brz

Aj, zasmuciłeś mnie tym Faqat al Rijal. Myślałem, że nikt się nie skusi, ale musialem poczekać, bo inne araby przytuliłem.

Na jedno wychodzi, jeśli wierzyć starym porzekadłom.

To chyba ten: https://www.reddit.com/r/RepTime/comments/8kf50z/what_watch_is_this_its_from_the_f1driver_lewis/ Ciemne plamy na 12 i 6 rzeczywiście mogą wskazywać na IWC Ingenieur Chronograph Racer w wersji semi-iced out.

Bardziej.

EDT to jeden z ulubieńców u nas w domu. Było nie kozaczyć.

Aaa, akurat mnie wyczułeś, bo przedwczoraj miałem go na sobie. Bardzo sobie drania chwalę, choć nieczęsto aplikuję. Świetny roslinno-zielony (dla mnie nie jest szary) zapach z lekko dziwnym "wajbem". A jak ta Prada? Nic nie pisałeś.

Nabyłem kiedyś dla małżonki próbki Memoir i Ubar. Przerosły ją dość spektakularnie. Za to jedna z jej ponad 60-letnich pacjentek była tymi samymi próbkami wprost zachwycona i twierdziła, że któryś z zapachów nabędzie bankowo. Co do tego plażowego opisu Beach Huta, to nic morskiego w nim nie czuję, ale takie morskie skojarzenia ogólnie do mnie nie przemawiają. Od pierwszego kontaktu miałem natomiast wrażenie, że jest w nim coś korzenno-ciasteczkowego i aż sprawdziłem, czy jakiejś gałki muszkatołowej albo imbiru nie ma. Przy trzecim podejściu wyczułem, że leci to delikatnie w jakąś iglastą stronę. Dochodzę zatem do wniosku, że to obecna w spisie nut mirra zmieszana z miętą takie figle mi płata.

Niech mi ktoś wreszcie wytłumaczy, co i jakim cudem robicie niby na siłowni, żeby zwiększyć obwód nadgarstka. No chyba, że nosicie zegarki na środkowej części przedramienia.

Oficjalnie dołączam do grona orędowników Beach Hut (dzięki, bladymis!). Po pierwszym kontakcie wydaje się, że to najciekawszy ze znanych mi zielonych zapachów. Chyba właśnie czegoś takiego szukałem od dłuższego czasu.

Jeszcze dodaj, że na końcu Man.

Fachowe etykiety.

zetrov, marwol, zastanawiałem się kiedyś nad takim mykiem i doszedłem do wniosku, że to pewnie byłoby jakieś poważne naruszenie etykiety.

A który tu nie jest?

Ok, już paniał. A Biczhat mnie intryguje najbardziej. Trzeba będzie coś zawinąć, póki ciepło.

Ładnie Ci to poszło. Akurat dzień wcześniej pomyślałem, że warto byłoby sprawdzić Beach Hut i Sunshine, a tu Twoja rozbiórka. Tylko co z tego jak staż nie pozwala dziabnąć?

Ale świetny ten flakon! A co z tym rzekomym podobieństwem zapachu do Bentleya?

W tym sęk właśnie. Nie ruszyłoby mnie to specjalnie, gdyby nie świadomość, co ta swołocz wyczyniała.

Drogo nie jest, a Twardocha można - moim zdaniem naturalnie - brać w ciemno. Chyba się nie zawiedziesz. U mnie cały czas leży i się kurzy, czekając w kolejce. Tymczasem wciąż oszukuję i słucham raczej niż czytam. Na początku tygodnia wciągnąłem "Zapiski oficera Armii Czerwonej" Sergiusza Piaseckiego. Na początku świetnie się bawiłem, ale im dalej w las, tym było mi trudniej z winy głównego bohatera. Chyba jeszcze nie zdarzyło mi się odczuwać takiego obrzydzenia w stosunku do jakiejkolwiek postaci literackiej. Podła gnida. Aktualnie natomiast - całkiem ciekawe s-f, czyli "Hyperion" Dana Simmonsa. Czyta M. Popczyński, tym razem nieco mniej ekspresyjny niż przy "Amerykańskich Bogach".

Moja ma zwyczajny pieprzyk gdzieś między palcami jednej ze stóp. Kiedyś mi to pokazała i mówi: jeśli kiedykolwiek będziesz musiał identyfikować moje zwłoki, sprawdź tutaj.

Na lewo od datownika, na linii łączącej indeksy z 1. i 5.

ajsek, właśnie zbliżam się do końca czytanych przez Popczyńskiego "Amerykańskich Bogów" Neila Gaimana. Bardzo przyjemna pozycja, przywodzi mi na myśl połączenie "Mistrza i Małgorzaty" oraz "Szatańskich Wersetów". Po tym kryminale z Kłodzka zdążyłem też już wchłonąć "Rdzę" Jakuba Małeckiego. Gość trzyma poziom, bardzo lubię jego prozę. Stwierdzam, że te audiobooki to całkiem niegłupia sprawa. Zawsze podchodziłem do nic sceptycznie, ale przy tylu godzinach spędzanych w trasie szkoda nie skorzystać.

Jeden się przewinął. Smartwatch robiony z okazji ostatnich piłkarskich MŚ.

Co do audiobooków, to właśnie korzystam z takiego wynalazku pierwszy raz w życiu (odczytów z radiowej Trójki nie liczę). Dziwnie mi z taką formą czytelnictwa, ale pomyślałem, że czemu nie wykorzystać jakoś tych godzin spędzanych codziennie za kółkiem. Tak czy owak, na pierwszy ogień poszedł "Glatz" Tomasza Duszyńskiego, czyli kryminał osadzony w Kłodzku z 1920 roku. Brakuje mi w tym jakiegos dramatyzmu i dynamiki, ale może to wina formy? Może takie "czytanie" na pół gwizdka to nie dla mnie? Macie podobnie?

Wiesz, wszystko to kwestia gustu i cechy osobnicze. Spróbuj, może Cię zachwycą i będą na Tobie pachnieć godzinami. Zdaje się, że można to powąchać w drogeriach Sekret Urody. Nigdzie indziej dotąd nie widziałem, a tam kiedyś mieli całą wystawkę.