LESKOS

No, taki "Romantyzm" XXI wieku, tylko że akurat do mnie to nie trafia. Szczerze mówiąc, odczuwam to jako formę kiczowatej ekspresji, powstałem z chęci ucieczki od przeciętności. Przebicia się, nie wybicia, bo to zarówno mogą być rzeczy z wysokiego pułapu jak i niestety z niskich gdzie inspiracja czerpana jest z dna ... Takie czasy.

Moim zdaniem ani Lenzkirch , ani Bob Lorenz ... chyba że z pracowni badawczo rozwojowej jeden egzemplarz wyniesiony. Nie spotkałem się z takim mechanizmem Lenzkircha , ani w rzeczywistości ani w literaturze.

:-) dobre :-)

Żadne zakończenia, są w kiepskich filmach, a tych staram się nie oglądać . Zresztą to subiektywna rzecz. Nie lubię filmów „zabili go, a na końcu uciekł ...” ;-) czyli kryminałów bo to zawsze jest dalekie od rzeczywistości gdzie nie ma czarnych i białych charakterów... to już wolę kreskówki pooglądać ;-)

"...Będę nieoryginalna - do szału doprowadzają mnie filmy bez wskazania jakie mogłoby być zakończenie; -) " No tu jestem w permanentnej kontrze, kocham filmy , książki, opowieści bez jasnego zakończenia. Zmuszają mnie do analizy , pozwalają poflirtować z myślami ... Z drugiej strony zdaję sobie sprawę, że czasami to spory dyskomfort i może być to to być różnie odbierane przez różne osoby A pamiętacie taki kawałek , a propos makijażu ... Róże Europy... poznajecie, praktycznie debiut Edyty Bartosiewicz.

Wszystko przerysowane, to jak zbyt mocny makijaż, jednym się podoba innym nie... Mam wrażenie jakby się ktoś dobijał do mojej głowy i traktował jak "debila" któremu wszystko trzeba pokazać czarno na białym, nie pozostawiając miejsca dla mnie i mojej interpretacji(to też przerysowane - i pewnie też tak to odbierasz jak ja główny temat) . Nie słyszysz - podkręć ma maxa, nie widzisz , dodaj kolorów... tak to odbieram. Nie oznacza to, że komuś nie może się podobać. Mnie średnio, choć pomysł jest ok. A może taki świat mamy współcześnie.

Jak dla mnie przerysowane...i trochę sztuczne.

Podoba mi się wpis jednego młodziaka pod utworem ...

Aktualne ? Chyba tak ...

Chałupka ze studnią z rogu ... fajna no nie zdjęcie z googli ...

Masło robi moja żona od czasu do czasu , bo sąsiad ma 15 krów i dwa razy w tygodniu bierzemy świeże mleko . Za moją działką jest z 25 ha łąki wiec się tam pasą... Nasze pierwsze spotkanie skończyło się awanturą bo pies wyleciał na łąkę i o mało nie skończył na widłach. Na rogu z 500m ode mnie mieszkają stare dziadki (jak mówią w okolicy) mają studnię, z niej biorą wodę , nie są podłączeni do sieci elektrycznej , chałupa stara drewniano ceglana z doklejoną stodołą, wychodek na dworze. O ziemniakach z ogniska nie powiem , od czasu do czasu sami jadamy z solą i tymże zrobionym masłem... Jak się robi ciemno to jest ciemno i głucho w domach z rzadka pali się światło. Wieś panie, wieś, choć zadbana. Dobrze mi tu i nie chce mi się stąd już nigdzie ruszać ... Ps wszystkie zegary na chodzie przestawione , u mnie 21:30

Wiedziałem , że mam ... zdjęcie z imprezy z Vistulą

Nie, ale AME czyli Automatyka i Metrologia Elektryczna na wydz. Elektrycznym. Katedra twór który powstał po wydzieleniu Automatyki z Elektrycznego, żeby tylko nie silniki i transformatory zostały ... Stąd trochę Elektronu, a jak zabrakło miejsc padła propozycja Ondraszka to wylądowałem na drugim pietrze . Tam wtedy w latach 78-79 były same "ananasy" i bananowa młodzież . Ja tam wylądowałem z przypadku , bo chodziłem do grupy z synem rektora ...nie było miejsc w Elektronie , kolega załatwił w jeden dzień skierowanie... Na parterze i 3 piętrze byli asystenci , ale też fajni ludzie się okazali . To se ne wrati ...

Pierwotnie Vistula de facto była zubożonym kombajnem zbożowym (nie licząc rzeki Wisły oczywiście) , taka biedniejsza wersja Bizona . Zbierała,młóciła, ale nie zbierała w bele zboża tylko wyrzucała jak leci na pole. Z wódką było podobnie . Stąd mówiło się, że Vistula (wódka) cię zmłóci i porzuci ... Straszny kac był po niej. Z raz się nią nabombiłem w akademiku i nigdy więcej. Najlepsza była żytnia - z kłosem. Najpopularniejsze były jednak J-23 , czyli wina jabłkowe. W akademiku robiliśmy grzańca z goździkami i cynamonem na ciepło i powstała teoria, że siarka się w tym procesie ulatnia... powstawał szlachetny trunek . Do tego parówkowa ze sklepiku na parterze akademika i taka imprezka była. Ps. Akademik Ondraszek w Gliwicach, trochę Elektron.

No bez przesady IXI nie wchodziło w rachubę do mycia włosów . Masę ludzi uczulało, najlepsze było OMO z proszków do prania, ale albo bazar , albo PEWEX. W latach 60-tych i 70-tych standardem było mycie włosów raz na kilka dni , nawet raz na tydzień. Ponieważ pływałem wtedy w klubie i był problem z suszeniem włosów, codziennie rano po każdym treningu przed szkołą, rodzice zdecydowali obciąć mnie na krótkiego "jeża". Musiałem myć włosy codziennie po chlorze z basenu, nieraz dwa razy. I tak cały tym chlorem byłem odkażony, a oczy miałem jak królik. A jaki obciach był z powodu włosów. Za to na mieście miałem spokój, przez pewien czas bo uchodziłem z tego co "obcieli w poprawczaku" . Chyba dzięki temu obcinaniu włosów zachowałem wszystkie do dziś, jako jedyny wśród wszystkich męskich członków rodziny . Używało się szamponu piwnego, chmielowego, pokrzywowego , luksusem był jajeczny. Pamiętam jak moja mama układała włosy na piwo pod lokówki TYSKIE... A do fryzjera lubiłem chodzić , bo strzygła córka sąsiada - Hela, super laska, ale była starsza o 7-8 lat i to był jedyny sposób pogadania z nią . Potem wyjechała do Efu ...

Moja żona sama taką czekoladę robiła. Wspinając się w Tatrach na Kazalnicy zajadaliśmy z kolegą ze słoika "czekoladę" zrobioną z mleka w proszku, masła, glukozy i odrobiny kakao. Boże , jaki był "power" po tym i "zatykało" na dwa dni ...

Wszystko było albo czarne abo białe. Klepaliśmy z żoną biedę w wynajętym mieszkaniu i marzyliśmy o własnym domu z bali i ogrodzie i o tym żeby nie martwić się czy uda się coś sensownego kupić do jedzenia. Z książką kucharską stałem w Empiku od 3 rano. Na półkach stał tylko ocet i musztarda. Na wakacje w Bieszczady jechaliśmy z 9-cio miesięcznym dzieckiem 11 godzin, takim pociągiem bez przedziałów (żółto-niebieski) i 2 godziny PKSem ... A jaki człowiek był szczęśliwy ... To mi zostało ... No i żeby nie było smutno - mój ulubiony Grzegorz , na taka pogodę ...

Powoli odchodzi w zapomnienie w zapomnienie ikona muzyki burzliwych lat zmian ... To my byliśmy w tedy młodymi wilkami ... też powoli będziemy odchodzić.

Ze mną nie ma problemu , stety dla niej nie jadam mięsa ...

W praktyce to z lenistwa, żeby jej podrobić (gryźć jej się nie chce ) - niby prezent , ale cały zjada do ostatniego kawałka. ...

Dzięki, to jeden z tych, które udało się przypadkiem , no może raczej znienacka. Ale to też ten - pochłaniający masę czasu. Sporo pracy i ukrytych "usterek" i niespodzianek. Niestety te zegary kupuje prawie w ciemno ... . Jedni grają na wyścigach a ja "gram w zegary" . To ostatni który zmieścił się w mojej małej galeryjce wiedeńskiej. Teraz szukam miejsca w domu...

Siedziałem wczoraj rano przy zegarze i dostałem drugie śniadanie ...

Przez dwa dni pogoda do bani więc przesiedziałem przy zegarze , dziś na koniec dnia udało się uruchomić i powiesić na ścianie ... . Pracuje na wadze 960 g. Na razie bez problemu. Czeka jeszcze na koronę ...

Powolutku pracuję nad skrzynią Elsnera&Petrovitza... detale z gesso uzupełnione, ubyki forniru i linkowania też, powierzchnia w zasadzie przygotowana pod gruntowanie i politurę, korona w robocie ... zaczyna to na coś wyglądać ...

... jesień . Siedzę sobie i grzebie w statystykach i zestawieniach ... dzień jak codzień .. choć to piątek Słucham starych kawałków BOSSa w nowych i starych aranżacjach, nie wszystko podchodzi , ale stwierdzam , że im starszy tym lepiej mu to wychodzi .... nie uważacie ? A przed niedzielą dla wszystkich klip z człowiekiem o najszczerszym uśmiechu jaki widziałem ... i to wykonanie. Nie tylko do słuchania ...