia jak na zdjęciach. To mnie bardzo zdziwiło! Przeciwnie - wygląda dość normalnie. Może doskonale dobrane proporcje to sprawiają ale na żywo nie mamy wrażenia obcowania ze statkiem kosmicznym czy z wystawowym prototypem tylko po prostu z ładnym, sympatycznym autkiem. Coś jak wesoły piesek... Druga tandeta - plastikowa klapka wlewu paliwa bez żadnej blokady. Sam wlew na kluczyk. Na bank łobuzy na osiedlu urwą (jak ktoś mieszka w Polsce). I dlaczego do jasnej ciasnej Citroen pożałował kawałka sznurka, żeby nie stać jak palant podczas tankowania z tym nieszczęsnym korkiem w ręku? Ja rozumiem - programowe oszczędności i obniżka wagi ale taki plastikowy łącznik do korka waży zaledwie kilka gram. No bez jaj! Airbumpy skrzypią, gdy je nacisnąć. Nie piszę że to tandeta, bo nie ma innego auta na świecie z Airbumpami, więc może ten typ tak ma... Fotele - szok! Wielkie prawie jak w mojej starej E-klasie W211. Normalne klubowce, obite brązowym welurem. Miękkie jak cholera, w porównaniu z nimi fotele w mojej obecnej C-klasie są twarde i niewygodne jak drewniana ławka. Tyle, że mogę zrobić autem 1000 km i wysiadam bez bólu kręgosłupa. W Cactusie bym pewno z fotela nie wstał po przejechaniu takiego dystansu. Ale Cactus nie jest na długie trasy tylko do miasta. Więc zapadasz się w mięciutki fotel (pod welurem są tony gąbki) i podróżujesz jak panisko! Ze znalezieniem właściwej pozycji za fantastyczną kierownicą (przyjemny kształt i rozmiar, dwukolorowa skóra) miałem niejaki kłopot, gdyż kierownica ustawia się tylko w pionie a nie można jej regulować w poziomie. Ale z pomocą regulacji wysokości fotela jakoś się dało to wszystko zgrać. Nie napiszę że z przodu są hektary miejsca ale dla mnie wystarczyło a do drobnych nie należę. Deska rozdzielcza fantastyczna z tym schowkiem i wyświetlaczami, zaledwie kilka guziczków, nikt się nie pogubi w obsłudze. Wieeeeeelki schowek po stronie pasażera, wieeeeelkie kieszenie w drzwiach. Te paski do zamykania drzwi a' la stara walizka - rewelka! Szukam tandety wewnątrz, przecież to Citroen - i za cholerę nie mogę znaleźć. OK - plastiki drzwi twarde ale pod łokciem mamy mięciutki welur z tą gąbką. Czego się tu czepiać? Podobnie twardy plastik w okolicach dźwigni zmiany biegów i nieco powyżej. Nie podoba się? To zapraszam do nowej A-klasy, można się nieprzyjemnie zdziwić, gdy człowiek zda sobie sprawę,że za 10 tys € więcej dostaje w tym miejscu podobne jakościowo materiały. Jak mówię - wóz był w full wypasie, chyba tylko sznurowadeł nie umiał wiązać kierowcy. Mój Mercedes to w porównaniu wyposażenia BIEDA a mówimy o budżetowym autku nisko cenionej firmy. Elektronika poszła do przodu jak cholera przez te kilka lat. Tania Cytryna nawet sama parkuje, co pokazuje poniższy klip:
Ogółem - wrażenia z macania Cactusa jak najlepsze. Naprawdę - uchylane okna z tyłu mi nie przeszkadzają, miałem takie we Fiacie CC i jakoś żyłem,nawet bez klimy, a Cactus ma automatyczną klimę. Dziecko z tyłu nie otworzy okna, nie wychyli się, nie zatrzaśnie... moim zdaniem rezygnacja z podnoszonych szyb nie obniża wartości Cactusa. Aha - bagażnik. Spory! A jak się położy kanapę - oczywiście w całości - to już w ogóle można pralki wozić. Generalnie autko robi świetne wrażenie, To nie durna zabawka. To prawdziwy, świetnie wyposażony, bajerancki samochód. Pierwszy Citroen jaki mi się podoba. A przede wszystkim: auto jest PRZEMYŚLANE. Oglądając je miałem wrażenie jakbym obcował z produktem z lat 50-tych. Z czasów gdy auta projektowali nie styliści, nie księgowi, tylko inżynierowie. Jest idea, jest pomysł i temu podporządkowano całą konstrukcję auta, jego wyposażenie, jego kształt... coś jak Mini z lat 50-tych. Młoda oczywiście zachwycona. Na jazdę próbną pojedziemy w grudniu. Podpytałem sprzedawcę, jak idzie handelek. Sprzedają Cactusy od 25 dni, na razie poszło im 10 sztuk. A to flagowy salon Cytryny w IRL. Więc zero rewelacji. Myślałem,że ludożerka się rzuci jak wściekła na taki bajerancki wózek, tymczasem wygląda na to, że koniec kryzysu, jak wmawiają nam nachalnie wszystkie irolskie środki masowego prania mózgu wcale jeszcze nie nastąpił... Bo w kryzysie najbardziej właśnie cierpi sprzedaż aut ze średniego zakresu cen. Auta najtańsze jakoś idą a sprzedaż luksusowych modeli na ogół rośnie. Także bliskie spotkanie z Cactusem przyniosło zaskakujący rezultat - to nie żadne kosmiczne dziwadło, stworzone przez naćpanego designera, tylko świetnie przemyślany sympatyczny i wygodny samochodzik. Albo się zrozumie ideę jaka za nim stoi i wówczas następuje pełna akceptacja, albo się nie zrozumie i... kupuje Skodę Rapid.