tarant

Jeżeli poprzednie wpisy były nie dość fachowe i wyczerpujące, to bardzo mi przykro, ale sugeruję poszukanie jakiegoś innego, profesjonalnego forum o tematyce zegarowej Może wystawiają tam certyfikaty na czerpanym papierze z trzema pieczęciami.

Skrzynia wygląda na współczesny wyrób, Made in Poland. Już taką centralną sekundę MS z wahadłem zbliżonym do rewersyjnego mieliśmy na forum:

Franke & Gronemann to nie jest, bo firma rozpadła się w roku 1898, a wtedy nie było jeszcze gongów prętowych (i nie przekroczyli 50 tys. egzemplarzy, a może i mniejszej ilości - można sprawdzić w temacie) . Zostaje zatem Johan Franke solo, począwszy od 1901 roku, wykonany zapewne na zamówienie dla byłego partnera, Gronemanna. Co potwierdza obrazek z katalogu rzeczonego. Wskazówka minutowa jest do bani.

Proszę o dopisanie dla mnie jeszcze Retrosport.

U mnie to samo. A jak już się załaduje, to często po chwili znika i na nowo się ładuje.

Książka jest w formacie A4, papier kredowy.

Przed zadaniem pytania warto poszukać w forumowej wyszukiwarce. Hasło zaparowany G-Shock i zbliżone przyniosą mnóstwo wpisów. Niestety.

Słyszałem o p. Januszu Skrzypczaku i widziałem niektóre zegary z jego kolekcji. Ale dostępność publikacji jest zapewne mocno ograniczona z powodu znikomego nakładu... P.S. Wysłałem mail do wydawcy.

Koniec. Za darmo nie ma już nic. Zdjęcia.

Domyślam się co to jest, niemniej proszę jak wyżej

Podpis na tarczy wydaje się być stracony, nie musi to być nazwisko producenta, może to być sprzedawca. Potrzebne są zdjęcia skrzyni, jej wnętrza i mechanizmu od tyłu i z góry.

Dlatego kupowanie miniaturek jest dość bezpieczne gwoli ryzyka trafienia na składaka. Mechanizm z tarczą i resztą "osprzętu" są zwykle kompletem. Trudno jest dobrać tarczę (zwykle 13) czy soczewkę. Takoż i skrzynię.

To jest miniaturka? Bo wychylnik wielgachny przy tym.

A wystarczyło przeczytać uważnie...

Wskazówki wskazują na Franke & Gronemann/Franke solo. Kiepskie zdjęcia mechanizmu i wahadła raczej też.

Edward Popielski, kolega Eberharda Mocka.

Z ciekawostek forumowych. Krzyżowy Eppner Breslau - Silberberg , ns 4345 (?) Co do tych krzyżowych mechanizmów, ktoś, kiedyś (no właśnie...) rzucił sugestię, ze takie robiono w Szwajcarii. Jeżeli numeracja tych linkowców jest spójna, to wychodzi, że wyprodukowano (zamówiono ) ich łącznie nieco ponad 5 tysięcy. Niezbyt wiele, taką ilością trudno było się chwalić w artykułach.

Werki, zarówno chodzików jak tych półgodzinnych zegarów przypisywanych Eppnerowi nie są sygnowane. Nieliczne mają nazwę producenta na tarczy, całkiem sporo na wychylnikach. W przypadku tych zegarów z biciem wydaje mi się niemal niemożliwe, żeby na przestrzeni dobrych dziesięciu lat trafiło się kilka (no właśnie, ile?) z przykręconymi współcześnie skalami "ku podbiciu ceny". Wyglądają zaś one na autentyczne. Natomiast to, gdzie Eppner produkował zegary ścienne oraz czy nie zamawiał ich od początku u innych producentów (co jak się wydaje robił od końca lat 70) pozostaje kwestią otwartą. W artykułach o fabryce we Wleniu (jest kilka z okresu 1858 - 1862) jest mowa (o ile pamiętam dobrze po kilku latach) niemal wyłącznie o zegarkach kieszonkowych. Podobnie ilustrowane źródła z epoki o produkcji w Srebrnej Górze (np artykuł z DUZ) zawierają obrazki werków kieszonek.

Dlaczego nie napisałeś czegoś podobnego pod pokazanym wczoraj zegarem z centralną sekundą?

Znowu wróciła "czkawka" Jeden post jest wysyłany dwu, lub trzykrotnie, łącznie z załączonymi zdjęciami.

Kiedyś katalogowałem zdjęcia zegarów, już mi się nie chce. Ale podczas remanentu znalazłem taki: Tabliczka - wychylnik daje pewne dane do datowania. Raczej nie dawano podówczas w prezencie starych zegarów. Wygląda, że te dwuwagowe Eppnery prawdopodobnie nie były produkowane we Wleniu. Ale Srebrna Góra też niekoniecznie wydaje się być miejscem ich powstania. Mamy kolejną rzeźbioną skrzynię w stylu szwarcwaldzkim (no, niech będzie, szwarcwaldzko - neogotyckim ), raczej mało popularnym na Dolnym Śląsku. No i znowu mosiężne wskazówki. Wygląda, jakby zlecono ich produkcję komuś wyspecjalizowanemu w wykonywaniu wskazówek do zegarów kominkowych, Boulle. A takie Eppner przecież produkował.

Z którego roku pochodzi katalog z takimi JUFami? W notce reprintu podano, że z 1910 r.

Niestety, ale ta wypowiedź nie zdradza logicznego toku rozumowania. Z mojej strony to koniec dyskusji. Szkoda mojego czasu.

Firma Junghans wystartowała z firmowym logo w roku 1877, a być może i w 1875. Gwiazdę pięcioramienną z J. zaczęła używać w roku 1882, aczkolwiek nie przyznawała się do tego już w katalogu z roku 1891. Dlaczego? Oto jest pytanie Może chodziło o zerwanie z udawaniem amerykańskiej marki?