W ten weekend miałem okazję trochę wypróbować słuch i sprawdzić, czy słyszę jakieś różnice między różnymi sprzętami i czy cokolwiek więcej ponad budżetową miniwieżę jest mi w ogóle potrzebne 😉
Podzielę się wrażeniami z tej próby.
Na pierwszy ogień poszedł amplituner Yamaha R-N600A. Wydawało mi się, że wolę uwypuklone wysokie tony a mniej mi zależy na basach, więc Yamaha wydawał się być naturalnym wyborem. Do tego amplitunera dołączone były głośniki podstawkowe JBL Studio 630, dla kontrastu grające podobno nieco mocniej w niższych strefach. W trakcie odsłuchu rzeczywiście wysokie tony sypały się gęsto. Aż drażniąco. Natomiast po wielu latach w końcu przypomniałem sobie, co to znaczy stereo i dźwięk przestrzenny. Nie w filmie w kinie, tylko w muzyce. W niektórych utworach można było palcem wskazać, gdzie stoi instrument i z którego miejsca dociera dźwięk. Fantastyczne uczucie.
Ponieważ wysokie tony jednak były dla mnie zbyt dokuczliwe, to na drugi ogień poszedł Denon. Z definicji podobno grający niżej, spokojniej i bardziej melodyjnie niż Yamaha. Miał być amplituner, ale z rozpędu na półkę do odsłuchu trafił wzmacniacz z funkcjami sieciowymi PMA-900HNE. Podobna półka cenowa co Yamaha (troszkę drożej) ale bez radia. Kolumny dalej te same. Ku mojemu zaskoczeniu (i radości) rzeczywiście poczułem różnicę. I to dużą. Nie wiem jak to opisać, ale Denon po prostu otulał dźwiękiem. Muzyka nie była agresywna, nie atakowała, tylko płynęła wokół. Bardzo przyjemne uczucie. Poczułem się jeszcze bardziej "wewnątrz" muzyki niż przy Yamasze. W tym brzmieniu od razu się zakochałem.
Ponieważ w międzyczasie zorientowałem się, że ten sprzęt nie ma tradycyjnego radia, to na trzeci odsłuch trafił amplituner Denona DRA-900H - z tej samej półki cenowej co Yamaha. Kolumny dalej te same. I tutaj niestety nie byłem w stanie usłyszeć różnicy w stosunku do Yamahy. Teoretycznie różnica powinna być, ale dla mnie grał dokładnie tak samo jak Yamaha. Dużo wysokich, sypkich, trochę drażniących tonów. Na tym tle wzmacniacz PMA-900HNE grał zdecydowanie inaczej. Dla mnie obecnie faworyt. Kolumny JBL też przypadły mi do gustu. Nic mi w ich grze nie brakowało. Może dlatego, że niczego lepszego/droższego chyba w życiu nie słuchałem 😉
I tutaj też pytanie do Was. Czy w kontekście tych moich wynurzeń i swoich doświadczeń polecacie może coś z rynku w zbliżonej cenie i o podobnej charakterystyce? Czy też brać, to co sprawdziłem i co mi się spodobało. Grał będę z Tidala i z radia internetowego. Żadnej kolekcji płyt CD ani winylowych nie mam i nie planuję.
Swoją drogą wspaniale brzmiały kawałki z lat 80-tych np. Roxy Music. Jest tam głębia i jakaś taka emocjonalność dźwięku. W wielu nowszych kawałkach jakoś mi tego brakuje, pomimo dużo przecież nowocześniejszych sprzętów nagraniowych i dużo większych możliwości technicznych. Tak, jakby mało komu zależało teraz na tworzeniu muzyki do słuchania w dobrych warunkach. Tak jakby twórcy przyjmowali, że teraz wszystko i tak będzie słuchane na głośnikach bluetooth, więc po co się męczyć z efektami, których prawie nikt nie usłyszy. Z pewnością nie dotyczy to wszystkich twórców, ale popowo - rockowy mainstream tak chyba teraz działa.