Jak niegdyś wszystkie fony Xiaomi, co nie przeszkodziło kupować go miłośnikom marki w PL Dla ciekawości: ten wzór nie sprawdza się w niektórych amoledach, bo tam matryce potrafią mieć piksele o plamkach w rożnych rozmiarach. Np. w matrycy typu PenTile, zamiast jednego, składającego się z trzech subpikseli (RGB), są dwa rodzaje pikseli. Jeden złożony dużego subpiksela niebieskiego i małego zielonego, a drugi — dużego czerwonego i małego zielonego. W ten sposób rzeczywiste ppi takich amoledów jest mniejsze, niż "klasycznego" LCD. Co do rozróżniania przez ludzkie oko, to jest to sprawa indywidualna. Te 300 ppi to wymysł Jobsa w czasach wydawania ip4, gdzie dorabiał ideologię to tego, że ip4 nie potrzebuje ekranów o większej rozdzielczości. Przyjął, że każdy ma przeciętny wzrok i gapi się na fon z odległości 30 cm - takie założenia są przyjęte w druku i tam to się sprawdza. Ale tak naprawdę, jeśli ktoś ma wzorowy wzrok, to ludzkie oko potrafi z odległości 10 cm potrafi rozróżnić piksele w obrazie do bodaj, tadammm, uwaga...: 2100 czy nawet 2200 ppi. Szok, co nie? Oczywiście, takim modelowym okiem dysponuje niewiele ludzi, ale sądzę, że bardzo wielu, bez problemu widzi różnice między HD, FHD, QHD czy nawet 4k. Więc Jobs po raz kolejny wzorowo wmówił ludziom swoje mądrości i do tej pory te nieszczęsne 300 dpi pokutuje. Poniżej fajny wykresik dla większych ekranów (np. telewizorków). Widać, że np. przy 50 calach, aby przy 1080p nie widzieć pikseli, to trzeba usiąść w odległości około 8 stóp (8 x 30 cm), a przy 4k, można nochal przybliżyć do 5 stóp. Z fonami jest podobnie.