Yodek

To kiedy jest "trapez", a kiedy "jaskółczy ogon"? Długo tak też nie ujdę.. Palety "prawie" dobrze, a dalej się zatrzymuje

Szkołę cierpliwości właśnie przerabiam, dwa dni już próbuję ustawić palety w malutkim Kundo. ¯\_(ツ)_/¯

Mam dużą lodówkę Nie ma "między", całą półkę zajmuje

PM - ja się zaczynam bać, jak Ty takie rzeczy już osiągasz - szczęka mi opadła (☉｡☉)

Uwaga - chwalipost Moja znajoma hodowała kilka lat storczyka - Coleogyne Cristata (rośnie w Himalajach i Wietnamie). Kapryśny w wymaganiach. Nie udało się jej doprowadzić do kwitnienia. Oddala go mi, życząc powodzenia Około 8 lat cudowałam z nim żeby zmusić go do zakwitnięcia. Przesuszanie, chłód i okresy wegetacji. Na nic... Dopiero jak wpadłam na "genialny" pomysł zwiększenia wahań dobowych temperatury na przelomie października i listopada się udało. Oto moje trzecie kwitnienie. Na zdjęciach nie widać pełnej urody - kwiaty wyglądają jak z kryształków lodu.. Wahania dobowe temperatury wymuszam poprzez chowanie storczyka na noc do lodówki, a na dzień wyciągam. I tak przez około 2 tygodnie. Jak storczykowi nocą zmarzną portki, a w dzień się wygrzeje, dopiero chcieć kwitnąć ◝(⁰▿⁰)◜

(◔‿◔)

PM, Ty to szalejesz już na dobre z tymi naprawami. Włosy prostujesz, balanse, regulujesz palety, naprawisz samochody, a teraz ząb! Ja w średniowieczu dopiero, a Ty już doganiasz XXI wiek!

Nie ma to jak kobieta wkroczy do "akcji"

Cały czas tak twierdzę..

Dziękuję No popatrz PM, jak to dobrze się dopytać. Mam nadzieję, że to rzeczywiście silniczek Tylko teraz pytanie - jak go zdobyć Można dostać osobno czy trzeba polować na całą pompę ze szrotu.. Jeszcze raz dzięki. Teraz trzeba napisać "podanie" do Męża, niech leży i nabiera mocy bo wiadomo, na jutro nie będzie realizacji

Wow - PM - wielgachne dzięki!! Już sobie kopiuję opis i zdjęcia, żeby mi się nie pogubiło A jeśli możesz powiedzieć - to kupowałeś całą pompę na podmianę? I w sumie wykorzystałeś tylko silniczek z niej?

Fakt - Jazz ma klosze z plastiku - ale ja też mam okulary z plastikowymi "kloszami" - trafiła swoja na swoją, haha!

A soo? Że stary Jazz to niby z plastiku? Jeszcze go chyba za dużo w nim nie nawtykali. Ma 19 lat i pomimo że zaliczyła kiedyś "dzwona" ( TO NIE JA! ) to trzyma się świetnie (no i rdzy nie ma póki co) PM - jak się da fotki to plizzz

PM - wieelkie dzięki! Pogadam dziś z mężem - powiem mu to co napisałeś, niech pomyśli bo nam też stwierdzono, że pompa do wymiany. Regenerowana to ok 700 zł plus robota. Czyli najpierw trzeba silniczek sprawdzić To że kotwica na wejściu i wyjściu wydaje inne dźwięki to słyszę, ale że mogą się różnić głośnością to nie wiedziałam Będę zwracać uwagę na to przy okazji. Chyba stetoskop byłby pomocny bo taki miesiąc to chodzi strasznie cicho. Prawie jak "kieszonka" tylko wolniej

Gratuluję wytrwałości i cierpliwości PM Ojej - PM - pompę ABSu naprawiłeś sam?? A co się dokładniej z nią działo? W moim Jazzie też zaczyna szwankować, kontrolka co jakiś czas się zapala. Czujniki sprawdzane, niestety nie pomogło więc chyba pompa kończy współpracę

Dziękuję Panie Marku. Poltik pierwotnie miał sporo ubytków powłoki i rdzy. To chyba bolączka większości tych egzeplarzy będących w użytku. Plamy po rdzy zamalowałam własnym sumptem starając się dobrać odcień ale nie da się tego zrobić idealnie bo pierwotna powłoka to kolor srebrzysty - chyba to się nazywało "młotkowy"? W obydwu Poltikach wypukłe szkiełko ma luz i trochę się "telepią", czy to uroda wszystkich budzików z tego okresu czy może w moich egzemplarzach jest brak jakiejś części stabilizującej szkło w obudowie? Na zdjęciu - wygląd obudowy na początku i kolor budzika w przybliżeniu. Wewnątrz obudowy jest kolor jasnozielony - może ktoś dawno, własnym sumptem go przemalował na na kolor "młotkowy"

Mkl1 - nie dziw, że jesteś wściekły, też bym sobie nie darowała ale Ty przynajmniej potrafisz "bajerować", nawiercać itd... Domyślam się, że niedługo nie będzie śladu po złamanym czopie.. Złamać to każdy potrafi phii.. Naprawić już nieliczni Koło wychwytowe przekręcone? Ależ jaki to problem - żaden Tak jak zamienić osie bębnów, więc nie ma sensu stawiać pytania "po co"... Z głupoty, ino z głupoty A bo to raz człowiek przyodziewek tyłem albo na lewą stronę nałoży, albo co gorsza zapomni w ogóle się ubrać do pracy (Pacujący w domu mogą sobie ewentualnie pozwolić )

Piękny ten zegar, korona w mojej ulubionej stylistyce Dopiero jak żeście zwrócili uwagę, że palety przedstawione w kotwicy to zauważyłam. Patrzy się, i się nie widzi.. ot..

Dziękuję Wam. Są granice, których nie przeskoczę i nie będę miała okazji uczyć się nowych zadań. Z drewnem można sobie łatwiej poradzić domowymi sposobami i prostymi narzędziami, jest wdzięczne i wiele wybacza. Metale, mosiądz nie są chętne do łatwej współpracy. Trzeba dużo wiedzy, wprawy, i o wiele bardziej skomplikowanych narzędzi i tokarki. Owszem - blaszkę ze stalki do wahadła to jakoś tam jeszcze można samej, coś dopiłować lekko, ale już wyżej będzie bardzo trudno. I materiał dydaktyczno - ćwiczebny bardzo ograniczony - nie ma gdzie zbierać "skarbów" Będę Was podziwiać w tym zakresie, to pasjonujące, i o ile Wam siè będzie chciało prezentować, ja i tak dużo od Was się nauczyłam, trzeba znać swoje miejsce w szeregu

Faktem jest, że nasz język ewoluuje, tak w zegarmistrzostwie jak i ten powszedni, codzienny. Ja tam lubię słowa, które wypadły z codziennego użytku, czym irytuję swoje dzieci, które nie za bardzo rozumią o czym mówię, przy użyciu takich określeń, a jednocześnie wplatam mnóstwo tzw. "nowomowy" młodzieżowej, którą też lubię Tak, wiem - taki mix jest nieznośny i proszę o wybaczenie tych, których taka mikstura męczy. W związku z tym, w pracy cieszę się z przywileju wymyślania treści pism, w których trzeba się o czymś wypowiedzieć tak, żeby dużo napisać i jednocześnie nic nie napisać. Na odpytywaniu przez nauczycieli w szkole pomagało mi to wybrnąć (czasami ) z zagadnień, których nie umiałam. Przyznaje się bez bicia - grzeczną i pilną uczennicą nie byłam, za to "gadatą". W dzieciństwie zaczytywałam się bajkami, baśniami i fantazjowanie chyba zostało do dziś Kolekcjoner ze mnie żaden, za to wielbicielka uruchomionych mechanizmów owszem, a "dorobienie" czegoś to dla mnie chyba największa umiejętność, której nigdy zapewne nie posiądę, za to mogę podziwiać u innych

I proszę - jeszcze jedna skuteczna metoda, co człowiek to inny pomysł A to metoda LESa, który wespół z Bartkiem skusił mnie na pierwszy "negliż" Bartek zgodził się zabezpieczać rozbieranie - miałam obiecane, że jak się z tym wszystkim posypię, to będzie ratunek. Metoda styropianowa się sprawdziła . Tor bicia, tor chodu i górka z systemem odliczania (mniej więcej) Dziś już bez styropianu działam ..

Bardzo sie cieszę Odludku, że zaglądasz i nawet zacząłeś pisać - czytam Cię z dużym zainteresowaniem - i jestem pewna, że mógłbyś nam wiele bardzo ciekawych rzeczy opisać. Ot choćby o nauce poprzez rysowanie, a książek nie było. Bardzo ciekawe to musiały być czasy i metodyka. Bartek wspominał o nauce rozbierania mechanizmów i nawlekanie części na nić, żeby zachować ciągłość i nie pomylić się przy składaniu. Jakież to skuteczne genialne w swej prostocie metody, kiedy nie dało się robić zdjęć albo szukać pomocy w Internecie

A gdzieżby tam - nasz związek jest starszy od węgla - masa krytyczna już dawno za nami

Niedawno stałam się posiadaczką Poltika z 64 roku za niewielką kwotę, niedługo potem dokupiłam "zdechlaczka" za 5 zł jako rezerwuar części zamiennych. Stało się to po przeczytaniu opisu Pana Marka - znawcy i kolekcjonera budzików, który rozpalił moją ciekawość Zaczęłam rozkładać budzikowego delikwenta - wyczepione obydwie sprężyny, dekielek blokady na kole sprężyny chodu spadł, a zęby blokady podniszczone przez niekontrolowane rozwinięcie się sprężyny. Umyłam toto wszystko, podpiłowałam wręby zębów blokady, "wbiłam" blaszkę blokady na swoje miejsce, nadgięłam zaczepy sprężyn i "domowym" (kowalskim) sposobem skasowałam luz w łożysku - wygląda kiepsko, ale luz minimalny Siedem razy mechanizm składałam i rozkładałam, bo przecież się nie znam, amatorka jestem. Udało się heh. Rezerwuar części żyje Wprawdzie kiepsko wygląda bo poobijany, i nóżki połamane to stać prosto nie chce .. Drugiego Poltika, że tak powiem z oczyma "szeroko zamkniętymi" rozebrałam i złożyłam Oto mój "Quasimodo - Poltik" i Poltik właściwy. Na jednym ze zdjęć rozruch ćwiczebny na biurowych "spinaczach" Kupcie sobie choć po jednym, warto zachować na pamiątkę. Te które mam są świetnie wykonane choć nadgryzione przez ludzi i czas a że siedmiokrotne składanie i rozkłanie przez amatorkę Poltik wytrzymał, to świadczy że były to wytrzymałe konstrukcje.

"Dajcie spokój ;-) bo się głupio czuje" - że zacytuję Mistrza Dziękuję Wam i proszę o jeszcze - zaglądajcie i PISZCIE! Prawda - nie strzelam fo..ów (skrót, bo mi zaraz ktoś rozwinie ) bo fo..y strzelam przy Mężu, pozwala mi heh..