BMW 730d xDrive. Auto tzw. wszystkomające. Nie powiem, że to najwspanialsze auto w jakim miałem okazję siedzieć. Ale z aktualnie produkowanych i takich, z którymi mogłem spędzić kilka dni i parę setek kilometrów absolutnie numer 1. Co mogę napisać o wyposażeniu? Prościej pewnie o tym, czego tam nie ma – np. dwóch osobnych foteli z tyłu, żyjących własnym życiem. Monitorów w zagłówkach. Ok, parę kwestii by się znalazło, ale to naprawdę nieważne. Skupię się na tym, co mnie szczególnie zainteresowało, bo o funkcjonalnym wyświetlaczu LCD zamiast zegarów nie ma sensu pisać po raz któryś. 1. Jakość – jest totalna. Sort materiałów, ich spasowanie – poezja. Tu nic niczego nie udaje – aluminium jest aluminium, drewnem drewno, a skórą skóra. Są też wstawki ceramiczne i karbonowe. Design, tak subiektywna kategoria, to dla mnie idealne wyważenie między niemiecko-skandynawskim szykiem (pierwsze skojarzenie to, że do kompletu z tym autem zaraz kupiłbym garnitur JOOP!) a lekkim południowym przepychem (bogate, pikowane fotele). 2. Infotaiment – znów H/K, znów genialne zestrojenie etc. System z nowym menu, jeszcze bardziej intuicyjnym (a jednak można) i niebywale skutecznym systemem sterowania gestami. Wrażenie, a przede wszystkim ergonomia wzorowe. Ciekawe jednak jak BMW planowało rozwiązać bardzo natarczywy i namacalny problem sprytnych kilkulatków, którzy z tylnej kanapy, po lekkim wychyleniu przejmują kontrolę nad audio..? 3. Fotele z funkcjami masażu, wentylacji, pamięci oczywiście i z tak wieloma detalicznymi możliwościami ustawień oraz tak wygodne, że mogę je określić mianem poematu. Na dodatek wyglądają naprawdę luksusowo. 4. Niby drobiazg, a na co dzień bardzo pomocny – system ułatwiania wsiadania/wysiadania (odsuwanie kierownicy/fotela) oraz napinacz pasów. 5. Kluczyk w formie tableciku, z którego można sterować autem i pobierać wiele informacji o pojeździe. Wygląda designersko, a i funkcjonalnie to bardzo użyteczne. 6. System autonomicznego parkowania – działa świetnie, jednak zanim się odważyłem puścić puste auto warte ponad pół miliona w garaż, to musiałem zrobić kilka głębszych oddechów. 7. Systemy (prawie)autonomicznej jazdy. Kolejna sprawa wymagające przełamania barier mentalnych. Prawie oznacza to, że musisz mieć rękę na kierownicy. Ale poza tym… Wbiłem w navi adres salonu i auto przejechało ok 4 km po wielopasmowych autostradach, przejechało bardzo skomplikowany węzeł autostradowy i doprowadził mnie pod sam budynek. W międzyczasie oczywiście przyspieszając zależnie od potrzeb od 0 do zaprogramowanej prędkości wykorzystując aktywny tempomat. Pewnie z czasem się do tego przyzwyczaimy, ale na chwilę obecną to jest jakiś rodzaj szoku. 8. Systemy bezpieczeństwa – tu szoku raczej nie było, 5er miało w zasadzie to samo, jedna zmiana to dużo lepiej działający system automatycznej korekty pasa ruchu przy niezamierzonym zjeździe. Szybciej, pewniej a jednocześnie mniej nerwowo niż w piątce. Możliwe, że to też jakieś subiektywne odczucie, bo poziom tej czułości można programować w obu autach. Jednak różnica na tych samych parametrach była mocno wyczuwalna. 9. Obłędny HUD. Nie jakaś tam przezierna płytka, ale genialny projektor holograficzny rzucający ostry jak żyleta obraz w dowolnym zakresie, w miejscu idealnie dopasowanym do ergonomii kierowcy (jakby lekko nad krawędzią przedniej maski). Minus – słabo współpracuje ze szkłami z polaryzacją. 10. Kiedy odbierałem auto człowiek z salonu posadził mnie w aucie i w ramach „instrukcji” powiedział „proszę nim pojeździć w nocy i potestować światła, resztę Pan szybko ogarnie”. I to był koniec instrukcji. Zdziwiło mnie to mocno, zważywszy na kosmiczne otoczenie wnętrza 7er. Do pierwszego zmroku. Światła laserowe w tym aucie zasługują na osobną recenzję, ale spróbuję w skrócie – to jest obłędna technologia! Aktywując funkcję inteligentnych świateł auto jakby cały czas jedzie na drogowych światłach, dopasowując elementy wiązki do tego co się dzieje na drodze – innych użytkowników, oświetlenia drogi, rodzaju zabudowy. Nieprawdopodobny efekt, na dodatek masz cały czas wrażenie, że jedziesz w dzień. Nie wiem czy one są w standardzie, ale bez nich ten samochód bardzo dużo by stracił. Mechanicznie – niby podstawowy diesel, a te katalogowe 6 sek do setki nie jest ani o jedną setna przesadzone. Auto rwie aż miło w każdym zakresie obrotów. I szumi prawie jak benzyna, bardzo fajna kultura pracy, choć może to znaczny wpływ wyciszenia. Średnie spalanie 8l (wziąłem go z 800km na liczniku). Automat – no comments, prowadzenie podobnie, chociaż w trybie komfortowym jako jedyne BMW z ostatnio testowanych potrafiło lekko kołysać na mocnym skręcie, ale mam wrażenie, że to jak wszystko w tym aucie jest zaplanowane. Gdybym miał wskazać jakieś wady czy bardziej słabe strony, to nasuwa mi się jedno. To auto jest ogromne. Śmiem twierdzić, że nawet za duże jak na mój gust, do codziennego użytkowania zwłaszcza w mieście innym niż NY to chyba bym nie polecał. Zaprojektowane tak, że absolutnie tego nie widać, ale każda próba zaparkowania na miejscach choć trochę węższych niż pod VW Caravelle była próbą nerwów. No ale od czego jest parkowanie z pilota...