szalony amator

Brakujący zębnik nitowany w kole. po polerowaniu Obcięty zbędny fragment. Wstępnie wciśnięty w koło Nitowanie . Nadmiar od spodu zdjęty na tokarce i ponownie nitowany wciskanym stożkiem. Delikatnie. Do poprawnego połączenia ważne było przygotowanie średnicy zębnika w części wciskanej w koło większej o 6-8 setnych od średnicy otworu w kole. Błędem było zmniejszanie grubości koła po wykonaniu frezowania zębów. Po stronie szlifowanej ( od dołu ) widać na zdjęciach tzw drut na krawędziach. Trochę trwało usuwanie. Koło godzinowe wykonane wcześniej posłużyło tylko do wyznaczenia doświadczalnie grubości, wysokości i średnicy pod wskazówkę. Mając te wymiary prościej było wykonać wszystko od nowa. Wygląda że pasuje i działa Brakuje tylko ćwiertnika. Polerowanie zębników będę musiał jeszcze poćwiczyć. Stalka nie może wyglądać tak jak na tym zdjęciu, z wypolerowanymi śladami po poprzednich polerowaniach. Musi być wyszlifowana na płasko po każdym polerowaniu. Używałem wstępnie pył z osełki ok. 800 zeskrobany krawędzią n.p. stalki hss zmieszany z olejem. Daje równe gładkie matowe powierzchnie zębów. Następnie pasta polerska z odrobiną pyłu diamentowego. Ostatni etap to poler na cynku. Może du..y nie urywa ale ja akceptuję jak dobry. następne będą tylko lepsze.

Przez analogię do studni. Można bukłaczek lub wiaderko zanurzyć w źródełku ręcznie, można wiaderko na sznurku ręcznie, można wstawić maszynerię t.j żuraw opuszczany i podciągany ręcznie albo kołowrót i wiadro na łańcuchu lub lince plus łapa na korbie Pozdrawiam, W te szczęki to ja bym zamontował makrele w pomidorach albo lepiej skumbrie w tomacie. Chcieliści Polski no to ją macie skumbrie w tomacie pstrąg...... Chce pan naprawić błędy systemu? … Był tu już taki dziesięć lat temu. … Także szlachetny. Strzelał. Nie wyszło. … Krew się polała, a potem wyschło… to Gałczyński. A mnie się wszystko kojarzy z otwieraczami do konserw

Seitza i to kompletnego mam, nie zaimponujesz mi tutaj nawet rozmiarem. Te moje tak samo jak twoje to są rozwiertaki RĘCZNE. Ręczne nie maszynowe. Te narzędzia bierze się do ręki na ostatnie setne milimetra. Tak, twoje i moje są prowadzone w uchwycie a uchwyt w prowadnicy statywu. Twój statyw ma możliwość mocowania płyty ale obrót roboczy rozwiertaka wykonywany jest ręcznie. Będę się przy tym upierał bo lubię cię denerwować. A zagadki kontynuuj, lubię różne wersje i rozwiązania otwieraczy...

Z zębnikiem koła minutowego poszło łatwiej. Poler na tokarce ustawionej jako polerka do łebków wkrętów. ( Tak Roman nie można mieć wszystkiego ?). Wrzeciono wzdłuż osi ma zostawiony luz na obejmie. Docisk delikatny ręką. Zostawiam też lyźny pasek napędu. Efekt Nie pokazałem obróbki i nitowania zębnika w kole. Może później.

Wkradło się trochę haosu, to miało być o ćwiertniku, powinienem już dawno skończyć ale co chwila pakuję się w boczne tematy. Nie dokończyłem poprawnie polerowania zębników wzdłużnego, będę jaszcze poprawiał. Polerowanie poprzeczne ćwiczę z zapałem od kilku dni. Zacząłem na kłowej ale nie miałem odpowiedniego (???) runnera? Tego trzymcia po stronie napędu z odpowiednią końcówką do zębników z dziurką. Chodziło o pewne oparcie przy bardzo lekkim, luźnym trzymaniu polerownika. Tak docisk bardzo delikatny jest bardzo ważny przy tej zabawie. Z lorcha zębniki wypadały l latały po całym warsztacie. Dobrze, zrobiłem wreszcie porządek i to kilka razy. Runnera do lorcha nie dorobiłem bo nie mam szlifiwanych prętów z narzędziówki fi 7 mm. A jak już przyjdzie zamówienie to na tokarce 8 mm tego nie zrobię, trzeba się będzie przeprosić z Pultrą 10 mm i zrobić jej mały remoncik. Zamiast tego dorobiłem sobie runner do czopiarki. Zamiast smykiem napędzam breloczkiem z wyciąganą linką. Działa świetnie, polecam jeżeli ktoś nie znał tego sposobu. Polerowanie weszło na trochę wyższy poziom. Eksperymentyję na polerowniku ze stali narzędziowej, na mosiądzu, na cynku, na twardym drewnie ( grusza ) i oczywiście na twardej skórze. Eksperymentuję przy różnych twardościach zębnika, z różnymi pastami. Może kiedyś skończę...?. Wczorajszy efekt jest moim zdaniem dużo lepszy od poprzednio pokazanegi, ale na zdjęciach tego nie widać. Świeci się jak psu ...wiecie co i zdjęcia wychodzą kiepskie. Zostaje trochę "drutu" na krawędziach. Tym zajmę się później. Tutaj na polerowniku ze stali. Na koniec tego posta kawałek ( 1Mb maksimum do załadownia na forum) zdjęcia z przygotowania zębników na tokarce kłowej. Ktoś pytał o tokarkę kłową. Noża nie widać, rąk mam za mało albo toczę albo zdjęcia.

Tak, o ile pamiętam ten jest z 1800 roku. Zdjęca są zastrzeżone, nie powinienem pokazywać nawet tego jednego. Mam nadzieję, że odpokutowałem reklamą NW. Warto zobaczyć. Mnie za każdym razem zachwyca, i może przestanie kiedyś dołować.

Podpowiedź. Taki pdf e-book można pobrać za darmo ze strony podanej na foto. Genialne zdjęcia super jakości. Tam też odpowiedź...i nazwisko kosmity.

@Odin, Dziękuję za niepoprawną odpowiedź. Wcześniej, jest sporo starszy. @Janek, Mocno mnie przeceniasz. Obaj macie drugi strzał

Dobra działa, trudno było sprawdzić bo nie mogę załadować swoich zdjęć. Ale wchodzi taka ciekawostka jest poniżej1MB. Konkurs: Proszę podać datę wykonania tej części zegarka kieszonkowego. Nagród nie będzie.

Rewelka, nie spodziewałem się tak szybkiej odpowiedzi. Pytanie WAŻNE; Jak załadować kilka zdjęć tak żeby komentarze umieścić pomiędzy zdjęciami? Czy jest jakaś prosta ścieżka aby to wykonać ? Może jakiś magiczny "przycisk" załącz ten plik ? Tutaj i teraz.

Takie ło się pokazuje, jak próbuję dodać plik .jpg 2,5 Mb. Ten screanshot ma 90 kb to wszedł. Mam sporo zaległych zdjęć z polerowania. Mam do wyboru, walczyć z tym wiatrakiem, zgłosić adminowi albo pojechać do warsztatu i coś zrobić dalej. Wybieram swoją pasję.

Tak odpowiedziałeś poprawnie z tym że to ręczne rozwiertaki. Te we wciskarkach do kamieni są ( pomijając rozmiary) praktycznie identyczne. @ Roman pokaż lepiej ten otwieracz z tarczą i wskazówką co to go obciąłeś złośliwie na zdjęciu.

Zobacz wielkość. To jest otwieracz do zalutowanych blaszanych beczek/ baryłek z wołowiną wysyłanych na front WW 1 Otwieracz do beczek. Wygrałeś bona na korniszona.

To są otwieracze do konserw. Tak zawsze odpowiadam Romanowi. Trochę żeby go zdenerwować, dać do zrozumienia że jego pasja, hobby zbierania WSZYSTKICH narzędzi zegarmistrzowskich, oddzielnych do każdej pojedynczej czynności do mnie nie trafia. Trochę też staram się pobudzić kreatywność swoją i innych przy wyobrażaniu sobie jak tymi ściągaczami otworzyć n.p. konserwę. Kreatywnością wykazał się Piotr proponując używać narzędzi do kalibrowania, wygładzania otworów pod łożyska zegarowe do frezowania/ grawerowania. Naprawdę można ! To są ściągacze. Służą do ściągania elementów osadzonych na wałkach. Element ściągany powinien być na tyle mały by zmieścił się w szczękach a wałek musi odpowiednio współpracować z bolcem oporowym w twoich narzędziach. Używaj do czego chcesz. Jeżeli bolec oporowy ma dziurkę to możesz tym skutecznie łamać czopy osi balansowej gdy szczęki ześlizną się ze ściąganego tego czegoś co akurat ściągasz.

Zagadka dla Romana. Co to jest?

No i wydało się, ktoś chlapnął słowo klucz.

Jakie są nagrody za te otwieracze do konserw? One są tylko do konserw rybnych stąd nazwa reamer's Biorę, daj dobrą cenę, u ciebie się marnują

Może się nauczę coś pisać i wstawiać pliki. Forum odrzucało jeden plik 2,6 Mb podając że przekroczyłem 5 Mb.

Polerowanie próbne wyszło b. dobrze. Zdjęć nie będzie, forum nie pr,yjmuje. Szkoda, obiecałem komuś że mu kapcie spadną jak zobaczy efekt.

Zrobiłem sobie jeszcze jedno koło minutowe. Zmieniłem średnicę otworu centralnego, poprzedni był za duży. Teraz tak wygląda zaraz po frezowaniu, gładkie czyste ząbki. Próby w mechanizmie, bardzo obiecujące pasuje do pośredniego idealnie, z ćwiertnikiem też płynnie zazębia. Ostateczna ocena op zamontowaniu zębnika w kole minutowym. To wszystko teraz będę składał i dopasowywał grubości. Blacha jest grubości tarczy, ma pomóc upchnąć wszystkie elementy przełożenia pod tarczą a miejsca na wskazówki nad tarczą. Tarczka z drewna gruszy do polerowania zębników. Płaszczyzna tarczki o kilka stopni skośna do osi tokarki. Po lewej nowe trzymadełko do zębników, mają się swobodnie obracać. Czop na wałku pasuje do otworów zębników. Początkowo trzeba w drewnie naciąć skośne uzębienie. Cała operacja bez napędu, kręcę ręcznie dociskając do zębnika, zaczynam na oleju, potem pasta polerska. Pierwsze nacinanie "gwintu" na drewnie robiłem odpadowym zębnikiem hartowanym i odpuszczonym na ciemny niebieski nalot. Tak jak reszta zębników.

To jeden z zębników koła minutowego. W trakcie i zaraz po wyjęciu. Niby to samo ale ten ma 10 ząbków.

Całe to zamieszanie przez ćwiertnik No to wreszcie jast. Zrobiłem kilka, ze względu na eksperymenty z twardością, będę też ćwiczył polerowanie, przydadzą się do zniszczenia. Gdyby ktoś pytał to jak na surowe są b.dobre.

Pierwszy, który można pokazać z małym wstydem. Oczywiście też nie idealny, ale to był pierwszy próbny po olśnieniu co było przyczyną poważnych problemów. Poprzednio tak to wyglądało Tutaj w mosiądzu, poprawiony frez, ostry prosty symetryczny, ustawienie w osi ( do czoła wałka we wrzecienniku). Obróbka we wrzecienniku, podparty konikiem w osi. A wykonałem takie g... I co to było? W weekend powinienem zrobić całą przekładnię chodu wskazówek. Cdn.

Tak na szybko przed przerwą. Może aktualizacja forum nie wykasuje wszystkiego. Tak zębniki wyglądają. Są skręcone tak jakby frez nie był centralnie nad osią. Był, sprawdziłem przed i po. Wszystko wskazuje na bardzo lekki obrót, przesunięcie w stosunku do pożądanego przesunięcia na podzielnicy. Mocowanie w kle kwadratowym nie było pewne. Będę przerabiał obydwa kły żeby wyeliminować jakąkolwiek swobodę obrotu. Ale to za dwa dni. Dzisiaj kończę wersję 2-gą freza. Przerabiam ten sam po rozhartowaniu toczę, mierzę hartuję ostrzę... nie miałem pewności czy frez był symetryczny, czy to pochylanie szczytów zębów było spowodowane różnymi oporami skrawania po obu stronach freza. Dodatkowo przypomniałem sobie że płytki spiekane do noży składanych których używam (ccmt 0602...)mają zaokrąglenie R=0,4 mm. Postanowiłem zeszlifować-obniżyć płytkę do promienia około 0,36 mm. To pokazało, że poprzedni nóż i łuk był dobry. Pokazuję tę metodę bo nie wymaga zaszlifowania łuków, można bliskie dobrać na powtarzalnych narzędziach i eksperymentować. Polecam. Poprawiłem też ostrzenie, wyeliminowałem wyginanie się cienkiej tarczki podczas ostrzenia co mogło dawać zaokrąglanie ostrzonych krawędzi. Dorobiłem stalową podpórkę tarczki. Dzisiaj wykończenie, ostrzenie freza, przygotownie materiału i frezowanie ale mocowane we wrzecienniku. Muszę mieć pewność co zawiodło. Czy to rzeczywiście mocowanie w kłach. Jak zdążę to pokaże fotki. Jak nie podniosą tego forum po aktualizacji to żegnajcie.