Zbyt mało wiedzy osobistej, aby się udzielać. Ciekawy temat , podobnie jak kol. Mariusz rozpoczął bój o Resche, czy kol. Tarant z odkrywaniem Cieszyna. Niech wspomnę kol. Leskosa , który opanował krzyżowe Eppnery . Ktoś kto ma chociażby jeden takowy zegar coś podpowie. Są pasjonaci, dokumentaliści i wiodą wątek prawidłowo. Z przemyśleń i obserwacji jedynie mogę dodać,że to bardzo solidne mechanizmy i wykonania. W porównaniu z wiedeńczykami mz. wypadają lepiej jeżeli chodzi o wzmiankowany okres i ten sam poziom klientów. Zaznaczam,że istotnym jest klasa, wyrobu. Zależy z jakiej półki, czy dla kogo to robione. Berlińczyki wydają się bardzo dobrej klasy zegarami nazwałbym dla średniej klasy tamtych czasów. Co się stało z tarczami szklanymi? Wiadomo naprężenia. Pękanie głównie poprze działania karbu w otworach. Czy szklane tarcze w przewadze, czy dla zasady, były w berlińczykach ? Nie wiem. W każdym bądź razie wyglądają obłędnie, ale są nietrwałe. Może wzmiankowany wyżej okres był tym momentem,że otwierały się bardziej zorganizowane struktury, lepsze maszyny urządzenia i odpuszczano produkcję typu berlińczyków, chyba budowanych w mniejszych zakładach kosztem masowej produkcji. Czyli elegancja ustępowała masowej produkcji .
Wnioski z mojego wpisu żadne. Poza kierunkiem na solidność wykonania, dokładność chodu i czysta, czytelna tarcza z wyraźnym wskazaniem czasu, plus koniecznie sekundnik.
Może warto porównać mocowanie tarcz szklanych do podkładów, czy emaliowanych , jak były, przy pomocy dwóch śrubek na 21 i 3. Poniżej przykład mojego zegara wiedeńczyka z tamtego okresu ok 1850 plus/minus . Dla porównania także wzór ramki, solidnie wykonanej i czy podobne były w berlińczykach. To też daje kierunek, czy były wzorowane na wiedeńskich, kupowane u wspólnych producentów. Ta ramka ma spadek na średnicy w kierunku wzorów ok 1,5mm przy szerokości 10mm. Wzór jak na foto.