fibo

Bardzo mi się podobają te brody, są piękne, ani jednego takiego nie udało mi się kupić jeszcze... Śliczny jest. Gratulacje!

Urodziny . I cóż Ty zrobisz, bardzo przyjemnie... O jeden krok bliżej.

Dobry powód to Dzień Odlewnika, imieniny Anastazego, albo inne takie . A tu mamy bardzo dobry powód! Cześć kolego miły, dobrze Cię widzieć! Jak tu nie wierzyć w magię- wczoraj myślałem o Tobie przy okazji kolejnego Rescha z opisem na tarczy. Pozdrowionka

Pewnie tak właśnie jest, że od spodu nie ma forniru, więc można delikatnie to podszlifować. Jednak zacząłbym od zawiasów. Przecież kiedyś to wszystko działało dobrze, więc należy sprawdzić czemu drzwi się opuściły, może ośki wyrobione, może pokrzywione, może puściło na wkrętach... Kilka razy tak miałem, że po prostu wkręty nie trzymały, powstawał luz i drzwi były przekoszone o ciut, co powodowało tarcie.

Datowanie wymaga poważnego wgłębienia się w źródła, XVIII wiek bym wykluczył. Wg. pierwszego linku, który gdzieś zapisałem- wahadło "jęzorowe" się najwcześniej po 1850 pojawia. Nie studiowałem tematu poważniej, chciałem tylko z grubsza mojego datować, więc ew. sama musisz wyguglać coś sensownego. To są zegary głośne i dosyć hmmm, proste. Jednak dają się lubić IMO.

Mam takiego cudoka z wahadłem na wąskim, składanym pasku metalowym, mechanizm siedmiodniowy bez wodotrysków, zwykły Comtoise, ino stareńki. Niesłychanie dostojnie pracuje, wali w dzwon z powtórzeniem po 2 minutach, jedyny zegar, który słychać nawet w ogrodzie . Na początku się musiałem przyzwyczaić do nienachalnej urody, ale teraz nawet mi się podoba. A mechanizm i jego kowalskie wykonanie- miodzio!

Bardzo jest prosty i mało urodziwy, ale ja bym ratował, bo lubię zegary z napisami własnościowymi, reklamowymi etc. Raczej bym miał zagwozdkę jak ich podczas odnawiania nie uszkodzić. Fajny kolejowy brzydal, no przefajny! Restaurować.

Możemy sobie pisać co przeżyliśmy. Krążę między UK a PL i w momencie przekroczenia granicy zaczyna się walka o życie. Zawsze. Wpadam do Ojczyzny koło 23, noc, wydawało by się pusto... Za każdym razem ( serio ) ktoś chce mnie zabić na autostradzie! TIRy, chłopaki w furach, co Niemiec płakał jak sprzedawał, no wszyscy. Mam zrobione 2000 km od Manchesteru i nagle- Sajgon na pustej drodze! Normalnie włączam tempomat na 140 w Niemcach, potem jest Ojczyzna i to już nie działa. My jeździmy inaczej. W Gemannii każdy mnie puści, gdy jadę szybciej, tu muszę się ukorzyć przed TDIkiem co wyrywa sobie serce i silnik, bo mieszka tu blisko, więc jemu się należy lewy pas. Już to wiem, jestem padnięty, ale automat wyłączam, dwa redbulle wypijam i się turlam do domu powolu, grzecznie, czujny niczym ważka. Można narzekać i debili uczyć, można też olać i przeżyć. Nigdy mi się nie zdarzyły takie sytuacje w EU, nawet nasi kierowcy jakoś się nagle cywilizują w zachodnim kierunku, może powietrze inne?

A to piękna tarcza. Łączy moje pasje. Buszek był jednym z najbardziej znanych grawerów i wykonawców odznak wojskowych, oraz kombatanckich we Lwowie w międzywojniu. Nazwisko znane każdemu kolekcjonerowi- faleryście. W salonie przy ul. Akademickiej można było kupić biżuterię, zegarki, sztućce, galanterię srebrną, żetony, medale nagrodowe... Mam kilka jego wyrobów również z okresu londyńskiego.

Już napisałem wcześniej dosyć, więc nie będę przekraczał planu. Z pewną taką nieśmiałością gratuluję wytrwałości i twórczego uporu. Tekturkę miłośnie przygarnę, ale raczej po zrealizowaniu przez Ciebie planu maximum, czyli w komplecie ze środkiem. Z podziwem i niedowierzaniem ślę ukłony.

Paprykarz i konserwa turystyczna! Potem ją zamienili na "Mielonkę Kętrzyńską". Plus serki topione, dawało się przeżyć dwa miesiące włóczęgi wakacyjnej . Pamiętam kiedyś powrót do domu w ostatnich dniach sierpnia. Na wyjeździe z Włocławka był taki sklepik malusi, a ja się skręcałem z głodu już, jednak dzień był okropnie upalny, jęzor miałem jak wiór, a w kieszeni ostatnie 50 gr. Do wyboru: bułka sucha, albo butelka wody mineralnej. Tam poznałem prawdziwe znaczenie słowa "dylemat". Cóż, kupiłem wodę. Poprosiłem o zimną, z zaplecza, wypiłem powoli, rozkoszując się smakiem. Po prawdzie była paskudna, taka prawdziwie mineralna, słonawa, z akcentem siarki, czy czegoś. Nic to, była mokra i zimna. Ożywiony przestudiowałem nalepkę. Otóż wodę powyższą zalecano na wiele przypadłości, jednak najważniejszą zaletą było wyregulowanie trawienia i wzmożenie łaknienia . Jakoś szybko złapałem okazję, za kilka godzin w domu wyżarłem lodówkę i cukiernicę .

No nie wiem... Nie chcę kolegi na minę wsadzić, ale skrzynia ładna, IMO warto się spocić by ją uratować. W końcu oryginalna jest, tylko pokancerowana. Bym najgłębsze ubytki pojechał delikatnie papierem, a potem rzeczywiście wełną całość. Będzie tylko lepiej. Mam kilka zegarów w dębowych skrzyniach, powierzchnia nie jest równa, choć stany fabryczne. Dębina tak ma. Jeżeli się trochę wygładzi, to moim zdaniem efekt będzie akceptowalny. Inna sprawa, że mnóstwo pracy. W każdym razie jakieś zdjęcia z postępu prac zamieść .

Tu są zdecydowanie lepsi od konserwacji drewna. Ja bym pewnie doprowadził powierzchnię do stanu umożliwiającego położenie politury (kolejne grubości papierów do uzyskania gładkiej powierzchni), zlikwidowałbym plamy, wybrał kolor, dobrał bejcę i finalnie zapoliturował, bo skrzynia IMO bardzo fajna...

Nie, tak robią niektórzy naprawcy, jak im się nie chce paprać z delikatnym zdejmowaniem starych powłok.

Bardzo skuteczna wędzarnia to zwykła metalowa beczka, której dno ze starości odpadło, z wykopanym paleniskiem i kanałem dymowym (przykryłem starymi płytami chodnikowymi). Oczywiście można sobie zafundować taką z wifi i planerami wędzarniczymi w siedemnastu językach i pewnie zajumają ją natychmiast. Beczka się jednak sprawdza świetnie, na górę stary worek jutowy, lub kawał sklejki . Wędliny (nie chwalęcy się) są obłędne.

Bardzo dziękuję! Z każdej strony wyglądasz wspaniale, jesteś nader fotogeniczny i modnie przyodziany. Cudny awatarek. Tak mi się nadzwyczaj podoba, tylko proszę nie zmieniać za trochę na jakiegoś żywego kosmotasiemca z Plutona.

To się nazywa zażyć starego fibo z mańki .

Nie wolno Ci mieć, dominująco zabraniam surowo! I co teraz? Leszek, WRÓĆ! Ja się kurna przyzwyczajam, a jestem wzrokowcem. Wróć!

I znowu się okazało, że nie jestem taki osamotniony w moich fascynacjach... Tak, ten fragment najbardziej kopie, choć cały film moim zdaniem genialny. Alias

To jedna z kilku najważniejszych piosenek dla mnie. Jednak w połączeniu z obrazami, z filmem. Słucham czasem ścieżki kinowej...

Wszystko się da zreanimować. W panewki (tu się mocno autocenzuruję) wstawiamy wężydła, tarczę wymieniamy na... no na lepszą, a czopy się wymienia, skoro reszta świetna. Można pohulać, miast dobre skrzynie GB palić z ekologicznym mchem wewnątrz. Fajnie, że nam temat wrócił . Odstaw topór, zawołaj motylka, oraz baranka, wciśnij wianek i złap za badylek!

Co kraj to obyczaj (i świr lokalny). Kiedyś usiłowałem w UK kupić benzynę apteczną, przeszukałem net, potem apteki, w końcu sklepy typu Castorama... Wszędzie rozmowy się kończyły tym, że to nadzwyczaj niebezpieczna substancja, groźna jak nie wiem co i tylko terroryści by szukali czegoś takiego . Jak usiłowałem argumentować, że od zwykłej, dostępnej na każdej stacji, różni się tylko brakiem zanieczyszczeń, winszowali mi wzrok pełen litości i pobłażania. Wreszcie, po tygodniach szukania się okazało, że w arabskim sklepie sprzedają do zapalniczek. W 100ml opakowaniach! W końcu przywiozłem bańkę z PL i mam.

Może najpierw zamień wagi miejscami i zanim urżniesz tę od chodu- sprawdź czy zegar ma ochotę na lżejszej tykać. Nie chcę się mądrować i gdybać na temat przyspieszonego bimbania, jednak bym to sprawdził przed powtórnym rzezactwem.

A ja już lata temu się "niechętnie zgodziłem", by to Jejmość z łopatą ganiała. Miała taki pomysł przez chwilę, że dla zdrowia etc. Potem dużo mi czasu zajęło, by zwyczaj utrzymać, chwalić efekty ruchu na świeżym powietrzu etc. Wszelkie cienkie sugestie omijałem niczym rafy, z gracją starego wilka morskiego. No tak, wszystko piękne się kiedyś kończy- trzy miesiące temu małżonka złamała rękę! Oczywiście złośliwie. Więc teraz ja gotuję, robię zakupy, kroję, siekam, odkurzam, ścielę, odgarniam śnieg, kurna, życie się skomplikowało, a ta twierdzi, że ciągle boli mimo rehabilitacji. Nie przyjmuje argumentów o ozdrowieńczej roli pracy i rozwiązuje seriami Jolki. Czyli Ty do Eppnera, a ja zaraz coś przypalę, bo obiad do zrobienia . Na szczęście podłogę mi odpuści, wróciłem z odśnieżania złachany i ... pigwówka!

Na tych zdjęciach wygląda naprawdę super. Gratulacje, świetny jest!