Nie jest OK...

[tarant]

Panowie. Prosiłem. Sine coitum.

[Lincoln Six Echo]

Kupiłbym jakiś zegarek, ale nie mogę się zdecydować. 

[Master Yoda]

Kupiłbym jakiś zegarek, ale nie mogę się zdecydować. 

Nie kupuj, kup lepiej fajny nóż.

[Lincoln Six Echo]

Nóż już mam. Dostałem z bonusem.

[Master Yoda]

To są ostre rzeczy, ma gdzieś przeciętą skorę?

[Lincoln Six Echo]

Nie, sama poukładała nawet wszystkie.

[STARUSZEK]

Tak z czystej ciekawości.

Zgodnie z obecnie obowiązującym prawem i właściwym nazewnictwem, jak nazywa się wymuszony na 14 letniej dziewczynce stosunek dopochwowy dokonany przez 14 letniego chłopca?

Czy to też jest czyn pedofilski?

Marianie, rozumiem, że pamięć z dawnych lat wróciła

Nie przejmuj się, raczej nie będą ścigać

I nie jest pedofilski, wszystko jest ok, ale czy naprawdę musiał być wymuszony?

To bardzo niesportowe zachowanie...

[dziadek]

 Piotrek, nie mierz wszystkich swoją miarką.   

[Gość breslauer]

Absolutny umysł (Bodhi) nie jest świadomością rzeczy, bo taka świadomość ustala przedmioty, a ustalanie iluzorycznych przedmiotów implikuje iluzoryczny podmiot. W ten sposób z tego, co jest ponad wielością i jednością, pochodzą wszystkie zróżnicowania. Kiedy rozróżniający podmiot skonfrontował się ze zróżnicowanymi przedmiotami, wynikła z tego różnorodność doprowadziła do identyfikacji. Tożsamość i różnorodność wyodrębniły także to, co nie jest ani tym samym, ani innym. Te konfliktujące zaburzenia wykształciły percepcję, a w dalszej konsekwencji i przedmiotową formę. To samo-ustanowione pomieszanie spowodowało lgnięcie do nazw, karmiczną aktywność, a więc i cierpienie. W ten sposób, to, co się zamanifestowało, stało się (zmiennym) światem, a to, co było stałe, ustanowiło przestrzeń.

[Piotr Ratyński]

Absolutny umysł (Bodhi) nie jest świadomością rzeczy, bo taka świadomość ustala przedmioty, a ustalanie iluzorycznych przedmiotów implikuje iluzoryczny podmiot. W ten sposób z tego, co jest ponad wielością i jednością, pochodzą wszystkie zróżnicowania. Kiedy rozróżniający podmiot skonfrontował się ze zróżnicowanymi przedmiotami, wynikła z tego różnorodność doprowadziła do identyfikacji. Tożsamość i różnorodność wyodrębniły także to, co nie jest ani tym samym, ani innym. Te konfliktujące zaburzenia wykształciły percepcję, a w dalszej konsekwencji i przedmiotową formę. To samo-ustanowione pomieszanie spowodowało lgnięcie do nazw, karmiczną aktywność, a więc i cierpienie. W ten sposób, to, co się zamanifestowało, stało się (zmiennym) światem, a to, co było stałe, ustanowiło przestrzeń.

Więc dochodzimy do konkluzji iż ewenement jest ewidentnym paradoksem konstruktywnej rekapitulacji skonsolidowanej na adekwatnych arkanach pryncypalnej dystrybucji.

 

A bardziej poważnie, fenomenologia i tyle...

[Gość bart8]

Więc dochodzimy do konkluzji iż ewenement jest ewidentnym paradoksem konstruktywnej rekapitulacji skonsolidowanej na adekwatnych arkanach pryncypalnej dystrybucji.

Już myślałem, że sam Pan wymyślił takie wyglądające na mądre sformułowanie, ale jednak gogle pomogło.

 

https://www.google.pl/search?q=Wi%C4%99c+dochodzimy+do+konkluzji+i%C5%BC+ewenement+jest+ewidentnym+paradoksem+konstruktywnej+rekapitulacji+skonsolidowanej+na+adekwatnych+arkanach+pryncypalnej+dystrybucji.&oq=Wi%C4%99c+dochodzimy+do+konkluzji+i%C5%BC+ewenement+jest+ewidentnym+paradoksem+konstruktywnej+rekapitulacji+skonsolidowanej+na+adekwatnych+arkanach+pryncypalnej+dystrybucji.&aqs=chrome..69i57&sourceid=chrome&ie=UTF-8

[Gość breslauer]

Świat składa się z dwunastu prostokątów i trzech trójkątów. Ich wzajemny stosunek pozostaje nieznany, ale należy domyślać się, że prostokąty stanowią czynnik dominujący, ze względu na fakt, iż pary ich przeciwległych boków są równe.

W późnym średniowieczu ten obraz świata był wielokrotnie podważany, Jan Duns Szkot przedstawiał alternatywną koncepcję, tzw. świata pożywnego. Zgodnie z jego teorią, wspieraną początkowo przez papiestwo, substancje odżywcze zawarte w jądrze Ziemi, przedostają się na powierzchnie za sprawą gigantycznych plemników. Dowodem na ich istnienie miałyby być liczne doniesienia o wężach morskich, pojawiające się od starożytności.

Koncepcja ta została jednak szybko obalona, a sam Duns Szkot został skazany na śmierć na stosie. Płonął przez trzy lata, ze względu na to, iż jego ciało składało się z 70% z wody, która gasiła ogień, gdy tylko ten na dobre się rozpalił.  Popiół z jego zwłok był przez dziesięciolecia używany do użyźniania gleby w niektórych rejonach Europy, tak powstały liczne czarnoziemy. Od tego czasu nikt już nie podważał zasadności koncepcji świata zbudowanego z dwunastu prostokątów i trzech trójkątów.

[seiken]

Świat składa się z dwunastu prostokątów i trzech trójkątów. Ich wzajemny stosunek pozostaje nieznany, ale należy domyślać się, że prostokąty stanowią czynnik dominujący, ze względu na fakt, iż pary ich przeciwległych boków są równe.

W późnym średniowieczu ten obraz świata był wielokrotnie podważany, Jan Duns Szkot przedstawiał alternatywną koncepcję, tzw. świata pożywnego. Zgodnie z jego teorią, wspieraną początkowo przez papiestwo, substancje odżywcze zawarte w jądrze Ziemi, przedostają się na powierzchnie za sprawą gigantycznych plemników. Dowodem na ich istnienie miałyby być liczne doniesienia o wężach morskich, pojawiające się od starożytności.

Koncepcja ta została jednak szybko obalona, a sam Duns Szkot został skazany na śmierć na stosie. Płonął przez trzy lata, ze względu na to, iż jego ciało składało się z 70% z wody, która gasiła ogień, gdy tylko ten na dobre się rozpalił.  Popiół z jego zwłok był przez dziesięciolecia używany do użyźniania gleby w niektórych rejonach Europy, tak powstały liczne czarnoziemy. Od tego czasu nikt już nie podważał zasadności koncepcji świata zbudowanego z dwunastu prostokątów i trzech trójkątów.

http://ask.fm/Wiciuuuuu/answers/40840804694

[Gość breslauer]

wszak to brednie

kto brałby serio wieść że palił się  3 lata bo woda z jego ciała gasiła ogień stosu

no ja bym tego nie wymyślił

 

tak na marginesie

picie piwa puszkowego, to dla mnie akt skrajnej desperacji

[Piotr Ratyński]

Umysł człowieka porusza się w trzech "światach":

1. Zewnętrzny - poznawalny przez zmysły
2. Wewnętrzny - psychika umysłu
3. Wymyślony - zarówno przez ten mózg, jak i nabyty od innych

Wszystko wskazuje na to, że "świat" pierwszy i trzeci nie maja bezpośrednio ze sobą żadnej styczności, a jedynie poprzez ten "świat" drugi.

[Adi]

 

tak na marginesie

picie piwa puszkowego, to dla mnie akt skrajnej desperacji

 

A czym że to ono różnie się od piwa butelkowanego?

[Lincoln Six Echo]

Jest w puszce! 

[Master Yoda]

Smierdzi 'aluminium"

[Adi]

No - niektórzy tak uważają. Dodatkowo sprawdzają kropki na dnie puchy i w inne teorie spiskowe wierzą   

[Piotr Ratyński]

Moje kubki smakowe twierdzą, że piwo w puszce ma nieco inny smak, jak to w butelce, czy to aluminium to śmiem wątpić, moim zdaniem to jest dyskretny wpływ światła na procesy chemiczne zachodzące w piwie.

[Mistrz17]

Chore, smutne. Mi brak słów i dawno przestałem się kłócić ze zwolennikami tych oszołomów bo i szkoda czasu i słów i jeszcze się denerwuję i ręce zaczynają swędzieć ...

[Gość Jash]

A czym że to ono różnie się od piwa butelkowanego?

Amatorzy twierdzą, że smakiem

moim zdaniem to jest dyskretny wpływ światła na procesy chemiczne zachodzące w piwie.

 

zwłaszcza w przypadku butelek w kolorze zielonym to teoria, w praktyce te butelki jakoś specjalnie tego światła nie widzą.

[Master Yoda]

Dokąd zmierzasz kraju mój... szkoda słów.

Moze sprzedawał ministrowi w aptece w Łomiankach sok z brzozy?

To mu się należy.l

[ecipeci]

Dokąd zmierzasz kraju mój... szkoda słów.

 

chory kraj

[Adi]

Wiele z oskarżeń na rzecz gorszego smaku piwa z puszki wiąże się z metalicznym posmakiem, którym jakoby przechodzi. Nic bardziej mylnego! Puszka pokrywana jest od środka powłoką, która posiada właściwości podobne do szkła. W efekcie płyn nie styka się z aluminium. Wspomniany metaliczny posmak, to tak naprawdę tylko zapach. Kosztując piwo bezpośrednio z puszki nasz mózg płata nam figle. Ponieważ nasze zmysły się przenikają, odnosimy mylne wrażenie smaku. Całe ‘zło’ piwa z puszki znika w momencie, przelania go do szklanki czy kufla. Sprawdźcie sami;) Nieustępliwi stwierdzą jednak, że smak piwa w puszce różni się od tego w butelce. Teoretycznie piwo w obu przypadkach jest identyczne. W praktyce smak piwa zależy od jego prawidłowego przechowywania. Puszka lepiej od butelki chroni piwo przed szkodliwymi promieniami słonecznymi, ale szybciej niż butelka się nagrzewa. Oba rozwiązania mają swoje wady i zalety,  jednak nie decydujmy się na jedno z nich tylko z powodu rzekomej różnicy smaku. Jeśli piwo będzie prawidłowo przechowywane, smak w obu przypadkach będzie taki sam. Piwo w puszcze czy w butelce? Na to pytanie musicie odpowiedzieć sobie sami.

To na tyle.