No jasne: latam po lesie i naparzam się z kibolami, najlepiej Napoli, bo to śmiertelny wróg właściwie każdego klubu w Italii 😆. Ostatnio straciłem dwa zęby i złamali mi rękę, ale czego się nie robi dla honoru swojego klubu😂.
Nie wiedziałem, że chodzenie od czasu na San Siro do rangi kibolstwa urasta😁; ba jeżdżę jeszcze na mecze Armani Milano, bo świetną drużynę koszykarską tu mamy. Na San Siro to jest tak spokojnie, że z dzieckiem od zawsze chodzę. Nawet na Curva Nord trochę śpiewają i klaszczą, ale w sumie tam też jest spoko. No chyba że Napoli przyjeżdża😆.
Ale wszystkich serdecznie zapraszam jak będą w Milano. Zaraz obok mnie mieszka Maldini, niedaleko niejaki Ibrahimović; ba, prawdziwych fanów Milanu zaprowadzę na lunch do restauracji prowadzonej przez legendę klubu, Pietro Paolo Virdisa - świetne jedzenie z Sardynii i gość niesamowicie sympatyczny.
A na serio to napiszę tak: prawdziwe kibolstwo to widziałem jak chodziłem z wujkiem (40 lat kibicował GKS-owi; miał nawet swoje imienne krzesełko na stadionie!) na mecze GKS Katowice we wczesnych latach 90-tych. Słynna Żyleta na Legii to jest pikuś i dziecinada teraz (nie wiem jak było dawniej, zresztą na meczu Legii ledwie dwa razy byłem w życiu) wobec tego co ja widziałem wtedy w Katowicach - latało w powietrzu wszystko, a policja to się chowała raczej niż porządku pilnowała.