Poszedłem na Top Gun Maverick i ja. Niestety, się rozczarowałem. Efekty fajne, ale historia dęta. No i te hektolitry patosu, te flagi amerykańskie powiewające w co drugiej scenie. Z drugiej strony, jeśli producentem filmu jest Jerry Bruckheimer, to czego się spodziewać po facecie, który tak pokazał atak na Pearl Harbour, że można było uwierzyć że Amerykanie dali tam Japończykom łupnia. Lub scena pogrzebu, która prawie dorównała tej w deszczu z filmu The Rock, gdzie w strugach deszczu Ed Harris postanawia że „nie chce ale musze” trochę pozabijać, w imię wyższego dobra.
Sentymentu za Top Gunem nie poczułem, bo, pomimo że jakimś wielkim fanem nie jestem, miałem nadzieję, że jakieś wspomnienia z dzieciństwa się obudzą. Końcówka mnie trochę obudziła, ale jej ostatnie minuty to niestety już absolutna przesada i głupota.
Przyznam szczerze, że o wiele lepiej bawiłem się ostatnio oglądając z synem Szklane Pułapki z Brucem Willisem - jednak tamte filmy tryskały ironią, której w nowym Top Gun ze świecą szukać.
Może mi ktoś przypomnieć czy w pierwszym Top Gunie (bo ja ostatni taz widziałem ten film gdzieś na początku lat 90-tych) był wątek barmanki granej w nowej wersji przez Jennifer Connelly, czy to jest jakoś wymyślone na nowo? Rozumiem że Kelly McGillis nie mogła wystąpić u boku wiecznie młodego Toma Cruise’a z powodu tego że się zestarzała, a on nie. Swoją drogą, można kobietom polecać jego chirurgów, facet ma prawie 60 lat, a nic się nie postarzał.
Nawet zegarek najbliższy tematowi sobie włożyłem, ale średnio to na atmosferę wpłynęło.