Dominik, nie mogę się z Tobą w pełni zgodzić. Oczywiście, chciwość - jak piszesz - spowodowała to, że Chińczycy szybciej zdobyli know-how. Ale w mojej opinii to i tak była kwestia czasu. Przy niemal nieograniczonych budżetach i braku barier politycznych i prawnych prędzej czy później doszliby do punktu, w którym są. Silniki elektryczne są tu dobrym przykładem.
Z drugiej strony ekspansja i poszukiwanie nowych rynków zbytu nie jest w biznesie niczym niezwykłym. Z trzeciej strony nie jest też niczym niezwykłym poszukiwanie optymalizacji kosztowej. Oczywiście, gdyby menadżerowie patrzyli dalej niż horyzont ich rocznego bonusu mogliby to wymyślić lepiej. Ale bez przesady.
Z czwartej strony nie da się obronić tezy, że zielone szaleństwo UE pozostało bez istotnego wpływu na koszty produkcji oraz ostateczną cenę produktu. Marża mogłaby być niższa, co pokazują europejskie koncerny w obliczu konkurencji (dotowanej) z Chin, ale przecież nie może być ujemna (na pewno nie w dłuższej perspektywie).
Co do ceny końcowej - ostatnio widziałem na YT film o sytuacji Stellantisa (pewnie link był w tym wątku) gdzie autor twierdzi, że europejskie marki sprzedają w Chinach samochody za 1/3 cen europejskich. Zakładam, że dalej coś zarabiają. No ale nie przekonasz mnie, że ich narzut u nas to 200-250%. Po prostu w naszych cenach masz wszelkie podatki, koncesje, zielone certyfikaty i inne gówno. Taka prawda.