Edmund Exley

Filmu z Leo nie widziałem, a ten z Redfordem jeszcze w liceum oglądałem. Scenariusz Coppola nawet pisał. Film wydał mi się wtedy poprawny, ale... Jakoś od 14 lat do niego nie wracam. Choć podobał mi się Sam Waterston, a wypowiadane przez niego słowa "Summer's almost gone" zapadły mi w pamięć i zawsze mi dźwięczą w uszach pod koniec sierpnia. "On Dangerous Ground" nie widziałem - może kiedyś nadrobię, bo i Robert Ryan jest. Nie tak dawno obejrzałem za to wyreżyserowanego przez Lupino "Hitch-hikera", zgrabny "B-grade noir". A dziś wieczorem - "Running on Empty" Lumeta. W latach 80. miał wahania formy i zrobił parę słabszych filmów, ale ten jest bardzo dobry. Oszczędny, nie daje łatwych odpowiedzi, świetnie zagrany m.in. przez Rivera Phoenixa. Pokazuje, że "polityka to nie dziennik telewizyjny" Znakomite są kameralne sceny rozmów. A w epizodzie Elżbieta Czyżewska.

Późnym wieczorem, po filmie:

Co do Visodate'a - potwierdzam. Gdyby tylko był antyrefleks! Biała wersja też znakomita jest, ale czarna chyba bardziej uniwersalna.

@Maro66 Wszystkie wskazane przez Ciebie modele są fajne (najmniej chyba ten z rzymskimi indeksami, moim zdaniem). Jak pewnie wiesz, sam mam Visodate'a i bardzo go lubię, ale jednak wskazałbym na tego:

Po obejrzeniu "Przyjaciół Petera" mocno utkwiło mi w głowie: A skoro już udowadniamy, że pop może być sztuką (czy może - mógł w latach 80. być), to jeszcze:

"Godziny rozpaczy" - perfekcyjna realizacja formuły "home invasion movie". Misternie dopracowany scenariusz, podszyty z jednej strony ultramerykańską ideologią rodzinną, a z drugiej - psychoanalitycznymi rozważaniami o władzy i męskości (np. relacje ojca z dziećmi, ale przede wszystkim Bogart i jego władza i autorytet w zależności od tego, czy ma broń, naładowaną czy nie itp.). William Wyler to był jednak gość!

no raczej. A chronograf rzeczywiście, rzadkość. Rozumiem, że to jeden z większej kolekcji?

Mam teraz świetną passę w oglądaniu filmów. Co wieczór coś ekstra Wczoraj "Cień podejrzenia" - absolutne mistrzostwo Hitchcocka. Top 5 jego filmów. A dziś - "Przyjaciele Petera". Jak ktoś lubi "Cztery wesela..." (a nie lubić się nie da), to jest to pozycja obowiązkowa! Kapitalne połączenie komedii i poważniejszych tematów, świetne aktorstwo (Fry, Laurie, Branagh, Emma Thompson i jej matka Phyllida Law), przebojowa muzyka i doskonałe dialogi: Andrew: So, how's the world of publishing? Maggie: Fine. Very busy. Andrew: Any news on the boyfriend front? Maggie: I was kind of seeing someone. An author. Andrew: And what happened? Maggie: He committed suicide. Andrew: Oh, I'm so sorry. I didn't... Maggie: It's alright. Honestly. Really. I didn't really like him very much. I liked him even LESS after he committed suicide. Andrew: How did he do it? Maggie: Threw himself off a building. Andrew: Eek. Maggie: Couldn't even do that properly. It was only a three-story building. He would have survived, only a car ran him over. [Andrew chuckles] Maggie: It's not funny. Andrew: Oh, it is slightly funny, Maggie. I jeszcze jeden: [offering to give Maggie a make-over] Carol: Maggie, you are a very pretty girl. Maggie: No, I'm not. Carol: Yes, you are. Maggie: No, I'm not. Carol: Yes! But you make Mother Teresa look like a hooker.

Moim zdaniem można lubić i czerwony, i niebieski. Ważne, że Longines.

Odkąd niedawno dowiedziałem się, że jest coś takiego jak ZRC Grands Fonds 300, to jest on na mojej liście najładniejszych "nurków": Zdjęcie z: https://diveintowatches.files.wordpress.com/2015/06/zrc_grands_fonds_300_marine_nationale_3_2015.jpg?=800

Gdy latem 1994 roku na TVP 2 co wtorek pokazywano filmy Billy'ego Wildera, nie udało mi się obejrzeć "Garsoniery". Wczoraj nadrobiłem obyczajowo może nie robi już takiego wrażenia, ale aktorstwo, reżyseria, scenariusz, dialogi - perfekcyjne. Trochę przypadkiem zobaczyłem też francuski film "Niewinne kłamstewka". Głupawy tytuł (aczkolwiek zgodny z oryginałem i sensem filmu) może zniechęcać, ale kryje się pod nim całkiem przyjemne i niegłupie (jeśli toleruje się Francuzów i ich styl życia) kino. I do tego mistrzowskie ujęcie na otwarcie filmu. Miła rozrywka.

Cicho tu ostatnio trochę, więc może jakiś mocny akcent: To chyba w tej chwili Longines numer 1. A jak się człowiek zauroczy czerwonymi bezelami, to już trudno później się z tego wyleczyć.

Ulubiony zegarek i ulubiony Wódz:

River po raz trzeci z Copa Libertadores: Zawsze sprzyjałem innym klubom z Ameryki, ale ciesze się, że River się odbudowało po upadku. No i dobrze, że puchar trafił do Argentyny, a nie Meksyku czy np. Kolumbii. A urugwajskie kluby, jak zazwyczaj w ostatnich latach, bardzo słabo. Najlepszy wynik dla Wanderers - 1/8 finału. Na puchar Urugwaj czeka od 1988 roku...

Do ulubionego zegarka - ulubiona (spośród niepiłkarskich) koszulka

Dzięki nie rozpatrywałbym tego jednak w kategorii "przecierania szlaków", taka teleologia jest bardzo zwodnicza - no bo jeśli punktem dojścia miałoby być dzisiejsze kino, to oznaczałoby, że te szlaki zostały źle przetarte co jakiś czas coś współczesnego też oglądam, ale jednak rację ma @Bartosz86 w kolejnym poście - tamto kino jest także moim zdaniem po prostu lepsze. A ja czerpię też przyjemność np. z filmów noir klasy B, które mają niepowtarzalny klimat. Cóż, ważne by oglądać to, co się lubi. W weekend obejrzałem tylko jeden film - po kilku latach wróciłem do "Daniela" w reżyserii Sidneya Lumeta, na podstawie "Księgi Daniela", którą właśnie skoczyłem czytać. Lepiej zrozumiałem teraz ten film, solidny, choć miejscami trochę nierówny. Jako adaptacja jest wyborem kluczowych scen, dość dobrym wyborem, ale to jednak był trudny tekst do sfilmowania. Najważniejsze rozgrywa się u Doctorowa w umysłach. Dobrze, że w filmie też nie ma jakiejś wersji "prawdy" - pozostają domysły, ale szczegóły pozostają jakąś tajemnicą, co pozwala uniknąć zrobienia z tego zwykłej historyczno-szpiegowskiej historyjki. Aha, szkoda, że jedna z kluczowych scen nie rozgrywa się, jak w powieści, w Disneylandzie. Pewnie kwestie prawne i finansowe okazały się nie do przejścia.

Wow! @Krystian - a mnie się Explorer II bardzo podoba, ale w czarnej wersji. Nie myślałeś o niej? Skończyłem czytać "Księgę Daniela", jakoś nawet zżyłem się z tą lekturą, więc może jeszcze jedno zdjęcie z refleksami słów Doctorowa:

również z drugiej strony:

A więc drugi z listy - "Trzeci człowiek". Poza muzyką (mi jednak nie pasowała) wszystko przepyszne! Nie wiem, czy bardziej podobało mi się "Niepotrzebni mogą odejść" - nawet jeśli tak, to "Trzeci człowiek" i tak jest filmem bardzo wysokiej klasy. A obrazy dosłownie powalają: więcej tutaj: https://www.google.pl/search?q=the+third+man&biw=1920&bih=946&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0CAcQ_AUoAmoVChMI5efY4qWDxwIVatVyCh1b8wjl

@igory76 - bardzo fajny zestaw! @awi, @Tommaso - ekstra są te Wasze Rolexy. Zatem Longines i Rolex - moje dwie ulubione marki z nieco różnych poziomów. W jednym jednak Longines ma na pewno przewagę:

@awi, świetne są te Twoje wpisy, pełne pasji i znawstwa.

W najbliższych dniach, jak dobrze pójdzie, obejrzę 4 filmy z absolutnego szczytu mojej listy "filmy, które muszę obejrzeć" Pierwszy był już dziś - "Laura". W roli tytułowej przykuwająca uwagę Gene Tierney, poza ekranem zmagająca się niestety z wieloma problemami. Bardzo dobry film, podszyty psychoanalizą, z misternie rozpisaną intrygą i - uwaga! - istotną rolą zegara:

Przy lekturze:

Lipcowe popołudnie, dobra książka o żydowskich komunistach w Ameryce i Longines.

Dwa fajne filmy Roberta Siodmaka obejrzałem: - "Syn Drakuli" - tu i ówdzie niezamierzenie śmiesznawy, ale jednak sprawna reżyseria, klimat i ciekawy pomysł, by Draculę (vel. Alucarda) przenieść na amerykańskie południe. - "Kręte schody" - zdjęcia lepsze niż sama historia, choć i ta dobrze opowiedziana. W stylu Hitchcockowskiej rozrywki, ale okraszonej niemiecką wrażliwością wizualną. To był dobry reżyser.