Skocz do zawartości

tarant

Moderator
  • Postów

    19276
  • Dołączył

  • Wygrane w rankingu

    62

Treść opublikowana przez tarant

  1. Gdzie? W "Nowinkach..."? To temat przeklęty. Próbowałem coś w nim przed chwilą pisać, ale posty po wysłaniu znikają.
  2. Czy ja wiem? Przy sześciocalowych ekranach i odpowiedniej wydajności w telefonach można korzystać z normalnych stron internetowych. Uśredniacz, robiący ze wszystkich forów identyczną paćkę to takie sobie rozwiązanie moim zdaniem.
  3. Fiat voluntas Tua.
  4. Wszystko jest OK. W 1830 Laimgrube było osobną miejscowością, objętą wspólnym nadzorem policyjnym (w ramach "rejonu" Mariahilf). Tylko względem późniejszych map to powinno wyglądać tak (Wiedeń jest "w prawo"): Wienstrasse była główną ulicą tej wsi/miasteczka. Po 1862 włączono ją/je do dzielnicy Wiednia Mariahilf. Obecna Mariahilf obejmuje znacznie miniejszy i inny obszar. Zdjęcie budynku przy Wienstrasse 74 (wyburzonego przy okazji zasypywania kanału) już zamieszczałem:
  5. Tę kapelę poznałem dzięki audycjom Tomka Beksińskiego. Kiedy to było?
  6. Wielkie dzięki za działania Zarządu i Dawida. Ale właścicielowi hostingu za takie coś powinno się nogi z (...) wyrwać.
  7. Na pierwszej są podwiedeńskie wsie, w tym Laimgrube na żółto, na drugiej - cały Bezirk (dzielnica) Mariahilfer. Widoczny jest kanał (Wien Fluss), zasypany po jakichś 20 latach, który mógł być źródłem napędu dla rzeczonej fabryczki. Na Mariahilferstrasse trzeba już parę było zastosować.
  8. Nie. Mariahilferstrasse raczej ledwie wnika w Laimgrube. Zobacz. 1830 (plan jest odwrócony, nie jak na współczesnych mapach). I już po reformie administracyjnej w 1862.
  9. Dokładnie. Wróćmy do pierwszego zegarowego adresu Lorenza Rescha z 1861 roku. To Wienstrasse 74, wkrótce przemianowaną na Magdalenenstrasse. W Laimgrube. Myślałem początkowo, że była to fabryka F.X. Wurma. Ale nie. Ta mieściła się po drugiej stronie Dunaju. Jest możliwe, że ów zapomniany członek rodziny miał tam swój warsztat. W 1860 był on wystawiony na sprzedaż "z powodu śmierci", przez trzydzieści lat pozostające pod opieką "jednej ręki".
  10. Valentin Resch, zegarmistrz w 1819. Lista konskrypcji. Później (1847) pojawia się osoba o tym imieniu również w listach powinności wojskowych. Jeżeli to on, miałby 53 lata. Rezerwa? Edit. Urodzony w 1826 - inna osoba.
  11. Zaś wg Wiener Zeitung, w roku 1795 w Wiedniu mieszkał Lorenz Resch, który był...masarzem.
  12. Póki co, nieco cofnę wiedeńskie dane braci Resch. O dwa lata, do 1801 roku. Wówczas Gebruder Resch handlowali lnem.
  13. tarant

    Podziwiajmy zegary Lenzkirch

    Ja od tego roku przeprowadziłem cięcia w nakręcaniu. W sypialni idą tylko cztery, w saloonie - dwa.
  14. Jak tylko kupię, to zrobię zdjęcia i zamieszczę
  15. tarant

    Eppner

    Werner najpewniej, sprzedany przez wrocławską filię Eppnera.
  16. Odwróćmy. Czy są jakiekolwiek cechy konstrukcji mechanizmów oraz stylu skrzyń wskazujące, że mogły one powstać wcześniej niż w latach 60?
  17. Wg opisu na rok 1867 tak by było. Kompletna, "niezależna" wytwórnia. Dołączyłem też opis fabryczki Wenzela Schonbergera, z produkcja roczną istotnie niższą, 1200 sztuk (nb przetrwał Reschów). Przypomnę, ze wg tekstu zamieszczonego w DUZ w roku 1885, Resch rozpoczął produkcję z kilkoma ledwie pracownikami. Tu zaś artykuł z DUZ z maja 1885 roku. Życzę miłej lektury. Oraz czekam na ewentualne źródła które wskażą, ze którykolwiek z Reschów "robił w zegarach" przed 1861 rokiem.
  18. Cóż. Projekt mechanizmu (chodzika, ale także i bijących) mógł być autorstwa Lorenza Rescha. Był on w końcu "dyplomowanym" zegarmistrzem, umieszczonym w spisach wiedeńskiej gildii. Czy odbył on pełny, sześcioletni kurs, poczynając od zamiatania warsztatu, wątpię. Posiadany kapitał raczej przyspieszył szkolenie . To, że wyzwolony został na zegarmistrza od zegarów wieżowych sugeruje, że nauki mógł pobierać w fabryce F.X. Wurma. Ten nigdy zegarmistrzem nie był, a wszystko wskazuje, że produkcją zegarów wieżowych zajął się ledwie trzy lata przed śmiercią, w 1857 roku. O roli Wurma świadczy używanie aż do 1865 roku w ogłoszeniach określenia "vormals F.X. Wurm". Taka hipoteza o autorze uzasadniałaby też blisko czterdziestoletni "szacunek" dla konstrukcji wykonanej przez założyciela firmy.
  19. O zamawianiu werków, czy działalności na zasadzie spółdzielni chyba już rozmawialiśmy. Nawet w tym temacie pisałem kiedyś o metodach produkcji zegarów w okolicach Karlsteinu.
  20. Rewelacja. Tak wygląda przywrócony post. Pisany od 2015 do przedwczoraj
  21. A tu Praga w roku 1855. Czterech fabrykantów posiadających fabryki. Brzmi dumnie. Fabryka w Pradze przy Obstgasse.
  22. Pod stołem może znowu pójść w p....u.
  23. Dodajmy, że większość fabryk nosiła też dumne określenie ERSTE Ile było Pierwszych fabryk zegarów w Wiedniu i CK chyba kiedyś liczyliśmy.
  24. Langsam, langsam. Widzę Graz i Pragę. W Pradze pięć. Ah, joo
  25. Wiadomości z 1827 roku. Lista wiedeńskich zegarmistrzów, imponująca, zaczyna się na stronie 252 (wcześniej wymienieni są producenci skrzynek). Podano tez do kogo się zglosić i ile lat trwa nauka (do 6!). https://books.google.pl/books?id=_YhfAAAAcAAJ&printsec=frontcover&hl=pl&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q&f=false Tego typu dane, podobnie jak wyjęte z urzędowych pism daty rejestracji spółek, nabycia uprawnień fachowych to nie są błache informacje prasowe.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.