chronofil

Dzięki. A jedno drugiego nie wyklucza przecież Dziękuję, Kolegom w imieniu swoim i Delbanki @ross - Twój nowy nabytek też pięknosci!

Pora się pochwalić. Wiem, że "rzadka Delbana" to oksymoron i chwyt marketingowy sprzedawców z Alle, bo były to popularne zegarki i jest ich do wyboru, do koloru. A jednak trafił mi się stosunkowo rzadki egzemplarz - Recordmaster z jasną tarczą i czarnym ringiem. Ówczesna duża linia - pełne 37mm średnicy na 45mm wysokości z uszami. Zegarem w bardzo ładnym, w pełni oryginalnym stanie zachowania, w rzeczywistości wygląda zdecydowanie lepiej, niż na moich słabych fotkach. Gdyby nie drobne przetarcia chromu w newralgicznych punktach, to byłby niemal ideał. Ale i tak mnie cieszy. W środku ładnie zachowana, sygnowana przez Delbanę 17-kamieniowa ETA 1100, na zdrowym i dokładnym chodzie

Hehe, Robert, jeszcze nie mam, ale chyba z czasem przyjdzie o czymś pomyśleć Ten akurat dużo miejsca nie zajmuje, bo to maluszek 46mm, ale wkrótce pochwalę się trochę większym, tyle, ze szwajcarskim. A nakręcanie to takie przyjemne zajęcie Dzięki, Pawle - miód na serce

Taki, dość rzadko spotykany mi przybył:

Do zbiorku dołączył taki maluszek Howarda. Właśnie ma urodziny - okrągłą setkę kończy. Trzeba przyznac, że trzyma się nieźle

Temat renowacji był wałkowany dziesiątki razy. Większość Kolegów raczej jest zgodna co do tego, ze renowacja tarczy to ostateczność i należy ją robić, gdy stan jest naprawdę kiepski. Jednocześnie w tych uzasadnionych przypadkach renowacja ratuje zegarkowi życie, więc nie jest "zbrodnią". Często jednak tarcze są poddawane renowacji w imię źle pojętego "ładnego" wyglądu, albo po prostu w celach komercyjnych, bo "ładny" zegarek sprzeda się drożej. To moim zdaniem nie jest dobra droga, ale każdy jest panem swojego zegarka i sam decyduje, co z nim robi.

Ten "maateriał porównawczy" też ma tarczę po renowacji. Tu od razu widać, że nie trzyma testu MOY

4) Faktura tarczy na brzegach i w centrum - chyba, ze tylko na zdjęciach tak widać Poza tym kształt literek "n" w napisie Constellation, a także "s" raczej nie pozostawia wątpliwości. Weź pod uwagę, że nie wszystkie renowacje widać z daleka. Jak przyzwoicie zrobione, to trzeba się poprzygladać

No niestety

Tylko pogratulować zegareczka Tarcza oryginał? - bo na foto jakos napisy ciut dziwnie widać

Za takie malowanki to się powinno "malarza" za jaja powiesić! Przepraszam za kolokwializm, ale coś takiego naprawdę mnie irytuje. Jeśli ktoś chce odnowić zegarek, to niechże to robi z głową. Tutaj po prostu zniszczył tarczę, która być może wcale nie była tragiczna. No ale teraz jest "jak nowa" ...... mać!

Bo dość dziwnie go ktoś pomalował. Fantazja odnawiaczy nie zna granic

1. Chyba niedokładnie wertowałeś, bo przecież nazwę podałeś - SPEZIMATIC 2. Słusznie - nalezy o niego zadbać. A czy kompleksowa renowacja, to temat do dyskusji 3. To dobrze swiadczy o jego stanie, ale nie męcz go przed konserwacją i nie nakręcaj ręcznie 4. Model ustaliliśmy, a oryginalny wygląd masz przed sobą. Jako nowy nie miał zabrudzeń tarczy, rys na kopercie itd 5. Też tak uważam 6. W ogóle nie powinieneś go nakręcać - ma się sam nakręcać w trakcie noszenia, co wynika z samej idei automatu

Powiedzmy szczerze - tarcza wygląda ładnie, ale na pierwszy rzut oka widac, że po renowacji, więc nie jest zbyt dobrze.

A gdzie widzisz 17j? Bo na tarczy tej Stowy jest 25j - zgodne z liczbą kamieni werku

A faktycznie. Jakoś dwójke tam widziałem A 290 to maluch z ręcznym naciągiem

Mnie też trochę Alpinę przypomina, ale to raczej nie to. Z czymś mi się mocno kojarzy i tylko trzeba przezwyciężyć sklerozę... Albo pracowicie pogrzebać Bardzo fajna ta Stowa i ładnie zachowana. Nie wiem co to za werk Felsa 290 - trudno o nim info wygrzebać. Wskazówki proszą o wyczyszczenie i będzie miodzio

A dziękujemy - Hamilton i ja

Piękny dekielek w tym Omikronie, a Pierpont też niczego sobie. Gratulacje A jesli chodzi o przypadkowe wygrane, to poniżej moja Altima: Oczywiście, żaden to rarytas, ale wygląda zdecydowanie lepiej, niż na fotkach, ma słuszne 36mm, chodzi żwawo i dokładnie, werk wygląda jak nowy i kosztowała..... 10 PLN Naprawdę nie wiem, dlaczego nikt jej oprócz mnie nie chciał Przy okazji - wie ktoś z Kolegów co to za mechanizm?

Był taki model. Nawet się jeden z Kolegów chwalił nabyciem: http://zegarkiclub.pl/forum/topic/45030-pokazmy-swoje-worldmastery/page__st__220 W tym na Alle ciut mi się dekiel nie podoba. Za mały jakby? No i tarcza jakoś sie tak dobrze zachowała, chociaż nie wygląda na renowację

Świeży nabytek od Hamiltona. Po co mi kolejny z takim samym werkiem? Bo jakoś nie umiem im się oprzeć Od frontu wygląda tak: Tarcza i wskazówki są w stanie idealnym. Koperta w baaaaardzo dobrym, a jeśli uwzględnić, że ma jakieś 106 lat, to powiedziałbym, ze nawet bdb+. Szkło ma drobne ryski, ale jest mineralne i (prawdopodobnie) oryginalne, więc zostaje. Z tyłu ładna grawerka, której nie umiem dobrze pokazać: No i to, co najważniejsze - kaliber 940 na 21 kamieniach, z fantazyjną mikroregulacją, pięknie zdobiony i opisany. Te 106 lat nie zrobiło na nim wrażenia - wygląda i pracuje jak nowy. Moim zdaniem to jeden z ładniejszych mechanizmów Hamiltona. Kwestia gustu, ale mnie się podoba Gdyby tak jeszcze udało się go upolować w wersji Luckenbach Widoczne podkładki pod śrubami mocującymi to nie żadna maniana - ktoś je podłożył chyba przez nadgorliwość, bo same śruby też trzymają i wyglądają na oryginalne, ale zostawiłem. Też jestem nadgorliwy

Ta szukajka dokładniejsza, niż moja tabelka, więc pewnie rok 1900 to właściwa data produkcji Bardzo przyzwoity werk! Wyregulować się da, tym bardziej, że przesuwka ustawiona własnie w kierunku "szybciej". Żeby go trochę opóźnić, trzeba delikatnie obrócić "gwiazdkę", tak, żeby przesuwka poszła w stronę "S". Przed regulacją proponuję Ci jednak sprawdzić chód zegarka w różnych pozycjach, a ponadto jeśli długo leżał, to wskazany przegląd

Wow! Fajna szuflada Gratuluję i koniecznie sprawdź pozostałe szuflady i szufladki

Werk masz w nim TEN A pochodzi z roku ok 1895

Panowie, wg Słownika języka polskiego, sława to «wielki rozgłos zdobyty talentem, wielkimi czynami, zasługami itp.» W normalnych czasach człowiek uczył się, pracował, ćwiczył, trenował, doskonalił, aż w swojej dziedzinie odnosił sukcesy, dokonywał czegoś niezwykłego, tworzył coś znaczącego. Ponieważ dokonywał tych wielkich czynów, więc o nim mówiono i pisano. Stawał się sławny. Sława więc jest wartością dodaną do wielkich czynów, osiągnięć, zasług itd. Przynajmniej tak było w normalnych czasach... Człowiek czytający prognozę pogody, prowadzący teleturniej, uczestniczący w programie z serii "Zrób z siebie....", czy co-tam-jeszcze-robiący w tv nie jest sławny, a co najwyżej rozpoznawalny lub popularny. A to, czy jest sympatyczny, nie ma tu nic do rzeczy. Chyba, że weźmiemy poprawkę, że czasy normalne minęły...