tarant
-
Liczba zawartości
19264 -
Rejestracja
-
Wygrane w rankingu
62
Zawartość dodana przez tarant
-
Żabka nie jest pożyteczna na kręgosłup. Wprost przeciwnie, to najgorszy styl do uprawiania przy kłopotach z rzeczonym.
-
No ale to wychylnik jest za wysoko a nie wahadło za długie
-
Sądzę, że mogły już wtedy, około 1884 roku, takie być. Soczewka wahadła jest OK, o ile coś można na podstawie takiego zdjęcia powiedzieć. A co Ty w nim dostrzegasz dziwnego?
-
Sellita SW200 a rezerwa chodu - problem
tarant odpowiedział Baele → na temat → KĄCIK ZEGARMISTRZOWSKI
Na Wacusia -
Ale czy na pewno? Jest taka sygnatura w II wydaniu Lexikon Schmida wśród nieustalonych. Wygląda jak D&K.
-
Germania była dość chimeryczna odnośnie sygnatur, pomiędzy nimi występowały serie niesygnowane. Przypomnę, że tę z GR z kotwicą Grahama pośrodku przypisaliśmy firmie ledwie w 2011 roku. http://mb.nawcc.org/showthread.php?76266-Germania-History-and-Identification&p=610855&viewfull=1#post610855
-
Chyba nie wstawiałem tych zdjęć. Kolejna sztampowa skrzynia świebodzicka. Sterczynki wyjąwszy dolną wtórne. Wieszak jak odlany w formie wysypanej piaskiem, z numerem, numer na soczewce.
-
Nie masz tresowanego kołatka? Jak kąśnie, to drewniana
-
A nie jest to jakiś "niedobitek"? Ed. Raczej nie. Jacek pokazywał sygnowaną 26xx
-
Dokładnie. Masówka, ale wdzięczna
-
ZEGAR KATALOGOWY Nie wiesz co to znaczy? Jak nie masz ogromnej kolekcji unikalnych i oryginalnych zegarów oraz katalogów, to się nie dowiesz...
-
No nie wiem. Ja tu widzę cień po "niemieckim" wieszaku.
-
Wahadło nie jest Rescha. Trudno sobie wyobrazić, by wykonano całkiem inne okucia i soczewkę dla tego egzemplarza. Odkręć wieszak mechanizmu - nie ma jakichś śladów? Mój sprężynowy Resch jest odrobinę (dzień?) starszy: 149912, i ma już rusztowe wahadło. Pionizery też nie są Rescha.
-
To jest OUUZ. Wychodziła od 1882 do 1914 roku.
-
Sprawdzałem, czy nie ma jakiejś wzmianki w OUUZ. Niestety. Generalnie o Lwowie i lwowskich zegarmistrzach jest niewiele. Z ciekawostek - reklama wyprzedaży mechanizmów kieszonkowych fabryki zegarów Marfeld & Jahr w miejscowości Krasne (?) pod Lwowem z roku 1906.
-
Wytłumaczenie, że litera R to skrót od Rechen - grzebieniowy mechanizm bicia, jest moim zdaniem bez sensu. Wszystkie zegary linkowe Beckera miały grzebieniowy system bicia. W ogóle ilość konstrukcji linkowych z paryskim systemem można chyba policzyć na palcach jednej ręki (no, góra dwóch). Czemu zatem marnować materiał i pracę? No chyba, że to R przybił z własnej inicjatywy ten sam "geniusz", co nabijał w Braunau numery seryjne z błędami.
-
Ani soczewka ani wychylnik nie są produktem Rescha.
-
Klucz jest oryginalny. Ale czy skrzynia? Jakby trochę za dużo jest miejsca w drzwiczkach wokół tarczy. Ale to może być złudzenie. Jaki jest numer seryjny?
-
Niekoniecznie.
-
Ładnie się zbiegło. Kupiłem jakieś dwa tygodnie temu, wersję 10c. Ma w pilocie regulację głośności oraz większą impendancję, 46 Ohm. Bardzo...muzykalne, z szerokim planem. Nie zauważyłem opisywanego podbicia basów, ale to pewnie zasługa Samsunga Note 4 na Exynosie/Wolfsonie, który ich nie nadużywa w neutralnym ustawieniu korektorów. Poprzednio używane Snab Overtone EP101M dostała Żona. Też sympatyczne słuchawki, swoją drogą.
-
Wieszak wygląda jak od Müller & Schlenker, werk właściwie też. Gorzej z tymi wkrętami Co do wahadła - nie wiem. W każdym razie raczej opuszczamy Freiburg Edit. Wahadło też jest od M&S.
-
Werk wygląda jak zrobiony w Świebodzicach. Może to Halbmond Freiburg W skrzyni odpadły kolumienki i ktoś je źle przykleił, głowice kolumn są na dole. Witraż...hmm. Przydałoby się zdjęcie wieszaka i okuć wahadła. Jaki jest numer seryjny? Cztero- czy pięciocyfrowy? Wiednia w tym werku nie ma nawet pół procenta
-
I jeszcze prośba. Zamieść zdjęcia mechanizmu, wieszaka, skrzyni. Tutaj wspominana jest firma Gebruder Fromme. Ogłoszenie z roku 1888 nie ma, jak widać, nic wspólnego z zegarmistrzostwem. http://mb.nawcc.org/showthread.php?93373-I-need-help-to-ID-movement-producer
-
To nie jest automat, tylko kwarc. Ze wskaźnikiem czasu upływającego do wymiany baterii. Było to niezbędne, bo baterie są słabe.
-
Co ciekawe, próżno szukać coś o takiej firmie poza mikroliskiem i notatką w Lexikon (1878 - ~1900, Rottenturmstrasse 9 ). Jedyny Fromme pojawiający się w prasie zegarmistrzowskiej (OUUZ) to Carl Fromme - wydawca dworu cesarskiego. Nie ma ich też w spisie członków Wiedeńskiego Stowarzyszenia Zegarmistrzów (Uhrmacher Genossenschaft) z roku 1885.