-
Postów
2129 -
Dołączył
-
Wygrane w rankingu
10
Treść opublikowana przez dziadek
-
Witam, kupiłeś bardzo ładnego roczniaka. Ustaw go w pionie. Pod wahadłem na dole jest śruba z wytoczonym otworem, ustaw wahadło tak żeby końcówka wahadła była idealnie pośrodku tego otworu i uruchom wahadło. Jak działają roczniaki i jak powinny chodzić pokazują niżej dołączone filmy. Twój zegar ma regulację szybciej/wolniej na tym moletowanym kółku na górze wahadła. Pokręcasz nim albo w prawo albo w lewo. Kółko jest oznakowane strzałkami i literkami. Pozdrawiam Wymiana włosa.
-
Witam, to co napisaliście w sposób wyraźny potwierdza tezę, że jeden z omawianych tu budzików WueMa został wyprodukowany w 1864 roku. Na temat znaków towarowych, ciągłości numeracji i datowania, napiszę w tym poście dzisiaj wieczorem, jak wrócę do domu. Bo muszę odszukać w swoich zapiskach kilka szczegółów. Pozdrawiam Witam,dla lepszego zobrazowania dynamiki wzrostu produkcji zegarów w fabryce Beckera, zrobiłem tabelkę z ilością wyprodukowanych zegarów w poszczególnych latach, w zakresie lat od 1847 do 1870r. Rok . Ilość. 1847 - 50 szt 1848 - 70 szt 1849 - 130 szt 1850 - 230 szt 1851 - 240 szt 1852 - 250 szt 1853 - 270 szt 1854 - 300 szt 1855 - 340 szt 1856 - 390 szt 1857 - 450 szt 1858 - 500 szt 1859 - 650 szt 1860 - 1200 szt 1861 - 1800 szt 1862 - 2400 szt 1863 - 2600 szt 1864 - 2900 szt 1865 - 3200 szt 1866 - 3700 szt 1867 - 4200 szt 1868 - 4700 szt 1869 - 5200 szt 1870 - 7700 szt Analizując powyższą produkcję w poszczególnych latach, można powiedzieć, że pierwszy znaczący wzrost produkcji nastąpił w 1850 roku. Wzrost ten związany był ze wzrostem zatrudnienia. W tym okresie, Becker w ramach umowy kredytowej zaczął uczyć zawodu zegarmistrza bardzo dużą grupę młodych bezrobotnych tkaczy lub członków ich rodzin i dostał kredyt na zmodernizowanie produkcji. Drugi znaczący wzrost produkcji nastąpił pomiędzy rokiem 1860 - 1862. Wzrost ten był spowodowany bardzo dużą modernizacją techniczną fabryki, wprowadzono nowe wzornictwo i znacznie rozszerzono ofertę produkowanych zegarów. I właśnie w tym okresie, czyli w lub po roku 1860 wprowadzono moim zdaniem pierwszą produkcję budzików. Ponieważ budziki były jednymi z nielicznych wówczas produkowanych zegarów, które można było wyprodukować u siebie, od początku do końca bez kooperacji zewnętrznej. To po pierwsze. Po drugie, budziki w tym czasie były pewnego rodzaju nowością, były tańsze i popyt był znacznie większy. Zegary te trafiały do znacznie większej liczby odbiorców, którzy je często nakręcali, oglądali, ustawiali, więc z punktu widzenia reklamowo marketingowego wytłoczenie kotwicy z koroną na obudowie budzika było wielce uzasadnione i związana z tym ochrona prawna kotwicy z koroną również. Czy dwa okrągłe stemple, były bite od początku produkcji budzików, tego nie wiem. Ale jest duże prawdopodobieństwo że tak mogło być. Ponieważ stemple przybite w 1864 roku na mechanizmach WueMa wyglądają tak, jakby ich matryce były nowo zrobione. Są bardzo precyzyjne i nie widać w odciskach żadnego rozbicia stempla. Poza tym, nic nie stało na przeszkodzie, żeby wyprodukowane budziki w 1864r /które dwa posiada WueM/ np. na eksport, miały dwie okrągłe sygnatury na mechanizmie. Jak wynika z powyższej tabelki, w 1860 roku nastąpiły w fabryce Beckera spore zmiany i znaczący rozwój, a taka sygnatura w ramach tych zmian mogła się pojawić. To tylko jeden z przykładów, mogę dodać więcej. Następny temat do którego chciałbym się również odnieść, to numerowanie mechanizmów i bicie sygnatur. Z tego co mi wiadomo, Becker nigdy nie stosował oddzielnej numeracji dla jakiegoś rodzaju mechanizmów. Z jedynym wyjątkiem, około 300 szt zegarów rocznych, które wyprodukował w ramach umowy z Antonem Harderem. Ale było to znacznie póżniej. Natomiast wiem, że zdarzyło się kilka razy, że zegary wyprodukowane w jego fabryce nie były sygnowane, ale zawsze posiadały kolejno obowiązujące numery seryjne. Z tego co wiem, to Becker pierwsze zegary bez żadnych sygnatur ale z numerami seryjnymi wyprodukował dopiero w 1873 - 1874r, łącznie około 120szt i były to też roczniaki. Następne roczniaki wyprodukowane w 1875 roku, około 100 -150 szt miały wybite numery seryjne na płycie z tyłu, natomiast logo Beckera było umieszczone na tarczy a nie na płycie mechanizmu. Wiem również że Becker wyprodukował pewną ilość zegarów dla firmy Etzold & Popitz , gdzie są nabite numery seryjne Beckera, a powyżej numerów na płycie z tyłu nabite jest logo E & P. W latach 1907 - 1917 fabryka Beckera wyprodukowała około 4500 szt zegarów 400 dniowych dla BH Abrahams. Gdzie również zachowano kolejność w numerach seryjnych, a sygnaturę na tylniej płycie bito tylko BHA. W tym przypadku zdarzało się i tak, że wyprodukowane roczniaki z sygnaturą Beckera sprzedawane do BHA ,miały usunięte /frezowane/obydwa stemple i nabite logo BHA. Fabryka Beckera wyprodukowała pewną ilość zegarów 400 dniowych dla Andreasa Hubera. Gdzie również były bite numery seryjne Beckera, a zegary znakowane logiem Hubera./najczęściej na tarczach/ Podczas wieloletniej współpracy, zdarzało się ale bardzo rzadko, że pewne partie zegarów głownie 400 dniowych sprzedawane firmie Kuehl Clock Co z Chicago, posiadały tylko numery seryjne i nie były sygnowane przez Beckera, tylko przez firmę KCC. To tyle co mogę napisać na temat braku numerów i sygnatur na mechanizmach wyprodukowanych przez fabrykę Beckera. Ponieważ moje zainteresowania idą w kierunku zegarów rocznych, więc powyżej przytoczyłem głownie niesygnowane roczniaki. Ale szukając informacji na temat roczniaków, w całym okresie mojego kolekcjonowania nie znalazłem żadnych informacji na temat innych niesygnowanych i nienumerowanych lub posiadających oddzielną numerację mechanizmów wyprodukowanych w fabryce Beckera w Świebodzicach.. Nie uwzględniam tu jednostkowych przypadków z niedobitymi lub żle nabitymi numerami czy sygnaturami, jak również różnego rodzaju podróbek produkowanych dawniej i obecnie. Które nie poddane pełnej analizie i porównaniu z oryginałami, mogą zniekształcać cały obraz produkcji Beckera. Pozdrawiam
-
Koledzy, przyjrzyjcie się dobrze, bo moim zdaniem słowa ''Gesetzl Geschuetzt - prawnie (ustawowo)chroniony'',(w tłumaczeniu obecnie) odnosi się tylko i wyłącznie do kotwicy z koroną i inicjałami GB, jako znaku towarowego, a nie do wzoru budzika. Informacja ta znajduje się na zewnętrznej części obudowy budzika. Proszę również popatrzeć na kształt napisu, jest półokrągły i w sposób wyraźny informuje czego dotyczy. I podkreślę jeszcze raz, że moim zdaniem dotyczy kotwicy z koroną i inicjałami GB jako znaku towarowego Beckera, który jest w centralnym punkcie tego napisu.. Napisy nad naciągiem sprężyn, są również półokrągłe i informują o nakręcaniu sprężyn budzenia i chodu. Uważam również, że taki napis mógł się pojawić nad znakiem towarowym Beckera, niezależnie od tego czy znak towarowy był zarejestrowany w urzędzie patentowym, czy nie. Ponieważ samo umieszczenie napisu ''prawem chroniony'' w tym czasie, prawnie chroniło znak towarowy Beckera. Bez konieczności rejestrowania go w urzędzie patentowym, którego w tym czasie nie było.. To po Pierwsze. Po drugie, gdyby wzór budzika był zarejestrowany w urzędzie patentowym, to byłby wyraźnie oznaczony numer rejestru albo patentu. I tak na koniec, czy sprawdzał ktoś, co ma zgłoszone lub zarejestrowane Becker w urzędzie patentowym w USA do roku 1877? Pozdrawiam. Dodam jeszcze, że jeżeli Becker miał zgłoszoną kotwicę z inicjałami w urzędzie który przyjął zgłoszenie o jego działalności produkcyjnej, lub zgłosił w trakcie prowadzonej działalności i umieścił napis nad kotwicą ''Gesetzl Geschuetzt'', to prawo chroniło ten znak.
-
Szanowni Koledzy, proponuję dostrzec bezsporne fakty jakie wynikają z opublikowanej na Forum KMZiZ przez Kol.WueMa informacji, o najstarszej sygnaturze Gustava Beckera. Przytoczę kilka; 1 - Na dołączonych przez Kol.WueMa zdjęciach, widać w sposób niebudzący żadnych wątpliwości, że numer seryjny na płycie budzika 13888 wyprodukowanego w fabryce Gustava Beckera, wskazuje na rok produkcji 1864. 2 - Widać że okrągła sygnatura, powszechnie nazywana sygnaturą medalową jest nabita i nie ma moim zdaniem żadnych podstaw by twierdzić, że została nabita w póżniejszym okresie. (Oglądałem te budziki w Srebrnej Górze kilkakrotnie w czasie rozmowy z Kol.WueMem, dyskutując o szczegółach) 3 - Na sygnaturze medalowej, wyrażnie widać w jej centralnej części pruskiego orła, a kształt krzyża jest bardzo mocno zbliżony w swoim wyglądzie do Królewskiego Orderu Rodu Hohenzollernów, którego skan jest dołączony. Nakładając skan orderu w odpowiedniej skali na stempel, obrysy nałożą się na siebie. 4 - O tym odkryciu, Kol. WueM poinformował i przedstawił dotychczas zebrane przez siebie dowody, uczestnikom II spotkania Użytkowników Forum dyskusyjnego Klubu Miłośników Zegarów i Zegarków w Srebrnej Górze, w dniu 24.09.2011. Proszę również wziąć pod uwagę, że zgromadzone przez Kol.WueMa dowody, to rzeczywiste zegary i ich mechanizmy. Które w razie wątpliwości, mogą być przedmiotem badań niezależnych ekspertów i znawców tej tematyki. A ich właściciel jest wieloletnim kolekcjonerem i jednym z największych znawców całej tematyki Beckera i jego zegarów. I jeżeli po kilku latach badań,dociekań i przemyśleń, zdecydował się na opublikowanie tej informacji, to moim zdaniem należy ją uznać. Oczywiście można się nie zgadzać z przedstawioną przez Kol.WueMa interpretacją różnych zdarzeń, ale jest niezaprzeczalnym faktem że są zegary, a na nich sygnatury, numery i inne cechy z beckerowskiej produkcji. Które jednoznacznie wskazują, że pierwsze mechanizmy z nabitą sygnaturą medalową zostały wyprodukowane około 13 lat wcześniej, niż powszechnie się do tej pory uważało. To odkrycie jest niezwykle ważne i istotne, wręcz rewolucyjne jak napisał Kol WueM, ponieważ zmienia dotychczasową wiedzę o jednej z sygnatur, którą stosowała jedna z największych fabryk na świecie produkująca zegary. Która ostemplowała tą sygnaturą, ponad 2 300 000 szt.wyprodukowanych przez siebie mechanizmów zegarowych. Po przeczytaniu postu Kol.Adama, tak sobie myślę; że jednym z argumentów w tak zwanej szybkiej ścieżce, który by u sceptyków w miarę szybko rozwiał wątpliwości, byłoby odnalezienie list odznaczonych Orderem Rodu Hohenzollernów. A to nie będzie łatwe. Bo do odznaczenia Gustava Beckera mogło dojść wewnątrz Loży Świdnickiej lub w obediencji, a Becker oficjalnie się tym nie chwalił. A jako odznaczony, wizerunku Orderu Rodu Hohenzollernów używać mógł. Cały temat jest bardzo ciekawy i niezwykle interesujący. Ale żeby przekonać sceptyków, będzie wymagał dalszych badań. Pozdrawiam PS. Nawiązując do wątku bocznego, to nie będę ukrywał, że ja również jestem dość zdecydowanym zwolennikiem oddzielenia tego co prywatne, od tego co publiczne. Bo może się okazać, że znakomita idea naszych spotkań sprowadzi się do czystej kurtuazji, a nie do swobodnej wymiany myśli.
-
Wynika z tego, że mistyfikacja z medalem była głębsza. Z francuskigo pojawiła się nazwa: MEDAILLE D'OR, a złoty medal orderu zastąpiono wizerunkiem Królewskiego Orderu Rodu Hohenzollernów (Königlicher Hausorden von Hohenzollern) pozbawiając go korony na górze, aby wpasował się w koło sygnatury (ja też tak zrobiłem w 1. poście odcinając orderowi zawadzającą koronę, co zauważył Tarant ) Sygnatura medalowa nie mogła posiadać korony z prostej przyczyny. Bo sygnatura własna Beckera bita obok, miała już takową zainstalowaną nad kotwicą. Dwie korony obok siebie burzyłyby porządek w hierarchii znaków.
-
Zacznę od tego, że roczniaki w mahoniowej obudowie spotyka się bardzo rzadko i odkąd interesuję się zegarami, to zawsze tak było. Aczkolwiek z tego co mi wiadomo, to jest spora grupa kolekcjonerów która przynajmniej jeden egzemplarz w swojej kolekcji posiada. Ja również należę do tych szczęśliwców i takie zegary posiadam. Pierwszy egzemplarz, kupiłem pod koniec lat osiemdziesiątych i jego numer seryjny jest 2 0xx x05 i cyfra 5 jest wybita na wewnętrznej krawędzi dolnej i górnej części obudowy. Następny egzemplarz, którego widziałem i trzymałem w garści mniej więcej w tym samym okresie, też miał numer około dwóch milionów, a końcówka numeru seryjnego mechanizmu była 20 i obudowa też miała wybity numer 2o. To utwierdziło mnie w przekonaniu, że numer bity na podstawie obudowy jest końcówką numeru seryjnego mechanizmu. Niestety następny którego kupiłem, ma numer na obudowie 6o, a mechanizm ma końcówkę numeru 49. Przez kilka lat myślałem że zegar ma przełożony mechanizm i wahadło. Ale kiedy pojawił się Internet i pojawiające się w nim od czasu do czasu oferty sprzedaży mahoniowych roczniaków, to przynajmniej te które udało mi się spotkać, (mam opisanych i skatalogowanych około 15 szt.) ich numery wybite na obudowach nie zgadzają się z końcówką numeru seryjnego mechanizmu. Co ciekawe, numery bite na obudowach są albo jednocyfrowe, np. 5,8,6 i te występują rzadko. Albo dwucyfrowe, np. 6o, 3o, 2o, 8o i takie spotyka się najczęściej, niezależnie od końcówki numeru seryjnego mechanizmu, tarczy, czy roku produkcji zegara. Egzemplarz o którym pisze Kol. Teddy61 z numerem na obudowie 8ooo, miał numer seryjny mechanizmu 1 844 790. Jak dotąd, nie spotkałem numeru na obudowie np. 25, 49, czy 18, zawsze spotykam pełne dziesiątki. Najwięcej mahoniowych roczniaków, spotyka się z numerem seryjnym mechanizmu powyżej 1800 000, czyli produkcja z lat 1905 i 1906. Dzisiaj myślę sobie tak; że numery bite na obudowach mahoniowych, mogą (ale nie muszą) oznaczać ilość egzemplarzy wyprodukowanych w jednej serii i ten sam numer był bity na każdym egzemplarzu wyprodukowanym w danej serii. Idąc dalej, to w co dziesiątym i co setnym egzemplarzu numer obudowy będzie zgodny z końcówką numeru seryjnego mechanizmu. Jestem również przekonany, że prostokątne kareciakowe obudowy mahoniowe i dębowe do roczniaków, były produkowane we własnej stolarni Gustava Beckera od początku do końca ich produkcji, czyli od 1903r do około 1912r i niepoddane zostały żadnym modyfikacjom. Zmiana kształtu obudowy nastąpiła dopiero powyżej nr około 2200 000. Była półokrągła w górnej części. Jeżeli Koledzy, mają inny pogląd lub inne przemyślenia w tej kwestii, to bardzo proszę - możemy podyskutować. Bo mnie do tej pory, nie udało się znaleźć żadnego wiarygodnego żródła informacji o systemie numeracji mahoniowych i dębowych obudów do roczniaków. Pozdrawiam
-
Popieram Twój pomysł z pozostawieniem go tak jak jest, bo jest w bardzo dobrym stanie. Przy tym zegarze jakakolwiek ingerencja popsuje mu wygląd i obniży jego wartość, tą zabytkową również. Robiąc w nim cokolwiek, w efekcie będziesz musiał odrestaurować go w całości. Proponuję tylko umyć i naoliwić mechanizm i powiesić w mniej nasłonecznionym pomieszczeniu i będzie super. Poza tym w takim zegarze ''świeżyzna'' wygląda marnie. Pozdrawiam
-
Możesz go oglądać dokładnie, myślę że nie znajdziesz żadnych przeróbek i podróbek. Na moje oko to oryginał. Ale z czystej ciekawości dodaj kilka fotek samej obudowy z bliska i pleców. Blaszka z oczkiem na wahadle od sztyftu widełek, budzi u mnie taki bardzo maleńki niepokój. Ładny egzemplarz, podoba mi się bo nie ma bicia. PS. W jaki kraju mieszkał przed przeprowadzką do Poznania Przejrzałem jeszcze raz i moim zdaniem z blaszką wszystko jest ok.
-
Patrząc po ilości kołatków to obudowa tego zegara musi być ładna i zacna. A tak na serio, to ładnie wyszła ta skrzynka i chyba dobrze są załatane dziurki po robaczku na drzwiach, bo na zdjęciu nie widać żadnych śladów po jego obecności. Moim zdaniem jako całość to niezły unikat, wszystko oczywiście przez ten mechanizm. Co gorsze, to mimo że trzymałem go w garści to nadal mam pewną niejasność jeżeli chodzi o uruchomianie i odliczanie bicia. I tu mam prośbę do WueMa. Jak by Ci się udało, to spróbuj nagrać pracę tych dwóch kółek od środka przedniej płyty, ze szczególnym uwidocznieniem tego większego zęba na kole. Jak się nie uda, to niestety będę prosił Taranta o przywiezienie jeszcze raz tego mechanizmu na następne spotkanie. No chyba że znajdzie się ktoś, kto zrobi mi akademicki wykład o zasadzie działania tego patentu.
-
Zegary wieżowe we Lwowie... http://www.lwow.com....per/zegary.html
-
Witam, a co myślisz o roczniakach. Trafiają się modele rzadko spotykane, wręcz unikatowe, produkowane w krótkich seriach. Można czasem trafić na roczniaka wiszącego w drewnianej skrzynce, co prawda niezwykle rzadko trafia się taka okazja - ale jak ktoś bardzo chce to kupi. Roczniaki, to jedne z nielicznych zegarów które były produkowane z najwyższą starannością i przez najlepiej wykwalifikowanych zegarmistrzów. Poza tym mają wiele zalet, dla przykładu wymienię tylko dwie, są bardzo ciche i długo chodzą po nakręcaniu. Zobacz jak piękny /moim zdaniem/ jest mahoniowy roczniak i na dodatek dość rzadki model z przełomu 1902 i 1903 roku. Oferowany był ostatnio do sprzedaży w UK. Pozdrawiam Dodam jeszcze, że zegar został wyprodukowany w Świebodzicach w fabryce Gustava Beckera.
-
Ja wybrałbym tą, http://www.ebay.com/...=item4cf9cbcb40 jest lepsza, bo ma roczną rezerwę i 47 numer. B)
-
Mnie się podoba i to bardzo, bo na kantach widać przecierkę, czyli nie jest zrobiona na tak zwaną ''nówkę'' i to właśnie mi się podoba w odnawianiu starej skrzyni. Moim zdaniem skrzynia po odnowieniu powinna wyglądać jak stara, tylko utrzymana w dobrej kondycji. Pozdrawiam
-
Witam, trudno tu określić dokładną datę produkcji, ale patrząc na wspornik górnej zawieszki, siodełko i górne mocowanie włosa, to lata trzydzieste ubiegłego wieku. Patrząc na tarczę i wahadło to raczej druga połowa tych lat. Zegar zrobiony w wersji ''de luxe'' Pozdrawiam Mam nadzieję, że Kol. Dascola go nie poćwiartuje przed sprzedażą i sprzeda go w całości.
-
Witam, może coś napiszę na temat tego drugiego zegara Antona Hardera, którego zamieścił Kol. Ulan z tytułem ?Następny ciekawy Anton Harder 1880?.Ten egzemplarz niestety nie został wyprodukowany w Świebodzicach. Wyprodukowała go firma Uhrenfabrik Wintermantel & Co która powstała w 1881 roku w Szwarcwaldzie w mieście Triberg, a dwa lata póżniej jej sukcesorem został August Schatz z nazwą Jahresuhrenfabrik. Właśnie to jest pierwszy model zrobiony na bazie wszystkich patentów Hardera w Szwarcwaldzie po roku 1882. Od świebodzickich różni się wahadłem,/ ma wahadło odlane i toczone z zewnątrz/ sterczynami i mechanizmem /ma trochę zmienione płyty/. Nie widać dokładnie numeru więc napiszę jego datę produkcji w przybliżeniu 1883r lub 1884r. August Schatz w roku 1884 lub 1885 wprowadził pierwsze zmiany tz podwyższył kolumny, zmienił kształt sterczyn i zamontował na wahadle galerie w środku ze sterczyną. Płyty i cała reszta została bez zmian. Jako ciekawostkę podam, że z okazji stulecia powstania firmy August Schatz & Sohne w 1981 roku firma wyprodukowała limitowaną serię zegarów 400 dniowych, które wyglądały identycznie jak te po pierwszej modernizacji z zachowaniem pierwotnej wersji mechanizmu. Pozdrawiam
-
Witam, będę bronił tezy, która jest zawarta w poprzednim moim poście, że Jehlin z Harderem skubnęli od Beckera wygląd obudowy i koncepcję mechanizmu i spróbuje to uzasadnić w sposób następujący.. Anton Harder miał pomysł i idee na zrobienie wahadła torsyjnego, miał również pieniądze żeby nad tym pracować, natomiast o prawdziwym zegarmistrzostwie miał dość mgliste pojęcie. Zatrudnił, więc bardzo dobrego zegarmistrza i konstruktora Lorenza Jehlina z okolic Szwarcwaldu i rozpoczęli obydwaj pracę w domu Hardera w Ścinawie. Lorenz Jehlin wiedział co to jest wahadło torsyjne, bo takowe było już znane i opatentowane w USA po raz pierwszy w 1841r, po raz drugi w nieco innej konstrukcji w 1852r i po raz trzeci jeszcze w nieco innej konstrukcji w roku 1876. Konstruktorzy w takich ośrodkach produkcyjnych jak Szwarcwald i Świebodzice, pracowali nad konstrukcją zegarów z wykorzystaniem wahadła torsyjnego / specjalnie nie piszę zegara 400 dniowego, bo są znane wcześniejsze konstrukcje zegarów z wykorzystaniem tegoż wahadła i rezerwą chodu np. 30 dni / dużo wcześniej niż rozpoczęli prace Harder z Jehlinem w Ścinawie. Patent Jehlina z 1879r/Nr.2437/w swej istocie, nie różni się wiele od patentów Crene z roku 1841 i Hile z roku 1876 oprócz zastosowania ruchomych obciążników na wahadle, które powodowały że po raz pierwszy można było regulować płynnie prędkość wahadła. Bo do tej pory, wszystkie projektowane konstrukcje zegarów z wahadłem torsyjnym, miały montowane wahadło jako monolit stały, bez możliwości jakiejkolwiek regulacji. Ciężar wahadła był dobierany indywidualnie do każdego zegara lub jego konstrukcji, co skutkowało tym że zegary chodziły jak chciały, więc i uruchomienie seryjnej produkcji bez możliwości regulacji było bez sensu. Abstrahując od tego czy Becker chciał uruchomić seryjną produkcję w roku 1875 czy nie,/artykuł z NAWACC przytoczony przez Kol. Taranta/ to prace prowadził i miał najprawdopodobniej kilka projektów zegarów z wykorzystaniem wahadła torsyjnego. Po śmierci Jehlina w listopadzie 1879r, Harder przejął patent wahadła i konstrukcję mechanizmu na którym robili próby i na początku 1880r pojechał do Świebodzic . Pokazał co ma i rozpoczął rozmowy z Beckerem, bo Becker był największy i miał największe możliwości konstrukcyjne i produkcyjne. Harder i konstruktorzy Beckera, dopracowali w szczegółach całą konstrukcję włącznie z obudową, wszyscy wiemy że od prototypu / nie wiemy dokładnie jaki on był/ do wersji produkcyjnej to droga daleka. U Beckera dopracowali ale produkcji seryjnej dla Hardera nie podjęli ,natomiast sami eksperymentowali i coś produkowali. Być może byli za słabi technologicznie, być może koszt produkcji był zbyt duży, lub były inne przyczyny których nie znamy. W konsekwencji Harder zabrał dopracowaną już konstrukcję / część wizualną również/ i poszedł połowie 1880r do Willmanna. Willmann przyjął zlecenie i w bardzo krótkim czasie rozpoczął eksperymentalną produkcję / był mniejszy i bardziej mobilny/. Wyprodukował kilka set sztuk z różnymi wychwytami, ale na bazie tego samego mechanizmu, wyglądu zewnętrznego i wahadła. Harder w 1881r zrezygnował z produkcji zegarów 400 dniowych z wychwytem wrzecionowym, natomiast Willmann dalej produkował dla Hardera zegary z wychwytem Grahama. Gdzieś wyczytałem nie pamiętam już gdzie, że Becker chciał przejąć produkcję od Willmanna zegarów z wychwytem wrzecionowym, ale się nie dogadali i Harder całkowicie zrezygnował z dalszej ich produkcji. Harder podjął jeszcze jedną próbę współpracy pod koniec 1881r, z nowo powstałą firmą Uhrenfabrik Wintermantel & Co, w której udziałowcami byli między innymi, Kienzle, Schatz czy Schopperle /znane nazwiska do dziś/. I tu właśnie się okazało, że Becker nie ma ochoty przekazać za free całego dizajnu zegara 400 dniowego. Co skutkowało tym, że firma Uhrenfabrik Wintermantel &Co wyprodukowane u siebie zegary 400 dniowe/ w okresie od marca 1882r do końca 1882r/ sprzedawała w różnych dziwnych obudowach, nie posiadały kolumn i nie były przykryte szklaną kopułą. Sprzedawały się bardzo kiepsko i Harder poszedł na całość i opatentował 12 grudniu 1882r całość zegara, czyli górna zawieszka, widelec, wahadło/patent Jehlina dopracowany u Beckera i Willmanna/, mechanizm z wychwytem Grahama, rozstaw kół, kolumny i podstawę pod mechanizm. Czyli wszystko to co było dopracowane i w dużej części przejęte od Beckera, a produkował Willmann za zgodą Beckera / Patent Nr. 269052/. Cały biznes zegarowy Hardera musiał być na tyle kiepski, że w roku 1883 sprzedał patent Jehlina biznesmenowi Arnoldowi de Gruyter. Reasumując - jestem przekonany że, cały dizajn zegara omawianego w tym temacie jest skubnięty od Beckera. Gdyby Jehlin i Harder dopracowali i opracowali wszystko sami i mieli gotowy i kompletny prototyp włącznie z obudową, to Jehlin by opatentował już 1879r wszystko to, co trzy lata póżniej opatentował Harder. Pozdrawiam
-
Witam, temat Kol. Ulana i nie wiem czy wolno mi wpisać małe podsumowanie. Mam nadzieję że Kol. Ulan się nie obrazi. Powyższy zegar został sprzedany w Sydney za pośrednictwem serwisu eBay dnia 13.02.2011r i osiągnął cenę, 6100 $ co stanowi równowartość około 17 630 zł./ Cóż, najwyraźniej go niedoszacowałem, siedzę w tym lesie i nie zauważyłem że ?kryzys? odbił się już od dna./ Jeżeli chodzi o podobieństwo z Beckerem, to cały design został skubnięty przez Jehlina i Hardera od Beckera, włącznie z koncepcją mechanizmu i następnie opatentowany przez Herdera w 1882r../z wychwytem Grahama/ Bardzo proszę Kol. Ulana o wklejenie jeszcze jednego zdjęcia, na którym widać wahadło od spodu. Jest tam zawarta dość istotna informacja, a mianowicie, zegary 400 day produkowane w tym czasie miały problemy z stabilnością chodu. Widać na tym zdjęciu, że Willmann z Harderem usiłowali kompensować temperaturę na wahadle, montując oddzielny pierścień przykręcony do talerza i przecięty. Pozdrawiam
-
Witam, skoro Kol. Ulan wkleił zdjęcia tego roczniaka to powiem tak. Jest to jeden z najrzadziej spotykanych roczniaków na światowych aukcjach, który został wystawiony do sprzedaży. Tego typu zegary sprzedawane są zazwyczaj w ramach wymian kolekcjonerskich. Zegar został wyprodukowany w roku 1880 lub na początku 1881roku we Freiburgu w firmie Willmann&Co na zlecenie Antona Hardera. Firma Willmann&Co wyprodukowała eksperymentalnie tylko 300 szt zegarów 400 day z wykorzystaniem wychwytu wrzecionowego. Anton Harder w 1881 roku zrezygnował z dalszej produkcji i nigdy do niej nie wrócił, bo wychwyt wrzecionowy okazał się zbyt trudny w produkcji i co się z tym wiąże zbyt kosztowny. Następne zegary 400 day produkowane na bazie patentu Lorenza Jahlin a potem Antona Hardera miały wychwyt Grahama. Opowiadał mi nie tak dawno znajomy kolekcjoner że widział roczniaka Antona Hardera z wychwytem cylindrycznym ? ja nie widziałem. Natomiast roczniaka z wychwytem wrzecionowym miałem przyjemność oglądania na żywo tylko raz w 1995r w Monachium, jego właściciel wyceniał go wówczas na kwotę od 8 do 10.000$. Myślę, że ten nie osiągnie kwoty większej niż 4000$ /kryzys/ Pozdrawiam PS. Kol Adamie są w nim pomysły Gustava Beckera napiszę o tym wieczorem.
-
Witam, piękny roczniak, rzadko spotykany, mało grzebany. Kol.Ulan gratuluję zakupu i ceny, mam go w swoim archiwum, w oryginale przy tej numeracji były zamontowane wskazówki ażurowe, szkło mineralne /lekkie/ około 2 mm grubości. Czasami się zastanawiam, dlaczego w Polsce tak mało ludzi kolekcjonuje te zegary. ? Przecież są one piękne, ciche, delikatne, jest w nich widać to, co w zegarze najistotniejsze i najciekawsze ? mechanizm ? a nie jakieś stare spróchniałe dechy. :) Pozdrawiam
