tarant
-
Liczba zawartości
19241 -
Rejestracja
-
Wygrane w rankingu
62
Zawartość dodana przez tarant
-
Mikrolisk go nie zna Natomiast rzeczywiście, połączenie tej nazwy z zegarem po szwedzku wyrzuca np. takie obrazki. NOS, z kartą gwarancyjną, chyba że jest to kupon do restauracji na danie z kalmarów Wygląda to raczej na firmę zamawiającą produkty u niemieckich (m. innymi?) producentów.
-
Wszystko już było... Patentów rodziny Brocot na regulację długości wahadła było kilka. Pierwszy, w którym jedwabną nitkę nawijaną na oś zastąpiono dźwignią i krzywką był "wewnętrzny" (1840) : Ostateczny, wyglądał tak:
-
No tak. Zdjęcia z netu. Jednego nie przekręcam, bo edytor się obraził.
-
Powiększyłem zdjęcie. Wygląda jednak na precyzyjną regulację długości wahadła w stylu francuskim. Niemniej zdjęcie mechanizmu bardzo by się przydało.
-
A to jest dziurka z widocznym końcem trzpienia czy nit? Zdjęcie mechanizmu może ten problem rozwikłać.
-
Na strychach w Niemczech często gnieżdżą się Germanie.
-
A je się nie przyglądałem sygnaturze, zdziwiło mnie tylko, że werk jest na 4 klasyczne bagnety, a nie "nadziewany" na dwa pręty, jak to miały zwykle M&P, włącznie z kwadransowymi.
-
Moja propozycja jest prosta. Za kolejny post z osobistymi wycieczkami - 2 tygodnie blokady.
-
Panowie. Zostawcie Kolegę L. Zaraz zacznie wysyłać na was kolejne skargi. Nie lepiej dodać do ignorowanych?
-
To mię przypomniało tekst który żem ku pamięci lat temu dziesięć popełnił...
-
ENICAR 17 Star Jewels
tarant odpowiedział marsalus95 → na temat → Podróbki i zapytania o autentyczność
Prawdopodobnie większość oglądających została sparaliżowana jakością zdjęć i nie jest w stanie nic napisać. -
W książce 150 Jahren Lenzkircher Uhren z 2001 roku takich jeszcze nie ma. Co do okolic geograficznych - zgoda. Ale na Lenzkircha to mi nijak nie wygląda Wiele lat temu miałem taką miniaturkę w obudowie typu lira, ze strasznie pokancerowanym werkiem. Utknęła u zegarmistrza, który ją w końcu odsprzedał komuś, kto chciał ją mieć niezależnie od stanu mechanizmu. Nie wiem czy z zyskiem, ja wziąłem tyle, ile za nią dałem. Zdjęcia mi przepadły.
-
Obawiam się, że w książeczce (oglądałem te zdjęcia wczoraj), jest nieco herezji. Podobnie jak w niedawno jeszcze aktywnej niemieckiej stronie ze skatalogowanymi zegarami Lenzkircha. Poukładali je "chronologicznie" wg wzrastającej numeracji, mieszając osobne numeracje serii 2Q i serii Bruckenwerk
-
Jeżeli to on, tu musiał być potomkiem Matuzalema.
-
Wieszak jak w Reschu. Wymiarów płyty, ale z wycięciem w środku. Tutaj też wskazówki też są kontrowersyjne, niemieckie jakieś. A linkowców raczej nie importowali.
-
Nie wiem "czy jest sens", ale przykłady pokazują, że tak robiono. Odsyłam do tematu o zegarach "nie Jung". Jest tam nawet tabelka uwzględniająca wszystkie wprowadzane zmiany. Oczywiście dywagować można o zmniejszeniu kosztów produkcji, zużycia materiałów, zwiększeniu niezawodności etc. A może czasem "z nudów"?
-
A ja sądzę, że zakres zmian konstrukcyjnych może odpowiadać mechanizmowi z jednej wytwórni, modyfikowanemu przez kilkanaście, może więcej lat.
-
Pewien związek, symboliczny co prawda, ale jednak istnieje. Filia fabryki Beckera w Broumovie, przejęta przez Junghansa, została znacjonalizowana przez rząd czechosłowacki w roku 1945. W roku 1948 wszedł on w skład koncernu Chronotechna. Produkcja w Chronotechna Broumov trwała do połowy lat 50, przejęła ją stopniowo nowa fabryka w Nove Mesto nad Metuji.
-
Tu jest jeszcze jeden. Tematu na forum nie znalazłem... http://starezegary.isu.pl/?id=pokaz_produkt&id_prod=121025 Warto zauważyć, że "Rudolf Mayer" może być projektantem, pracującym dla wytwórni platerów i sreber WMF, nie zaś producentem zegarów.
-
Przeglądam temat o 2 Moskiewskiej Fabryce, ale tam jest 45 stron. O zakupie trzech amerykańskich zbankrutowanych fabryk pisze Oled na początku, później można zobaczyć zegary okolic 1939 roku, z werkami identycznymi jak Junghans. Podobno istniała współpraca po podpisaniu przez Ribbentropa i Mołotowa radziecko - niemieckiego paktu o nieagresji.
-
Źle zrozumiałem Kiedyś na forum był temat o tych zegarach, ale nie mogę go znaleźć. Potwierdzasz, że ZSRR kupił licencję na ścienne chodziki od Junghansa?
-
Pisałem o roku kupienia licencji. Ta zapewne wygasła w 1941 roku... Skoro twierdzisz że jest duży...to nie wiem. Poskąpiłeś troszkę ze zdjęciami
-
O tego typu miniaturkach już pisaliśmy na forum, chyba nawet producenta udało się zidentyfikować. Szwarcwaldzik bez komentarza. Radziecki jest ciekawy, bo to licencja Junghansa z 1927 roku.
-
Napis na oryginalnej baterii jest jednoznaczny. Nie zdzieraj tego. To jest izolator, mechanizm ma mieć kontakt z (-) baterii tylko w widocznym okienku. Koszt niezły. Bateria 16.95 USD, wysyłka z USA 19.30 USD...
-
Zegar wieżowy - J.F.Weule, Straduny
tarant odpowiedział żeglarz → na temat → Zegary wieżowe - poszukiwania atrakcyjnych
Jeżeli parafia i lokalna społeczność doceni to, co ma. Przeczytałem całą historię kościoła, o prawdopodobnie krzyżackich zrębach, odbudowie w XVIII wieku, organach, ołtarzach, obrazach. A o zegarze, wykonanym przez jedną z najlepszych firm na świecie - ani słowa.