Edmund Exley

Nareszcie obejrzałem "Lolitę" Kubricka. James Mason i Peter Sellers wypadli znakomicie, moim zdaniem lepiej niż Irons i Langella w późniejszej wersji. Kubrick nie mógł w latach 60. dac więcej erotyzmu (ale spryciarz i tak zasugerował to, co trzeba), film jednak bardzo dobry. I jeszcze dwa filmy z kręgu sztuki, muzeów, aukcji i oszustw: - "Trans" - lubię filmy Danny'ego Boyle'a, ale ten chyba najmniej mnie przekonał. Styl jest, ale treści i logiki jakby nieco brakuje, co maskować ma nadmiar przemocy. Na plus apetyczna Rosario Dawson. - "Koneser" Tornatore z Rushem natomiast bardzo mi się podobał, właśnie taką rozrywkę w kinie lubię. Chętnie wrócę do tego filmu, bo jest tu trochę "smaczków".

@Angelo, "Siódma pieczęć" to słynny, ale dość trudny w odbiorze film, a z Twojego wpisu wnioskuję, że szukasz raczej innego kina. Przydatnym narzędziem może być tu wyszukiwarka hasłowa na imdb.com. Poniżej masz trzy linki do haseł "rycerz", "czasy średniowiecza" i "miecz i tarcza". Pojawiają się tu filmy, w których te motywy są epizodyczne, ale możesz też znaleźć wiele tytułów, które może Cię zainteresują: http://www.imdb.com/search/keyword?keywords=knight http://www.imdb.com/search/keyword?keywords=medieval-times http://www.imdb.com/search/keyword?keywords=sword-and-shield

Marcinie, jestem pewien, że jeszcze nie jeden raz najdzie Cię ochota na fotografowanie tego wdzięcznego obiektu

@Nickt, ten AP to spośród tzw. "high end watches" (nie wiem, czy jest polski odpowiednik, więc trochę pozaśmiecam język) chyba taki, który najsilniej działa na moją wyobraźnię. Jak Twoje wrażenia? A jak dokładność (dla mnie akurat ważna rzecz)? I z czego są te czarne osłony koronek - to stal z powłoką PVD? @Klod100 - szok. Ikona.

A jak tam nastroje Kolegów przed środową odsłoną odwiecznej konfrontacji: Dobro kontra Zło

Francuską postaram się obejrzeć. A amerykańską polecam Ci z czystym sumieniem. Pozostając w sferze Tangerine Dream - właśnie po kilkunastu latach znów obejrzałem "Złodzieja" Michaela Manna. I znów wbił mnie w fotel! Klimat pamiętałem doskonale, ale intrygę oglądałem jakby na nowo i z takim samym zaciekawieniem. Teraz widzę coś jeszcze w tym filmie - to film o desperackiej potrzebie wolności, nawet za cenę samotności. Na forum jest wielu fanów "Gorączki" (i słusznie!), więc jak któryś jeszcze nie widział "Złodzieja", to naprawdę warto - jako swoistą zapowiedź, ale już dojrzałe, wyraziste kino. Kapitalne zdjęcia, świetne tempo, surowa, ale nie nadużywana przemoc, no i oczywiście coś, co elektryzuje w tym filmie chyba najbardziej - muzyka.

Świetne zdjęcie. Jak daje tyle radości, to się go nie pozbywaj No miał być "Wielki błękit", ale przecież najpierw był "Złodziej" Michaela Manna, na którego przygotowywałem się od kilku dni słuchając na okrągło soundtracku:

Dziś wieczorem zamierzam wreszcie wykorzystać go zgodnie z przeznaczeniem i... obejrzeć z nim "Wielki błękit":

Szanowny Milanisto, super zegarek. Zabawa z paskami daje pewnie trochę radości. Przymierzałem go kilkunastokrotnie, nie zdążyłem się jednak przyjrzeć antyrefleksowi - jest? Jak wypada? Pytam, bo na zdjęciach różnie to wygląda, a zdjęcia rządzą się swoimi prawami.

Amerykańska "Cena strachu" i ważny rekwizyt - zegarek Lucien Piccard (zdjęcia z: http://watchesinmovies.info/movies/sorcerer-1977/ )

Wreszcie udało mi się obejrzeć coś, na co długo polowałem - amerykańską "Cenę strachu": I nie rozumiem, dlaczego ten film został tak chłodno przyjęty?! Bo to bardzo dobre kino, dosłownie od pierwszej do ostaniej sekundy (tak! Nie minuty, ale sekundy) trzyma w napięciu, a końcowe napisy wcale go nie wygaszają. Brutalny, dobrze zagrany (Roy Scheider ), ze świetną muzyką Tangerine Dream, może nie tak "przestrzenną" i zapadającą w pamięć, jak w "Złodzieju", ale i tak na najwyższym poziomie. Wszystko takie, jakie powinno być, łącznie z surowością opowiadania, typową dla lat 70. Francuskiego klasycznego pierwowzoru jeszcze nie widziałem, ciężko dotrzeć do najpełniejszej wersji, więc postaram się obejrzeć chociaż tę dwugodzinną. Ale amerykański film - moim zdaniem jako samoistne dzieło wypada świetnie.

No chyba się mi tu nie poobrażałeś? Milan bardzo szanuję - to wielki i wspaniały klub, z historią pisaną przez Gre-No-Lie, Riverę, Baresiego, trójkę Holendrów czy jednego z moich wielkich ulubieńców - Juana Schiaffino. I dlatego, mimo że nie trzymam za Milan kciuków, chciałbym, aby zachował swoją tożsamość. Futbol się globalizuje od lat, ma to swe dobre, ale i złe strony. Takie przejęcia klubów uważam za złe.

Primabaleronie, ponawiam sugestię wspólnego zdjęcia kompletu Twoich Heuerów. Mój dzisiejszy zestaw:

@KRWISTY, przypomnij sobie: http://en.wikipedia.org/wiki/1981%E2%80%9382_Serie_A Ale naprawdę będziesz się cieszył, jak jakiś Arab wpompuje w klub miliony i będzie się panoszył na San Siro albo na nowym obiekcie, o ile go w końcu zbudują? To łatwa, ale dość podła droga do sukcesu - kto poza fanami i małolatami lubi dziś Chelsea, PSG, City? Miałem napisać, że przed chwilą wyjaśniłem sprawę seledynowych koszulek VfB Stuttgart, które widziałem tylko raz, w starym numerze Sport Bildu. Może kogoś to zainteresuje:

Oczywiście, dbam o niego i co najwyżej złapie parę drobinek kurzu w czasie użytkowania. A fajny jest, dzięki, więc może wrzucę jeszcze jedno zdjęcie - archiwalne, ale środowe i zgodne z prawdą, bo wciąż jest na ręce:

No tak, "Child In Time" to rockowy pomnik. Jeszcze częściej słucham wersji z "Made In Japan". A dziś słucham sobie rewelacyjnego soundtracku Tangerine Dream do "Złodzieja" w reżyserii Michaela Manna: Wiele lat temu oglądałem ten film, ale nie zapomniałem, jak ta muzyka genialnie korespondowała z widokami takimi jak ten: (źródło: http://41.media.tumblr.com/51ee28197dd29f49be6ecd7b7df4841f/tumblr_ni9lldFZxu1rabsaeo1_1280.jpg) @Quadrifoglio Verde, lubisz krautrocka, prawda? A znasz tę płytę? Jeśli nie - gorąco polecam.

Borussii Dortmund nie lubię, Bayernu nie cierpię - wynik więc dobry A Suarez nie do zatrzymania :)

Panowie, świetne te Rolexy! @Mirosuaw - moim zdaniem pasuje. Ale Stanisław: Jak można coś takiego napisać?! Longines jest jak Everton - może nie na szczycie, ale bez kompleksów U mnie dziś Tissot, zdjęcie zrobione przed wyjściem do pracy i zauważeniem, że koperta czystością przypomina stół w pewnej redakcji (ale teraz już czysta):

Jak to mówi Joe Gideon do Victorii Porter w "Całym tym zgiełku": Jest lepiej. Najważniejsze - zrezygnowanie z mylącej skali, której żadna teoria o wzorniczej nieszablonowości nie obroni. Następny krok - pełen dekiel z dyskretnym, ale charakterystycznym grawerem (ale grawerem, a nie laserowym pseudograwerem). Przeszkolne dekle mają sens w AP i El Primero. Obecna moda nie zna tu niestety umiaru. Powodzenia!

U mnie ostatnio przede wszystkim John, tym razem z zespołem. Kurczę, byli muzycy, którzy jednym akordem gitarowym (Jimi i "Little Wing", "Bold as Love", "1983...", "Manic Depression") czy linią wokalu (Czesiek, no i bohater niniejszego wpisu oczywiście) wywołują dreszcz w człowieku. Wszyscy znają od lat, ale nie zaszkodzi przypomnieć: Zacznijmy może od przełomowej "Rubber Soul": Niedoceniony kawałek z "Let It Be": Chyba najlepsza rockowa piosenka, która nie trafiła na regularny album: Aha, musi być coś z "Abbey Road", energetyczny kop: https://www.youtube.com/watch?v=axb2sHpGwHQ I na zakończenie chyba mój ulubiony moment w całej dyskografii The Beatles:

Hehe, zbieram różne zdjęcia i może za jakiś czas zrobię mu galerię

Wpisuję się do klubu, status: platoniczny miłośnik. Ale chyba nie chcesz go jednak sprzedawać? Klasyk. No piękny, choć... kompozycję kadru wybrałbym inną.

Nie oglądałem meczu, wynik od drugiej połowy śledziłem na livescore. Trochę się spodziewałem tego, że Bayern wygra wysoko. Cóż, pozostaje mieć nadzieję, że Barca jednak ich powstrzyma.

Porto, jeszcze dwie bramki...