Lincoln Six Echo

Ja mam sztyblety GR i, chociaż przetrwały już kilka jesieni i zim, wciąż są ok.

Ewangelia wg św. Mateusza 7,6 → Nie dawajcie psom świętego, ani miećcie pereł waszych przed wieprze, by ich snadź nie podeptali nogami swemi, i obróciwszy się, aby was nie roztargali.

http://www.watch-id.com/sightings/tag-heuer-formula-1-chronograph-jason-bourne

Uszy do góry! Dzięki Legii to może być najśmieszniejsza Liga Mistrzów w historii.

Powinien był wpaść do szatni z zestawem tych słynnych kijów do baseballa, znanych z "gorących medialnych doniesień" - podniósłby morale drużyny od razu.

Ta "konwencja" to, IMO, całkowicie niezamierzony Monty Python. My, rzecz jasna, "wszystko verstehen", ale trzeba być BARDZO zaangażowanym strzałowym z KGHM, żeby nie zrobić salta do tyłu ze śmiechu oglądając ten "epos".

Właśnie obejrzałem na Canal+ film Macieja Klimka "Pocałunek śmierci". Jestem wstrząśnięty, a nawet lekko zmieszany.

Nie zapominajmy przy tym, że Boniek był jedynym polskim piłkarzem, za którego zapłacono AŻ TRZY MILIARDY.... lirów (transfer z Juve do Romy).

O, homar Tisella!

Trzeba być leszczem, żeby wykładać grubą kasę na cokolwiek - wchodzeM, biereM, wychodzeM. Takie nowe: "Fairy, Vizir, Persil" - jak u Gucia Cezara.

- Desmo Nieustępliwy.

Nie do końca tak to ująłem (o "magikach" napisałem "kilku" - nie "wielu", czy "więcej") - ale mniejsza o duperele. Pozostanę oryginalny i zapewne bardzo odosobniony w swojej opinii i podtrzymuję zdanie, że Młynarczyk, Boniek, Smolarek, Żmuda, Surlit, Rozborski, Wójcicki, Pięta, Tłokiński oraz kilku innych, to byli piłkarze bardzo dobrzy, a pierwsi trzej - wybitni. Inna sprawa, że w pucharach europejskich nie mieliśmy oszałamiających sukcesów - każdy wie, kto zagrał w jedynym polskim finale europejskiego pucharu, kiedy i z jakim rezultatem. A to, że w tamtych ponurych czasach mieliśmy jakiekolwiek sukcesy, drobne klubowe i poważniejsze reprezentacyjne, to właśnie, wg mnie, głównie za sprawą paru niezłych piłkarzy. Przy okazji, w podstawowej jedenastce reprezentacji, która zdobyła 3 miejsce na mistrzostwach świata w Hiszpanii było 4 piłkarzy Widzewa.

Ale przecież tylko Ty sam użyłeś określenia "wielki Widzew" - nikt inny go nie użył - ani w cudzysłowie, ani bez.

Podziwiam, że Ci się chciało, Edmund. Ja pamiętam, że na moim osiedlu w tamtym sezonie sporo chłopaków chciało "być" w podwórkowej grze jednym z dwóch fenomenalnych Holendrów: Muhrenem lub Thijssenem. Zresztą, fenomenalnie prezentowała się wtedy drużyna AZ 67 Alkmaar, którą jednak Ipswich w finałowych meczach Pucharu UEFA bardzo wyraźnie pokonało

Dobra, z mojej strony EOT - nie podzielam Twojego wyraźnie emocjonalnego stosunku do Widzewa , a, z drugiej strony, nie przekonasz mnie, że Widzew z przełomu lat 70/80 był drużyną przeciętną ze średniakami w składzie.

Sądząc na podstawie powyższego wpisu, to może być "mission impossible".

Co do klubów z Machesteru, faktycznie, masz rację - były remisy dające awans. Z tymi "kelnerami" z Ipswich z kolei przesadziłeś - w tamtym sezonie, Ipswich Town w tamtym sezonie, kiedy wyeliminowało Widzew (po, jednak, wygranej Widzewa w rewanżu 1:0), zdobyło Puchar UEFA.

Rozumiem, że jesteś z Łodzi...? Ja nie i patrzę na Widzew z końca lat 70-tych/początku lat 80-tych wyłącznie z punktu widzenia umiejętności zawodników i osiągnięć drużyny. Jak wszyscy wiemy , Widzew z tamtych lat wygrywał m.in. z Manchester City, Manchester United, Juventusem Turyn, czy FC Liverpool. Poza Młynarczykiem, przewinęło się tam sporo, moim zdaniem, świetnych i/lub bardzo dobrych piłkarzy, m.in. Boniek, Smolarek, Żmuda, Surlit, Rozborski, Wójcicki, Pięta, Tłokiński...

Mógłbyś podać referencje tego Suunto, please?

Ja mówiłem o klasie piłkarzy - nie bardzo wiem, co miał do niej stan wojenny. A to, że komunistyczne władze próbowały na różne sposoby manipulować opinią w kraju i na świecie, to inna historia.

Ale właściwie co chcesz powiedzieć?