Sierżant Julian

A reszta to nowa Certina. Całkiem podobna.

To naprawdę już było parę razy. Proszę poszukać. Ambitnie. Ale trochę schłodzę zapał: muzyki można słuchać na wszystkim, oczywiście. W pseudocytowanym zdaniu "kup sobie wzmacniacz stereo a nie słuchasz muzyki na amplitunerze" wspomniany amplituner jest symbolem taniego sprzętu wielokanałowego. Otóż przypuszczam, że kosztujący zazwyczaj kilkanaście tysięcy wielokanałowy amplituner japońskiej firmy, w którym połowa kosztu poszła na zasilanie i w którym wszystkie kanały nie są zrealizowane na jednym scalaku, będzie grał muzykę z jakością porównywalną do wzmacniacza stereo tańszego o powiedzmy połowę, czemu nie. Ale kolego... Ja naprawdę słuchałem swego czasu właśnie wielokanałowego wzmacniacza Technics z bodajże Dolby ProLogic. Kosztował niewiele i miał naprawdę ładne diody (świecące). Właściciel zastąpił go potem droższym od niego Densenem z pożytkiem dla siebie i dla muzyki. Dla ułatwienia analizy mojej wypowiedzi dodam uzupełniająco: miałem kiedyś jeden z wyższych, jak najbardziej stereofonicznych, modeli popularnych Technicsa. Końcówki mocy na scalaku właśnie, nawiasem mówiąc. Dźwięk z tego wlókł się niemiłosiernie, był szary jak portki strażaka i w ogóle wydawało się, ze wzmacniacz nie daje rady. Przekonałem się o tym, pożyczając kilka urządzeń produkcji producentów specjalistycznych. Ostatecznie zatrzymałem się na chińskim wzmacniaczu lampowym, na który było mnie wtedy jeszcze stać. W związku z tym nie ustawiajmy sprawy "rozsądny amplituner kina domowego" vs. "snobistyczny wzmacniacz Atoll", bo każdy rozsądny człowiek wie, że nie o etykiety chodzi. Przy okazji, nie wiem co tu robi akurat Atoll, raz w życiu miałem ich "setkę" w domu i to było naprawdę dobre brzmienie za skromne wówczas pieniądze.

Piękny, chociaż już nieco obscenicznie drogi jak na Longina. Jedna pretensja do autora: na lumę ponarzekał, ale nie przetestował. Szeroka publiczność czuje niedosyt.

A ja go w dodatku kupiłem z drugiej ręki za niewielkie pieniądze 🙂

Taki już jestem, od dzieciństwa 🙂

Jak ktoś ma takie hobby, to będzie poprawiał. Ja w swoim stosunkowo niedrogim gramofonie Nottinghama wymieniłem ramię na inne, dałem inną matę (od Funk Firm) i teraz daję zewnętrzny zasilacz (właśnie idzie do mnie). Można... Piszę "niedrogi", ale gdy przykładowy człowiek, który gramofon ostatnie widział w domu rodziców (i był to Mister Hit), usłyszy cenę 7500 pln, to uzna mnie za wariata.

To są te jakieś uniwersalne od Muhle. Search-And-Rescue. I w powietrze i pod wodę. A wodoszczelność jeden kilometr chyba wystarczy do wszystkiego? 🙂

Jeśli dobrze pamiętam, to w przypadku toroidalnego emisja EM jest mniejsza niż w klasycznym, a najgorzej byłoby powyżej i poniżej torusa. Z czego by wynikało, że niekoniecznie fajnie, ale bez kryminału. Oczywiście gdyby toroid był w puszce, byłoby lepiej, ale chyba nie jest w żadnym naczyniu, o ile da się stwierdzić z tego zdjęcia. Faktycznie rozkoszne. Ale Japończyk też trochę pograł, bo w terminalach najczęściej są pełne zaślepki, które nie zachęcają do wiercenia tak bardzo, jak za mała dziurka. Która powoduje, że w mężczyźnie budzie się owłosiony samiec pod hasłem "co, ja nie zmieszczę?".

Proszę bardzo. San Martin, sprzedaję go właśnie za jakieś 500 pln, komplet z bransoletą, narzędziami itp:

Nudni tu jesteśmy wszyscy 🙂

Przy takim podejściu twój wcześniejszy zarzut jest pozbawiony sensu.

To popularna opinia, nie uwzględniająca jednak wyjątków od reguły, np. tego, że Sonus Faber w droższych modelach kolumn stosuje wewnętrzne okablowanie VdH.

Wy się tutaj kłócicie o imponderabilia, a ja postanowiłem zrobić przynajmniej trochę porządku w płytach winylowych i w związku z tym już trzeci dzień gra z płyt, o których nie pamiętałem, że je mam, bo leżały w zbyt głębokich warstwach osadowych 🙂

To bardzo ładny zegarek, gdyby nie lekko toksyczna jak dla mnie kolorystyka tej linii, miałbym nawet poważną pokusę.

Ale wiesz pewnie, że gdyby dał zamiast tego przewód Nordosta, wykonany zgodnie z tą samą koncepcją, np. Red Dawn albo nawet stary SPM Reference, to wyglądałoby tak samo, tylko kolor dielektryka byłby inny 🙂 Ja bym preferował SPM, bo tamten kolor był zarąbisty. Na moim obrazku, jak raz pasuje 🙂 Ale muszę przyznać, ze mój phonostage, o którym już wspomniałem, jest wolny od tej zarazy 🙂

Mimo wszystko jakoś nie czuję się zaimponowany.

"Martenowski stawiał piec..." :-))

Nieźli są 🙂 "Jakiś ma tutaj system, proszę was" i facet pokazuje napis, że magnetofon ma 3 głowice... Faktycznie, goście gadają, co im ślina na język przyniesie. Telewizja internetowa, fenomen naszych czasów, każdy może gadać, jak mu w kiszkach gra. BTW, jak się tu tyle gadało o przedwzmacniaczach gramofonowych, ja mam akurat ModWrighta SWP 9.0SE do tego celu, ktoś oprócz mnie używa tego? Model już nie produkowany, po mojemu bardzo dobry, ale wymagał poprawki w zasilaczu (nie przeze mnie wykonanej).

Ależ wyczułem. Tak, wątek jest o herbacie, nie wiem więc, dlaczego kolega Osmi usiłował zrobić z tego wątek o mnie. Chciał, to mu dostarczyłem, chcącemu nie dzieje się krzywda. Ale już odpuszczam, nie chciałem, żeby płakał czy coś. Zadatków na Ossendowskiego nie mam, mam jednak 60 lat, a w takim czasie sporo może się w życiu wydarzyć. Sam z siebie jestem dosyć nudnym człowiekiem, lubią swój dom i koty i tyle.

Drogie cholerstwa.

Owszem, złamałem kręgosłup konkretnie, oraz parę innych drobniejszych kości.

To ja jestem bardziej ortodoksyjny. Te najbardziej lubiane sukcesywnie przegrywam na kasety (metalowe). A co, można? Można... 🙂

Tak, ja mam BDP-103, na 105 uznałem, że mnie nie bardzo stać. Świetne maszyny. Stopiątki dalej mocno trzymają cenę, a tę stotrójkę udało mi się kupić z Danii za półtora tysiąca zł.

A wiesz, że ja też? Tylko ten model o level niżej. Świetny odtwarzacz, używam go jako wizyjnego (moja żona kompulsywnie ogląda filmy), ale w razie czego służy też za rezerwowy odtwarzacz CD i nie ma skuchy.

A ,rzeczywiście, nie pamiętałem tego wydarzenia. Ale to na pewno nie było pełne sto metrów, kumpel schodzi głęboko, bo pracuje już (a przynajmniej wtedy pracował) z aparatem z obiegiem zamkniętym, ale nie gruntował tam raczej. Tisella też już dawno nie mam. Nie wiem, co cię w tym tak poruszyło, nie spróbowałbyś, gdybyś miał okazję? Widzę że trudno ci uwierzyć, ze ludzie robią różne ciekawe rzeczy w swoim życiu. W moim wieku ma się tego sporą kolekcję. ALE jak jesteś taki łatwy do dziwienia się, to pozwolę sobie to wykorzystać: kilka lat temu spierniczyłem się do rzeki z samochodem w kanionie widocznym na zdjęciu. To rzeka Tara w Czarnogórze. Podoba się? 🙂 Aa, co do zegarka, w końcu to tematyczne forum: wtedy akurat miałem na sobie Casio ProTreka. Przeżył.