Sprawa przyzwyczajenia zapewne. Jak siadam w Hyundaiu to po latach spędzonych w Skoda/Volkswagen/Opel jest mi po prostu dziwnie i nieswojo. Skrzynie automatycznie nieprzyjemnie dla mnie pracują. Za miękko, za bardzo niezdecydowanie. Silniki za głośno, na zbyt dużych obrotach. Gadżety niby często te same, ale nie takie same (np. kamera cofania, sygnalizacja parkingowa itp...) i w praktyce działające gorzej. Takie mam uczucia subiektywne.
W firmie mamy jakieś 15 samochodów. Wcześniej Fordy i Ople. Od mniej więcej 10 lat Skody Octavia, Superb, Audi A4, VW Passat. Paradoksalnie jedyne poważne problemy sprawiało Audi A4. Skody w zasadzie poza przeglądami nie oglądały serwisu. A niektóre Octavie robią po 70 tys. km rocznie. Samochody wymieniamy co 3 lata.
Kiedyś mieliśmy po firmą mały gradowy kataklizm. Wtedy, po burzy było widać jaką grubą blachę kto stosuje. Najlepiej wybroniły się niemieckie (i pochodne) marki. Potem Fordy, Fiaty i pozostałe na F (Francuzy). Najgorzej wyglądały maski i dachy w japończykach i koreańczykach. Wgniotki były dużo głębsze niż w "niemcach".
Żona jeździła kilka lat temu Toyotą RAV4. Jak czasem tankowałem ten samochód, to bałem się, że klapka od wlewu paliwa zostanie mi w ręce. Blaszka jak z kiepskiej konserwy. Wygięła mi się już przy pierwszym tankowaniu. Dogiąłem z powrotem ręką i było OK. Tylko potem uważałem, żeby ją traktować z dużą ostrożnością. Aż sobie potem sobie sprawdziłem jak to jest zrobione w Skodzie i nabrałem trochę respektu do niemieckiej/czeskiej/europejskiej solidności.