Ja zacząłem czytać „Przemytniczki Złotych Kości”. W zeszłym roku przeczytałem „Spowiedź Hana Solo. Byłem przemytnikiem w Indiach” tego samego autora. Świetne historie polskich ‚przewalaczy’, szmuglujących elektronikę i złoto w latach 80-tych w Azji. Do tego większość z miejsc opisany h w książkach kojarzę z podróży, więc przyjemność podwójna.
U mnie, jak pracowałem w korporacji, „Paragraf 22” leżał na biurku i każdemu polecałem. Można czytać na wyrywki i zawsze znajdzie się jakiś cytat oddający absurdy pracy. O, np. coś takiego o szefach:
Pułkownik Cargill, prawa ręka generała Peckema, potężny, rumiany mężczyzna, przed wojną był czujnym, bezwzględnym i energicznym dyrektorem handlowym. Pułkownik Cargill był złym handlowcem. Był tak okropnym handlowcem, że wyrywały go sobie firmy zmuszone ze względów podatkowych wykazać straty. W całym cywilizowanym świecie, od Battery Park do Fulton Street, znano go jako człowieka, na którym można polegać, kiedy chodzi o szybkie obniżenie stopy podatkowej. Jego usługi były drogie, gdyż niepowodzenia są często trudne do osiągnięcia. Musiał zaczynać od szczytu i torować sobie drogę w dół, a kiedy się ma przyjaciół w rządzie, niełatwo jest robić złe interesy. Wymagało to nieraz miesięcy ciężkiej pracy i nieomylnie błędnego planowania. Człowiek dezorganizował, podejmował błędne decyzje, nie doglądał, wszystkie drzwi zostawiał otworem, a kiedy się zdawało, że już zrobił swoje, rząd dawał mu jezioro albo las, albo pole naftowe i psuł całą robotę. Jednak na pułkowniku Cargillu można było polegać. Nawet w tak niesprzyjających okolicznościach potrafił zrujnować najlepiej prosperujące przedsiębiorstwo. Doszedł do tego własną pracą i swoje niepowodzenia zawdzięczał wyłącznie sobie."