AspirantS

Pierwsza trylogia jest rzeczywiście bardzo dobra. Sand dan Glokta wybitnie udał się autorowi. Kolejny przykład, że charyzmatyczni cynicy sprzedają się świetnie. Ale prawdziwe mistrzostwo to powieść "Bohaterowie". Osadzona w tym samym uniwersum. Pokazuje 3-dniową bitwę z perspektyw wielu różnych postaci. Czuje się, że autor doszedł do wprawy i podniósł poziom narracji. Niestety, w mojej ocenie, od "Czerwonej krainy" coś się psuje. Kolejne powieści nie spełniły moich oczekiwań i nie dorastają do poziomu pierwszej piątki. Na marginesie dodam, że moja córka kilka lat temu zachwycała się serią dla młodzieży tegoż autora, którą rozpoczyna "Pół króla". Podobno lepsze niż Paolini i R. Riordan.

Miałem już kilka zegarków z polerowaną lunetą. Ale żaden nie łapał rysek tak intensywnie jak ten. Z drugiej strony jest często eksploatowany. Dla porównania powiem, że najlepiej użytkowanie znosiła luneta w Seiko Alpinist.

Wygląda jakbyś miał dostać martwicy za 10 minut.

Słuchaj kolegi loco. Zna się jak rzadko kto. Mój syn ma Pingwina w tytanie i sobie chwali, ale on ma łapkę jak nastolatek. Chociaż to twardziel, którego z reguły nie doceniają.

Kończę 4 sezon "Yellowstone". Kevin Costner nadal jest Bogiem! Świetne dialogi! Świetna gra aktorska! Kiedy masz do czynienia ze scenami, które wydają się banalne i nie możesz oderwać od nich wzroku... - to to jest mistrzostwo! I tak jest w tym serialu.

Jedyną zaletą tak wypukłego, mineralnego szkła, jest to, że zarysowałem je tak drastycznie, iż zegarek u mnie zostanie na zawsze. Bo teraz to jest wart pewnie z 250 zł.

Bękart.

Jak tu się uruchamia stoper? Bo puszerów nie widzę...

A propos. Dwie pierwsze godziny dają do myślenia. Szczególnie eksperymenty Dragana z Chatem.

Bond. Postać, która towarzyszy mi przez całe życie. Od czasu, gdy miałem 15 lat do teraz. Mój jedyny przyjaciel ma na punkcie tej postaci kompletnego hopla. Oglądał filmy dziesiątki razy. Wiecznie się spieramy co do znaczenia i poziomu jakościowego poszczególnych filmów. I chyba dlatego się znam ... Ów przyjaciel wyciągnął mnie do kina po raz pierwszy na "Goldeneye". Porwało mnie. Trochę na wyrost. Pamiętam jak powiedział, że jeśli teraz Bond skoczy w przepaść na motorze i dogoni samolot, to on wychodzi z kina. ... Nie wyszedł. A ja razem z nim zostałem do końca seansu. Brosnan był dobry. Choć to przecież irlandczyk. Connery jest ikoniczny, a przecież najlepiej wspominam go z "Żyj i pozwól umrzeć", który to obraz jest poza kanonem. Moore, to wieczne puszczanie oka do widza. A w "Ośmiorniczce" jest raczej aktywnym emerytem. Lubiłem Daltona, ale zdjęli go za wcześnie. Swoją drogą starzeje się świetnie- patrz serial "Penny dreadfull". A o Craigu mówcie co chcecie, ale ten facet pokazuje jak należy nosić garnitury!

Lubię proste przepisy. Pokroić filet z kurczaka w średnie kawałki. Zrobić marynatę: jogurt naturalny + czosnek + sól + pieprz + pokrojona natka pietruszki. Kurczak do marynaty i do lodówki. Najlepiej kilka godzin leżakowania. A potem na patelnię. Mało oleju/margaryny, bo marynata tworzy warstwę ochronną. Smażyć, aż złapie kolor i się lekko przypali. Dodatki? Ryż, lub sałatka, lub ziemniaki, ..., lub piwo. Cokolwiek. Smacznego.

Dzisiaj jadąc samochodem naszła mnie dziwna myśl - Jaki utwór jest dla mnie najbardziej kojarzony z daną dekadą? Na zasadzie doświadczenia życiowego i emocjonalnego kontekstu. Żadne tam muzyczne znawstwo. Raczej co mnie uderzyło w życiu w sposób niezapomniany. I wyszło mi tak: Lata 70: Deep Purple - "Burn" Lata 80: Roxette - "Listen to your heart" Lata 90: powinienem napisać Nirvana - "Smells like teen spirit" ale jednak: Guns'n Roses - "November rain" Lata 2000 - 2010: Alter Bridge - "Blackbird" Lata 2010 - 2020: Mrozu - "Feniks"