O pamięciówce pisałem w kontekście pierwszego roku studiów. Sam wiesz, jak to jest. I wiesz również, że potem są praktyki, którą tę czysto pamięciową wiedzę zamieniają w wiedzę prawdziwą oraz umiejętności. To, w jaki sposób rozwiązany zostanie problem praktyk i zdobywania doświadczenia, zadecyduje o całym pomyśle kształcenia medyków na uniwersytetach niemedycznych i o tym, czy droga jest dobra
Ale ja w innej sprawie:
To fascynujące: wszyscy wiecie, że jest problem z liczbą lekarzy w Polsce. Wszyscy narzekacie, że nikt z tym nic nie robił. I nagle jak ktoś coś próbuje zrobić, to od razu krytykujecie cały pomysł.
Dlatego, że macie tę pewność fachowca, iż to się nie uda?
Dlatego, że pomysłodawca z innej opcji?
Dlatego, że to fajnie krytykować?
Dlatego, że można bezkarnie - i bezdurnie - oskarżać innych o kompromitowanie się i podpompować swoje ego (czy też e-penisa, jak to zostało nazwane w innym wątku)?
A może napiszecie, że przecież nikt nie napisał żadnego postu z krytyką?