agremi

Coś pięknego! Tu też się pozachwycam i powtórnie pogratuluję.

Gratuluję! Jest piękny. Oni potrafią, sam już byłem 2 razy o włos od dwóch różnych modeli.

Dzień dobry. Niech będzie szczęśliwy wbrew wszelkim absurdalnym zabobonom. Ciekawe, że ludzie wierzą w piątki trzynastego i inne takie bzdety.

Mnie puszkowatość nie przeszkadza. A ten Mariuszowy egzemplarz prezentuje się rzeczywiście pięknie!

A mnie kiedyś z Jubitom do tej samej budki wysłali. Musiałem za skrócenie zapłacić z własnej kieszeni…, ale usługa została wykonana perfekcyjnie, muszę przyznać.

Czas na postmodernistyczną dystopię w wykonaniu rumuńsko - francuskim. Ponoć świetna. No i zaczyna się faktycznie z przytupem.

Jakub Cukier, niejaki.

Tak się zastanawiam, i tylko się zastanawiam, czy gdybym w kolekcji miał sobie zostawić tylko 3, z tych co mam aktualnie, to czy nie byłyby to te 3 😊:

No…, mocnym kawałem literatury okazała się ta książka… Zlekceważyłem ją podczas pierwszej połowy! Polecam szczerze zainteresowanym drugą wojną i spojrzeniem na losy ludności niemieckiej, wynikłe na skutek polityki narodowego socjalizmu i samej wojny rzecz jasna. Nic nie umniejszając zbrodniom nazizmu, a wręcz przeciwnie, choć nie w oczekiwany sposób. Gunter Grass został międzynarodowo doceniony, a Kempowski niesłusznie nie, choć był de facto tym pierwszym w pewnym obiektywnym spojrzeniu. Bardzo dużo tła nadaje posłowie tłumaczki, które może lepiej, gdyby było przedmową. Ciekawa w nim jest też mini biografia autora, również rzucająca światło na treść książki jako taką. Szczerze polecam otwartym głowom.

No i bardzo ładnie! Trzeba dać kolegom obejrzeć od czasu do czasu. ☝️ Niestety, przeszukałem archiwum i nie mam zdjęcia z przymiarki elipsy, o włos nabycia której byłem jakiś czas temu.

Okropna tu cisza. Wrzuciłbym fotkę, ale tak się niefortunnie składa, że nie nie jestem posiadaczem Patka.

Leniwa sobota upływa przy kawce i książce.

Niemiecka nostalgia za Prusami Wschodnimi.

Pół minęło, datę widać.

Hamakowy widok.

Commando! 😁

Człowieku, to ile Ty masz lat? 😉 Miałem onegdaj podobne Wałbrzychy.

No tak, to to już jest po prostu robienie sobie z klienta jaj… 😂 To trochę tak jak litografie Mojżesza Kislinga, robione po jego śmierci i sygnowane Jean Kisling / atelier Kisling (przez jego bodajże syna). Niby nie podaje się za ojca, ale pewnie wiele osób, nie obeznanych w temacie, nawet się nie zorientuje, że to nie ten Kisling.

Na strusiu wygląda świetnie - elegancik. A kolorek da mu więcej luzu. 🙂

Zdecydowanie bardziej w kolorek bym szedł. Ta płaszcza super, ale błękit też fajnie wygląda. Ja chyba bym też z odcieniami czerwieni popróbował. A ja dzisiaj „na bogato”, albo „po cygańsku”, jak kto woli. 🙂