kasiaMF

No to witryna skończona- budziki mają swoje miejsce, a i dla tych w naprawie znajdzie się tam miejsce. Zajęło mi to 5 dni ale warto było się pomęczyć.

Popieram, na następnym spotkaniu trzeba to zorganizować z honorami.

bardzom ciekawa twojej pracowni.

Franku, dech zapiera... Czym barwiłeś skrzynię?

Oj tam Panowie pogódźcie proszę się w imię wyższej zegarowej sprawy, no ja Was bardzo proszę, bo mi jakoś albo a czasem to nawet .

Cośta tak zamilkli Panowie Żadnych żartów z feministek, no i w ogóle coście tak skapcanieli?

Budziki to moja specjalność

Obudowę wyczyściłam benzyną i lekko przepolerowałam ręcznie, nic więcej z tym nie będę robić

Budzik Junghans 1912 , z nazwiskiem zegarmistrza i jubilera Ernst Fridrich Huboi (ur. 09-07-1878 zm. 09-1945) Kettwig, Essen Niemcy. Obudowa z mosiądzu. W oryginale zarówno obudowa jak i dzwonki były miedziowane, pozostała fajna patyna.Mechanizm oczywiście do wyczyszczenia, rusztowanie do dzwonków będzie trzeba nieco wyprostować, no i śrubki-nasadki mocujące z góry dzwonki będą do wymiany, bo znalezienie drugiej do pary nie będzie łatwe, ale pewien fajny zegarmistrz z Posen obiecał mi dorobić.Na tylnym deklu i motylkach ślady brązowej farby, która stanowiła podkład dla złotej farby (miało się błyszczeć), co odkrył ostatnio Kiniol przy okazji innego budzika.

Zgadzam się z Piotrem. Zegar bardzo ciekawy, fajna tarcza i obudowa. Jakiś, taki faktycznie rosyjski. Świetnie go odrestaurowałeś Franku.

Zdjęcia można zmniejszyć np. w programie IrfanView, jest bezpłatny i można ściagnać np. ze strony Dobreprogramy.pl

Gratulacje

No i tutaj znajdziesz (już było na forum) dużo cennych rad http://www.xk32kdkx2d0d.az.pl/poradnikwp/index.html Logo oczywiście zdjąć przed renowacją i nie politurować broń Boże

Spróbuj delikatnie (by nie uszkodzić forniru) watą stalową 000 i denaturatem zetrzeć resztki starej politury, pozostałości błotka możesz usunąć na koniec przemywając watą bawełnianą nasączoną denaturatem, ale uwaga błotko szybko zasycha. Po wyschnięciu lekko odśwież kolor bejcą (dałabym spirytusową kolory: jasny orzech z odrobiną mahoniu i olchy) Najlepiej wypróbuj kolor na kawałku sklejki albo forniru. Następnie, po wyschnięci bejcy nałóż cienką politurę, ze 4 warstwy (co 10-15 inut każda). Na drugi dzień zmatuj tę powierzchnię watą stalową 000, pył usuń dokładnie odkurzaczem i nałóż warstwę wosku, najlepiej Starwaks. Po ok 2-3 godzin poleruj. Tyle ja bym zrobiła, bo skrzynka jest w całkiem dobrym stanie.

O qurcze, zwariowac by można Dobrze, że nie maja centralnej. To ja może trochę o kotach Pancia ma kota, który mówi i rozmawia z nią. Idzie więc do weterynarza, bo chce mu pokazać te kocie talenty -Mój kotek umie mówić - powiada Weterynarz (zadaje mu pytanie) Jak się nazywa drobny węgiel? Kot odpowiada- miał. Weterynarz zadaje kolejne pytanie. Jaka jest forma czasu przeszłego czasownika "mieć" w pierwszej osobie rodzaju męskiego w liczbie pojedynczej? Kot znowu odpowiada: -miał Weterynarz, który był łowcą talentów wyrzucił ich oboje na ulicę. Kot wstaje, otrzepuje się i mówi: - Czy ja k…a mówię niewyraźnie?Pancia ma kota, który mówi i rozmawia z nią. Idzie więc do weterynarza, bo chce mu pokazać te kocie talenty -Mój kotek umie mówić - powiada Weterynarz (zadaje mu pytanie) Jak się nazywa drobny węgiel? Kot odpowiada- miał. Weterynarz zadaje kolejne pytanie. Jaka jest forma czasu przeszłego czasownika "mieć" w rodzaju męskim, w liczbie pojedynczej? Kot znowu odpowiada: -miał Weterynarz, który był łowcą talentów wyrzucił ich oboje na ulicę. Kot wstaje, otrzepuje się i mówi: - Czy ja k…a mówię niewyraźnie?

Moja babcia mawiała - "kto szuka, ten znajdzie". No i się udało. Przeglądając katalog Junghansa z 1891 znalazłam dowód na to, iż już przed 1900 rokiem niklowano. Junghans miał również w swej ofercie z tego czasu budzik (model Victorina) w bardzo podobnej obudowie jak mój UCC . A to daje mi pewność, że faktycznie pochodzi z lat pomiędzy 1884-1895 i jest moim najstarszym budzikiem.

i wujku Adolfie , jak niektórzy piszą.

To się napracowałeś, ale wyszło bardzo efektownie. Gratuluję.

Cytat piękny. Czuć w nim pasję. A ja żałuję, że nie byłam z Wami wtedy w obserwatorium.

że niby o sowach będziemy ?

Odnawiam tylko: dzwonki, puszkę i obudowę drewnianią i to ją tylko zmywam. Werk zostawiam dla zegarmistrza.

A ja poproszę Was o pomoc właśnie w kwestii barwienia na czarno. Mam do zrobienia podstawę do budzika i brzegi podstawy są zabawione na czarno, jednak farba się miejscami nieco przetarła i chciałabym to uzupełnić. Nie chcę usuwać tej powłoki, gdyż po pierwsze zupełnie nie wiem co to za fabra, na pewo nie bejca, więc jak zacznę kombinować z rozpuszczalnikami to się rozlezie na resztę deseczki, no i obawiam się, że nie będę jej potrafiłą tak równo jak jest teraz nanieść. Podejrzewam, że w oryginale ten brzeg był faktycznie czarny. Czy to zatem uzupełnić, tak aby później można było nanieść politurę, zmatowić i zawoskować? Postanowiłam nie iść na łatwiznę i jednak zmyć to czarne (Syntilorem), co okazało się być farbą olejną. :wacko:Zrobię tak jak być powinno, w końcu gdyby renowacja była łatwa, wszyscy by to robili

No może, może za rok, na okrągłe urodziny

To prawda, jest stylowy, a nowa politura, wosk i odbrobina bejcy dały mu tę jedwabistą powierzchnię, co ją bardzooo lubię.

Uzywał, uzywał to była marka lux z lampką oliwną, wprowadzona w 1905 roku. W Mikrolisku znajdziesz pod nazwą Lampe. Dwie strzały też są na tym budziku, ale na tabliczce pod spodem. Piotr też go obejrzał dokładnie