Miałem kiedyś 147 od nowości. Auto jeżdżące absolutnie genialnie, przyjemność z jazdy bez porównania z niczym, a prowadziłem w życiu także parę naprawdę mocnych BMW. 147 miała tylko 120KM, ale to była po prostu dzika radocha - jeździć tym. BMW podczas jazdy mówi: "potrafię, no i co?" a Alfa: "chcę więcej!". Niesamowity samochód, do tego piękny. Niestety - milion drobnych usterek psuje skutecznie radość użytkowania tych aut. Na szczęście nigdy nie było to nic poważnego, zawsze dojeżdżałem do serwisu o własnych siłach. No... z jednym wyjątkiem. Tylko raz zostałem unieruchomiony na drodze w Alfie, ale za to konkretnie. Padł centralny komputer, koszt wymiany był (o ile pamiętam) ok 2600 zeta. Lawetę i koszta wymiany pokryła gwarancja, dali mi zastępczą Pandę ale niesmak pozostał. Gdyby Alfy się nie psuły, to ja nie chcę innego samochodu. A tak - zostają człowiekowi bezpłciowe panzerkampfwageny, o wiele mocniejsze od Alfy, o wiele sprawniejsze, totalnie niezawodne, ale zupełnie bezosobowe, bez grama tych dzikich emocji, które towarzyszyły każdej jeździe 147. Z innej beczki: Citroen C4 Cactus. Mówią, żeby nie kupować samochodów na F ale wózek jest totalnie odlotowy i zbiera generalnie dobre recenzje. Również i cena bardzo atrakcyjna. Tak się zastanawiam nad tym "kaktusem" bo córka chce SUV-a (to taka choroba zakaźna w IRL - wszyscy jeżdżą SUV-ami albo crossoverami), a Cytryna ma silnik 1.2, co w Irlandii ma ogromne znaczenie (stawki ubezpieczeń dla młodych kierowców). Zbliża się matura i egzaminy na studia (w IRL punkty z matury decydują o przyjęciu na wymarzony kierunek). Jak młoda dobrze zda, to z przyjemnością wymienię jej leciwego Yariska na takiego szykownego Cactusa-nóweczkę (a może i na wiosnę już ex-demo będzie można dostać...). Zasadnicze pytanie brzmi jednak : CZY MOŻNA UFAĆ CITROENOWI???