Anansi

Inowłódź. Niebywały kościół, no i nie tylko

PS. Dolne zdjęcie zdublowałem z innym wpisem, ale fajnie widać zmienność barwy antracytowej tarczy.

A konkretnie? Bo na tych zdjęciach jej nie widać.

Jeżeli się mogę wtrącić. Janku, założyłeś ostatnio kilkanaście (no 9) tematów z jednakowym tytułem "Identyfikacja". Rany, jak się mamy po czasie rozeznać w którym o co się pytałeś? Dodawaj coś jeszcze w tytułach, please.

Wszystko się "opłaca". Witkacych, Wyspiańskich, Nikiforów, Hofmanów itd opatrzonych odpowiednimi pieczęciami, podpisami, spatynowanych sprzedaje się w całkiem niskich cenach tysiące. Tutaj wgląd w ceny aukcyjne Makowskiego. Czy wszystkie sprzedane to oryginały? Całkowitej pewności nie nalezy mieć. https://galeria.agraart.pl/autor/167/tadeusz-makowski

Tarcza była czymś zalana i czyszczona.

To nie jest Omega. Tak zresztą napisano w aukcji na All: pasówka (tj. mechanizm zegarka kieszonkowego przełożony do zegarkowej koperty z podrabianą tarczą). Lub, co mniej prawdopodobne, naręczny zegarek BWC z dorobioną tarczą.

A ja mam wrażenie, że Roman sobie nieco dworuje. Nie pomieścił mega kieszonek, za to upchnąl tam mikro budziki.

https://de.wikipedia.org/wiki/ISGUS http://www.timerecorder.de/download/nachtwaechter2low.pdf

A czy przed odciągnięciem koronki została ona odkręcona? Instrukcja obsługi jest w komplecie?

Szczerze, to mam wrażenie, że Kolega nie traktuje serio innych zadając pytanie o sens renowacji pokazując najpierw sam zdekompletowany werk, a dopiero później pisząc, że jest też skrzynia niezłym stanie i wahadło. Bez odbioru.

Franz Barwitzius, Stallburggasse 4, w Zrzeszeniu Zegarmistrzów od 1863 r. Ale werk taki sobie...

A czy ja sugerowałem że to jest świeża robota i że zrobiono to celem zysku czy oszustwa? Jak widać ze zdjęcia, D&B miał też dziewięciokamyczkowe.

Od konstrukcji przystawki balansowej. Ciekawe tylko, czy to powstało w fabryce (wierzyć się nie chce, to porządny producent), czy naprawiający zegarmistrz wymienił przystawkę i "uwiarygodnił" opis na płycie.

14.06.1955, 13:46. Tyl;ko się nie pytaj skąd to wiem. Zerknij na podwieszony temat...

Zapewne Karl Lauffer, lata 50.

Tak, 723 na 99%, przed napisaniem postu sprawdzałem powiększenia.

To coś w tym stylu, a może i ten sam. Tu masz Haasa z roku 1905.

Zakwas na mące razowej, mąki: żytnia, pszenna chlebowa i z pełnego przemiału, trochę oliwy, chia (nic innego nie znalazłem).

Do powyższego tematu należy dodać, że zegary te produkowano również z werkami Lenzkircha. Firma posiadała też przedstawicielstwo (główną siedzibę?) w Berlinie. Czy była to jakaś forma współpracy, czy udzielano licencji na produkcję innym firmom - nie wiadomo. Po zdjęciu pokrętełka do ustawiania czasu i odkręceniu 2 śrubek można zdjąć dekielek z zrobić zdjęcie mechanizmu. Zapewne będzie miał numer seryjny gdzieś pomiędzy 1,5 - 1,6 miliona ( ~1906-1907 rok), taki mniej więcej (1 zasłonięta): Zegarów ocalało niewiele, zwłaszcza tych na chodzie, rozwiązanie napędu klapek nie było zbyt trwałe.

Bransoletkę (i być może kopertę) wyprodukował Andreas Daub z Pforzheim. Kto wykonał mechanizm z oczywistych powodów nie wiadomo. https://www.andreas-daub.com/manufaktur/historie/