rads

Masz rację. Niech więc będzie "koszulowca"

Ja podkradłem Ci tyle pomysłów na kolekcję Heritage Longinesa, że ten jeden masz ode mnie w prezencie - całkiem legalnie

Wyszło przypadkiem, bo zamówiłem go do 1945-tki na lato. Jednak okazało się, że kolor nie jest słomkowy, jak na zdjęciach z aukcji, tylko bardziej zielonkawy. Do miedzianej tarczy kompletnie to nie pasowało, ale założyłem do 1938 i zażarło Plus jest jeszcze taki, że są otworki do szybkiej zmiany paska i odpowiednie teleskopy w komplecie.

A proszę Cię bardzo https://allegro.pl/oferta/pasek-do-zegarka-plocienny-premium-20mm-wzor-245-11505848029

Bardzo proszę:

Potwierdzam 😉

@desmo uczciwie piszę, że nigdy w życiu nie miałem w ręku chrono Longinesa z lat 1930-tych, 40-tych i 50-tych z legendarnym 13ZN pod deklem. Pobieżna analiza zdjęć na chrono24 wskazuje jednak, że "leaf watches" to one nie były To, co ja mam do zarzucenia współczesnemu Longinesowi (a w sumie ETA SA), to brak nowoczesnego mechanizmu z naciągiem ręcznym w ofercie tej marki, w końcu słynącej przede wszystkim z manualnych chronografów. Zrobili już flyback, więc może w przyszłości pójdą o krok dalej w przywracaniu swojego dziedzictwa. Wtedy 1 czy 2 mm grubości mniej nie powinny stanowić problemu. Obawiam się jednak, że cena za każdy z tych milimetrów przyprawi o zawrót głowy

Szkopuł polega na tym, że często nie znamy wymiarów i kształtów pierwowzorów. Najczęściej są to renderowane zdjęcia z przodu... i nic więcej. Tak jest np. w przypadku BigEye - nigdzie nie ma jego zdjęć z profilu czy pod kątem. Zdaję sobie sprawę, że vintydżowe chronografy były w manualu, przez co mogły być cieńsze, ale np. szkło w pierwowzorze modelu "1946" mogło mieć podobny kształt i/lub grubość. Jeśli tak jest istotnie, to ja osobiście wolę wiernie odwzorowany detal, nawet kosztem grubości zegarka.

Wiem, o co chodzi. Nie mam pojęcia, czemu zastosowali tak wysokie "butelkowe" szkło. Na pewno nie wymusza tego mechanizm, czyli baza 2892A2 + moduł krzywkowy. Widać z profilu, że nawet przy płaskim szkle, nadal byłoby miejsce dla wypukłej tarczy i wskazówek. Mi to zupełnie nie przeszkadza i czyni zegarek ciekawszym: grube szkło daje efekt zatopienia tarczy w cieczy, gdy patrzy się pod kątem. Może kiedyś zrobią wersję "flat white"? 😁 PS. Ten model ma grubość 13 mm.

Bardzo mi miło, powodzenia w poszukiwaniach! Nie rozumiem, co tak szokuje Cię w grubości tego zegarka. Pomijając szkło, to koperta ma grubość standardowego garniturowca. Szanuję jednak Twoje zdanie 😉

Udaję, że nie widzę 😉😁

Chronografy vintage Longines do lat 1970-tych to przeważnie rozmiary 34 - 38 mm. Wyposażone są najczęściej w 3 modele mechanizmów in-house, każdy kolejny będący rozwinięciem poprzedniego. Każdy z nich wykorzystuje 8-kolumnowe koło uruchamiające funcje chronografu. W każdym z nich może być zastosowany system flyback. 13.33Z - najstarszy, uważany za pierwszy na świecie chronograf opracowany specjalnie do zegarków naręcznych 13.ZN - najbardziej skomplikowany, "widowiskowy" i z reguły najdroższy 30CH - chronologicznie najmłodszy, przez niektórych zegarmistrzów uważany za idealny mechanizm chronografu z punktu widzenia konstrukcji. Za te chronografy trzeba zapłacić od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy. Po tylu latach posiadają zerową wodoszczelność i nawet spocony nadgarstek w ciepły dzień może spowodować, że do środka przedostanie się wilgoć. Po przejęciu Longinesa przez Ebauches SA (protoplastę Grupy Swatch), w chronografach tej marki występowały mechanizmy z rodziny Valjoux i tak jest do tej pory (flagowy ETA 688 to mechanizm z rodziny Valgranges, czyli większych rozmiarowo werków Valjoux), współcześnie rzecz jasna pod szyldem ETA. Chronografy z lat 70-90 są najczęściej tańsze od tych z mechanizmami in-house i z racji młodszego wieku lepiej przystosowane do codziennego użytku, ale nie są już tak wyrafinowane technicznie i stylistycznie. Lata 90-te aż do lat 2017-18 to moda na duże zegarki, np. linia Master i modele 47,5 mm, więc tym bardziej ciężko tu o chrono poniżej 40 mm. Są jednak wyjątki, np. Flagship Chronograph L4.718.4.52.3 albo model L2.753.4.52.6 z kolekcji St-Imier (foto) - oba w rozmiarze 39.

To jest temat rzeka, ale chętnie napiszę Ci o tym coś więcej. Teraz jestem poza domem, ale wieczorkiem do tego siądę 😊

Z tego co wiem, to aktualnie nie. Jest kilka w rozmiarze 40. Natomiast ten biały (Heritage 1940) sprawia wrażenie 38 mm (ekstremalnie wąski bezel). Wizualnie to chyba najmniejszy chronograf w obecnej ofercie.

👊

Żona: "Nie rozumiem po co ci nowy telefon. Bo ma lepszy aparat? Chyba nie wziąłeś go do robienia zdjęć zegarków!" 😈😈😈

A dziękuję uprzejmie 😉 Tu masz kilka informacji o nim:

Jeszcze do niedawna miałem podobnie jak Koledzy krytykujący te(n) indeks(y). Doszedłem jednak do wniosku, że takie kontrowersyjne niuanse dodają tylko charakteru zegarkowi i wyróżniają go na tle konkurencji. Tak powszechnie krytykowano położenie małej tarczki sekundnika w Heritage 1945, że w końcu musiałem go kupić To trochę jak progresywny rock - po prostu nie jest dla wszystkich Na obronę Longinesa można przytoczyć fakt, że w całej historii od ponad 100 lat zawsze było w ofercie mnóstwo zegarków z przyciętymi indeksami, czy to przez tarcze sekundnika, czy przez totalizatory chronografów. Te zegarki to dziś absolutnie kultowe modele, o których marzą kolekcjonerzy na całym świecie. Gdyby Longines robiąc reedycję zrezygnował z przycięcia indeksu na wzór oryginału tylko po to, aby zadowolić współczesnych estetów, to w moich oczach straciłby na wiarygodności jako producent tego typu zegarków. Wiem, że ten konkretny model pokazany przez Rafała to nie jest reedycja i być może w tym przypadku Koledzy mają rację. Ale gdy ktoś uważa, że np. w Sektorze mogliby zrezygnować z obciętej szóstki, bo to psuje estetykę, to znaczy, że kompletnie nie czuje, o co w tym chodzi (dla jasności mam na myśli reedycje, a nie zegarki luźno inspirowane modelami vintage).

Seksowna bestia... Jeśli wzrok nie myli, to ma szlif słoneczny, naprawdę rzadko spotykany na czarnej tarczy. Zdjęcie KRUK.

Gratulacje, witaj w Klubie. Świetny model, niech dobrze się nosi 👍🏻

Ja to już nawet zapomniałem, że go masz! 😉😄

Ja też jeszcze nie mam zdania. Z jednej strony bardzo cenię sobie jak najwierniejsze reedycje, ale z drugiej Longines ma przecież pełne prawo do rozporządzania swoim dziedzictwem i tworzenia na jego podstawie przeróżnych "interpretacji". Dodatkowo jest w tym jakaś doza romantyzmu, że elementy dawnych zegarków trafiają do nowych / nowoczesnych modeli (i nie mam tu na myśli Heritage), a przez to nadal żyją i mają się dobrze mimo upływu lat (np. wskazówki z oryginalnego BigEye z 1971 r. wykorzystane w linii Spirit, podczas gdy wspomniany pierwowzór BigEye powstał na wzór chronografów z lat 30-tych XX w. i tak dalej). Podobnie jak z Legend Diverem może być z kultowym Flagshipem i prawdopodobnie zobaczymy jeszcze niejedno jego wcielenie. W końcu w branży zegarkowej jak mało gdzie prawdziwe jest spostrzeżenie Isaaca Newtona, że dzisiejsi innowatorzy stoją na ramionach gigantów z poprzednich epok 😉