-
Postów
6803 -
Dołączył
-
Ostatnia wizyta
-
Wygrane w rankingu
13
Treść opublikowana przez pmwas
-
Faktem jest, ze zegarek ładny... choć niestety tez nie lubię odnawianych tarcz, nie ważne jak dobrze by były odnowione
-
J.F. Jacot LeLocle. Nie G.F. , a J.F. - wcześniejszy producent z LeLocle. Po wymianie koła sekundowego nawet działa
-
U mnie Quartier (LeLocle, ok 1820-30). Odkąd mu wymieniłem koło wychwytowe chodzi pięknie. trochę szybko, bo spieszy z 10 minut, ale pięknie
-
Czasem popękaną (tzn bez ubytków) tarczę można skutecznie umyć przez wielogodzinne moczenie w odpowiednim środku czyszczącym, byle mało agresywnym. Brud znika i włosowate pęknięcia przestają być widoczne. niestety raz (fakt faktem, ze w niskiej jakości zegarku szwajcarskim) zmyły mi się cyfry a pęknięcia zostały...
-
Ta tarcza to ciekawostka, bo IWC - co oczywiste - nie przyznaje się do nie swojej koperty, ale nie przyznaje się także do tej tarczy, twierdząc, ze to nie ich tarcza... dziwne... naprawić się jej raczej nie da, ale nie jest AŻ tak zła.
-
Moj rosyjski franken-IWC musialem jeszcze trochę popracować nad tiretem, bo wałek lubił wypaść przy próbie nastawiania. Teraz już chyba dobrze...
-
WASZE ULUBIONE RUSKI, KTÓRE CZASAMI ZAKŁADACIE
pmwas odpowiedział(a) na tomirek temat w ZEGARKI ROSYJSKIE I RADZIECKIE
-
Początki taśmowej produkcji zegarków mechanicznych w USA
pmwas odpowiedział(a) na pmwas temat w Publikacje, Artykuły
Druga pieczeń :) Zegarek Zenith, który przyjechał z Argentyny. Zegarek kupiłem z przeznaczeniem na części, jednak okazał się nie byc tym, czym myślałem, że jest i... na przemiał nie poszedł. W życiu zegarka też - widać - przydaje się trochę szcześcia. Dezel straszliwy i szlag mnie chciał trafić, gdy podliczyłem cenę zakupu zegarka, przesyłkę z Argentyny i VAT. W ogóle nie warty swojej ceny, a jeszcze trzeba doliczyć cenę mechanizmu - dawcy kupionego na allegro... Fakt - mechanzim już posłuzył jako dawca koła zapadkowego dla innego Zenitha... Ogólnie - "argentyński" Zenith ma ślad poważnego upadku. Myślę, ze poleciał na kamień, czy beton (czy cos równie twardego), bo ma paskudne wgniecenie w kopercie. Tak paskudne, że gwint na który nakręca się lunetę wygiął się, i luneta nie dokręcała się do końca, pozostawiajac szpetna szczelinę. Oczywiście taki upadek powoduje ogromne zniszczenia w mechanzimie i tak też było. Mechanizm miał wiele, w większości lepiej lub gorzej naprawionych, uszkodzeń. Zniszczona była oś czwartego koła przekładni. Oś została naprawiona, ale wstawiony czop znów został złamany. Udało mi się nawet usunąc resztki czopa, jednak ktoś, kto nawiercał oś czwartego koła zrobił to niecentrycznie. Nie było bardzo źle - w zasadzie oś po wstawieniu czopa powinna działać, jednak wstawiony przeze mnie czop wymagał niewielkich poprawek, a poprawianie scentrowanego czopa to murowana demolka i czop ponownie się odłamał. Zamiast poświęcać kolejne godziny na ratowanie złamanej osi, postanowiłem wypróbować system powtarzalnych, wymienialnych częsci i spróbowac z mechanizmem-dawcą. Oczywiście koło czwarte przekładni chodu to nie koło zapadkowe - tu potrzebna jest o wiele większa dokładność pasowania elementu i mogłem tylko liczyć, że 15 kamieniowy mechanizm-dawca ma takie same średnice czopów jak 15 kamieniowy mechanizm-biorca... Ale o tym wkrótce, bo trzeba jeszcze wrócić do podstaw bieżącej naprawy, czyli koperty, bo z taką szczeliną między lunetą a kopertą zegarek i tak byłby totalnie "niewyjściowy". Jak widać zostawiłem ślady swojej działalności, ale efekt osiągnąłem - gwint wyprostowałem na tyle, że luneta zakręca się ładnie i do końca. Kolejnym etapem były nóżki tarczy. Wygięcie charakterystyczne dla upadku z duzej wysokości. Na tyle duże, że otworek w tarczy dotykał osi sekundowej. Takie wygięcie można delikatnie poprawić, jednak szarpanie za nóżkę zbyt mocno czy zbyt gwałtownie może zdemolować znajdującą się ponad nią emalię. Koniec końców udało mi się nóżki wyregulować w stopniu zadowalającym. I można było zająć się mechanizmem: Oprócz uszkodzeń mechanicznych, zegarek ma także korozję powierzchni. Niewielką, płytką, ale wpływającą negatywnie na jego wygląd. Składanie rozpocząłem od mechanizmu naciągowo nastawczego... Tu wersja składana od strony tarczy, chyba nowsza od tej składanej od drugiej strony, ale wciąz z dwuczęściowym wałkiem naciągowym (pół montowane w zamku w kominku koperty). Zasadniczo jest to przemyślany system dźwigni i mocna sprężyna. Po zmontowaniu można go zablokować w pozycji do nakręcania przesuwając blokadę znajdująca się przy brzegu płyty. Koła nie testowałem przed składaniem - zaufałem Zenithowi że część będzie pasować. Ne zawiodłem się, pasuje, nie ma luzów, chodzi bez oporów. Prosta konstrukcja - standardowa przekładnia chodu i stalowy wychwyt szwajcarski z podwójnym plato. Koła naciągowe przyrdzewiałe, ale polerowanie zniszczyłoby ich szczotkowane wykończenie więc... musza takie zostać. Nie wiem, czy i os kotwicy była naprawiana, ale musiałem przesunąć kamień nieco wyżej w otworku mostka, bo oś była ściśnięta w ożyskach i kotwica nie chciała pracować. Śrubkę mocującą mostek kotwicy również pozyskałem z "dawcy", ale okazuje się nieco wystawać (wyższy łebek :) ). Balans zegarka jest bimetaliczny, kompensacyjny, z breguetowskim włosem (w świetle odbytej na Forum dyskusji przypominam, że nie jest to włos z głowy pana Bregueta ;) ). Oś została kiepsko wymieniona, balans niestety jest scentrowany, co wyklucza jego prawidłową pracę. Do tego jest nieco za długa, przez co musiałem użyć podkładki pod półmostek. Korciło mnie, żeby skrócić długie czopy, ale podkładka jest szybsza i bezpieczniejsza. Musiałem tylko jeden z czopów wyprostować, a że to nieoryginalna oś nie było z tym wielkiego problemu (czop dość miękki i nagrzana pęsetą ładnie się wyprostował). Tarcza ma przyzwoita centrację. nie idealną, ale ile można miętosić te nóżki, w końcu coś strzeli... Zwraca uwagę jej ładny stan... I już. koperta ze stopu niklu, oryginalna, z logo Zenitha. Wychylny pierścień na mechanizm, w nieco amerykańskim stylu. Płyty mają ładne, niklowe wykończenie z połyskiem. Zastanawiam się, czy nie są polerowane, ale oprawki kamieni nie mają ewidentnych śladów polerki, a na płycie głównej (pod mostkami) widać podobne, świecące wykończenie, więc może jest fabryczne. Mechanizm chodzi, spieszy, balans lata we wszystkich płaszczyznach. Cóż - i tak to bardzo ładny Zenith na Amerykę Południową. I przede wszystkim - Zenith :D -
Przyjechał z Argentyny pierwotnie na części, ale się naprawił balans - jak widać, ale to akurat nie moje dokonanie
- 1112 odpowiedzi
-
1
-
- zenith
- stary zenith
-
(i 4 więcej)
Oznaczone tagami:
-
Początki taśmowej produkcji zegarków mechanicznych w USA
pmwas odpowiedział(a) na pmwas temat w Publikacje, Artykuły
Teraz pora na wymienne części w praktyce. Kupilem resztki Zenitha... Brak mu części, które wymontowalem. Potrzebowałem np koła zapadkowego do pięknego, dużego Zenitha, którego kupiłem na wakacjach w Cremonie. Pięknie wyglada, a biorąc pod uwagę nieodległe numery seryjne, pewnie mogło być dokładnie takie, razem z oznaczeniami patentu (zapadka?). A ze lubię piec dwie pieczenie na jednym ogniu, czwarte koło przekładni idzie do... ale to później. Na razie taki marsz: SYRENA GRAND RECORD, Warszawa, 1909-14. Długo szukałem ładnie zachowanej płyty za rozsądne pieniądze. Ta przyjechała z Charkowa -
Syrena Grand Record, Warszawa, 1910-14. Orkiestra im. Franciszka Józefa I w Berlinie.
-
Co do amerykańskich wykończeń - nie wiem niestety jak były one technicznie wykonywane, pewnie technologia różniła się w zależności od fabryki. faktem jest, ze wszystkie mechanizmy tańsze oraz lwia cześć droższych mają wzorki powtarzalne, takie same na wszystkich egzemplarzach danej serii, podczas gdy mechanizmy „topowe” niektórych producentów miewają dekoracje unikalne dla danego egzemplarza. Dodam ze ta druga opcja nie jest częsta... w powiększeniu widać po prostu płytkie, z reguły łukowate zmatowienia powierzchni tworzące wzorek, niestety moj zasób słownictwa nie pozwala tego elegancko nazwać. Wszystko robi się przez dość prostą w założeniach, płytką obróbkę mechaniczną powierzchni metalu - czy drobne wzorki czy szerokie pasy genewskie (dlatego każda próba przepolerowania płyt takiego mechanizmu żeby były „ładniejsze” kończy się katastrofą - wykończenie jest bardzo płytkie) Rzadziej miesza się to z elementami polerowanymi na połysk (niektóre szwajcarskie i radzieckie mechanizmy miały na przemian pasek szlifowany i polerowany). W amerykańskich spotyka się tez „odwrotne” wykończenia, gdzie cała powierzchnia jest zmatowiona, a wzorek bardziej błyszczący. na końcu tego tematu... https://mb.nawcc.org/threads/damaskeening-how-is-it-done.60555/ ...jest zdjęcie pokazujące proces wykańczania mostka w fabryce Illinois Watch Co. ciekawą innowacją są tez wzorki wytrawiane kwasem spotykane w niektórych mechanizmach US Watch Co z Waltham (nie mylić z American Watch Co z Waltham ).
-
Wg bazy danych rok ok. 1917.
-
w tak pięknych okolicznościach przyrody i niepowtarzalnej
pmwas odpowiedział(a) na Henizz temat w ZEGARKI ROSYJSKIE I RADZIECKIE
-
Początki taśmowej produkcji zegarków mechanicznych w USA
pmwas odpowiedział(a) na pmwas temat w Publikacje, Artykuły
Trzeba przyznać, ze nieco odpłynąłem od pierwotnej tematyki zegarków z USA, ale skoro z Chaux de Fonds do Neuchatel jest "rzut beretem", co szkodzi zahaczyć o położone nieco na wschód miasto? Jak w wielu miastach regionu, także w Neuchatel powstawały zegarki, a marką, która od razu przychodzi mi do głowy, gdy słyszę Neuchatel jest... Borel. Nie wiem, czy to najpopularniejsza marka z Neuchatel, czy po prostu moje odchyły w kierunku starych kieszonek powodują to oczywiste skojarzenie, ale tak to u mnie w głowie działa. Dziś pokażę zegarek z Neuchatel właśnie, do tego z "historią". Nie taką historią, jak się spodziewacie, nie ma do niego papierów, dedykacji na deklu czy informacji o właścicielu - to najnowsza historia zegarka, który przyszedł do mnie "tylko" do naprawy. Jak część z was wie, choć lubię bawić się zepsutymi zegarkami, nie lubię bawić się cudzymi. Po prostu nie jestem zegarmistrzem, nie mam sprzętu i za często zdarza mi się coś spierniczyć, i tak właśnie było w tym przypadku. Ale po kolei... zanim udało mi się ten zegarek rozpierniczyć do reszty, trafił on do... śmieci. Zgarnięty z pudełkiem w którym przyjechał prosto do kosza, o mały włos pojechałby na wysypisko. Ale udało się go jeszcze wyciągnąć. Potem, gdy już wrócił ze śmieci, postanowiłem naprawić mu balans (tzn wymienić oś). Zegarek ma mieć bardzo cienkie czopy w osi balansu, więc musiałem poprawić górny czop, ale że nie posiadam (jeszcze) tokarki, zahaczyłem o obręcz balansu i złamałem koło. Złamany balans nie nadaje się już do niczego i często po takim wypadku zegarka wcale nie warto już naprawiać, zwlaszcza jeśli część jest numerowana. Tu nie była, więc postanowiłem poszukać nowego koła, co wkrótce mi się udało. Z USA przyjechał wrak dużego, wysokiej klasy mechanizmu z pięknym, obiecująco wyglądającym balansem, który okazał się identyczny. Nie miał - jednak - identycznej osi, była za długa, a balans posadowiony za wysoko, nie mieścił się pod kołem centralnym. Roznitowałem oś i przerobiłem ją, by pasowała. Normalnie nie da się użyć osi ponownie, bo roznitowanej nie da się ponownie zanitować, ale w tym przypadku przerobiłem ją na nową oś. Najpierw nagrzałem żeby zmiękła, potem zmniejszyłem średnicę dolnego czopa by pasował do łożyska. Następnie skróciłem oś od góry (szczerze mówiąc - na oko, bez mierzenia) i zrobiłem górny czop. Następnie przerobiłem tą część, do której mocuje się koło balansowe, by było ono niżej, dzięki czemu można je było także ponownie zanitować. Wydawałoby się, że największy problem udało się (nieco "na okrętkę") rozwiązać, ale przy demontażu napotkałem kolejny. Zegarek posiada nietypowy mechanizm naciągowy, więc bałem się spotkania z nietypowym wałkiem. w przypadku - na przykład - pierwszego modelu USWCo z Waltham wypychanie mechanizmu z koperty skutkuje złamaniem wałka, wiec wolałem najpierw częściowo rozmontować mechanizm, zanim stwierdziłem, że można go bezpiecznie wypchnąć z koperty. Gdy już udało mi się zdemontować mechanizm zobaczyłem, czemu nie dawał się nakręcić. Zębatka na końcu wałka (mocowanego w kominku koperty) praktycznie nie posiadała zębów (zostały dwa). I tu zaczęły się schody - wałka ni cholery nie umiałem zdemontować. Nie wiem, czy był on tak zamontowany oryginalnie, bo niczemu nie służąca dziurka w kominku wprowadzała dodatkowe zamieszanie, ale koniec końców odkryłem, ze wałek z zębatką na końcu ma kwadratowy koniec, który po prostu wbito w koronkę. Niestety wbito go tak mocno, ze nie udało mi się go wybić. Nawierciłem nawet dziurkę w koronce, żeby wybić wałek i później ją zaplombować, ale i tak nie udało mi się wybić wałka. W końcu podjąłem decyzję, ze wolę rozciąć koronkę niż zdemolować kopertę, ale nawet po totalnym zniszczeniu koronki nie udało mi się wybić wałka z jej resztek. Z braku innych opcji, wziąłem pilnik i w końcu odpiłowałem całą zębatkę z drugiego końca wałka. Twarda stal nie dała się łatwo piłować i pięknie pokaleczyłem sobie paluszki, ale w końcu wałek wyszedł. Brrrr… chyba nigdy rozmontowanie zegarka nie zajęło mi tyle czasu. Z ciekawości wybiłem resztki walka z resztek koronki na nabijarce - energia potrzebna do wybicia walka była tak duża, ze nie było żadnych szans na rozmontowanie tego bez zniszczenia elementów - po prostu zniszczyłbym kopertę tak tłukąc... Cześci... W pierwszej kolejności poskładałem mostek balansu z nowym kamieniem nakrywkowym i bęben sprężyny. Niestety nie udało mi się znaleźć pasującego elementu "maltanki", a szkoda. Z dalszych uszkodzeń - koło centralne miało poważnie zgięty ząb. Dał się wyprostować, ale pewnie się złamie w przyszłości... Jak wspominałem, zegarek posiada nietypowy mechanizm naciagowo-nastawczy. Nie jest to jedyna ciekawa cecha zegarka, bo oprócz tego ma piękne wykończenia i ogólnie jest to wysokiej klasy czasomierz. Ale wciąż pierwsze, co przyciąga uwagę to elementy mechanizmu naciągowego. Zacznijmy od nietypowo położonej -jakby pod kołem zapadkowym - sprężyny zapadki. Po drugiej stronie mostka bębna znajduje się też dodatkowa spręzyna mechanizmu nastawczego. Na początek musiałem naprawić dźwignię nastawiania wskazań. Dźwigni brakowało bolca, więc zegarek nie dawał się nastawiać. Bolec (może nie za ładny) dorobiłem z jakiejś starej osi. Chciałem żeby od spodu się blokował, żeby dało się go od góry łatwo zanitować. W końcu musi wytrzymywać nacisk przycisku do nastawiania wskazań i się nie kiwać. Składanie zacząłem od głównej płyty, mostków i łożyska balansu... Ładne wykończenie i wszystkie kamienie na miejscu. Bez dodatkowych "nakrywek", więc w sumie 15 kamieni. Śrubki mocujące mostek bębna są nieoryginalne, pewnie ktoś pourywał gwinty (jeden jest nawet spiłowany (?). Przed przykręceniem mostka bębna trzeba zamontować (tą naprawioną) dźwignię mechanizmu nastawczego, bo od spodu trzeba jeszcze zahaczyć spreżynę. Po zamontowaniu mostka bębna i półmostków przekładni chodu wziąłem się mechanizm naciągowy. Zaczyna się od zapadki i koła zapadkowego. Na kole zapadkowym zamontowane jest drugie koło z własną, wbudowana zapadką, a całość mocuje się stalową nakrywką. Troche jak ślimak w mechanizmach z bębnem wyrównawczym i łańcuszkiem. Celowo zaznaczyłem kwadratowy otwór w nakrywce, bo był on dla mnie nieco zastanawiający. Niby pasował na wałek bębna, ale otworki na śrubki nie pasowały do położenia otworków w kole zapadkowym. Na kolejnym zdjęciu widać nacięcie w wałku bębna, które umożliwia obrócenie tej nakrywki i zablokowanie elementów na wałku - proste, ale trzeba pomyśleć... Potem tylko dwie śrubki mocujące i już. Po zmontowaniu duże koło naciągowe pracując w jednym kierunku nakręca zegarek obracając koło zapadkowe, a w drugą pracuje niezależnie. Umożliwia to nakręcanie w jedną stronę, a nastawianie wskazań - po wciśnięciu przycisku - w drugą. Od tej strony została jeszcze os centralna z zębatka na końcu i dodatkowa zębatka sprzęgająca mechanizm nastawczy. Jak może zauważyliście, zegarek ma pięknie wypolerowany, stalowy wychwyt, który zaraz zamontuję Jest jeszcze skośnie ustawiona zębatka przekazująca naciąg z wałka i... pora na sam wałek. Wałek zrobiłem z gotowego wałka, zostawiając gwint na koronkę po jednej stronie, a przerabiając drugą stronę. Zrobiłem tam kwadrat, na który w sam raz pasuje zębatka z jakiejś amerykańskiej "osiemnastki" oraz cienki koniuszek, który stabilizuje naciąg (mechanizm ma dziurke na końcówkę wałka naciągowego). Po zrobieniu wałka zamontowałem mechanizm w pierścieniu centrującym i włożyłem go do koperty. Tu czekała mnie niemiła niespodzianka - przycisk do nastawiania wpadł całkiem do środka omijając mój (chyba za cienki) bolec. Nie wiem, co jest nie tak - czy dźwignia miała cos więcej niż tylko bolec (blaszkę?), czy przycisk nie jest oryginalny... Niestety część była złamana, ale odłamanego elementu nie było w mechanizmie, więc nie wiem, jak wyglądał... Sprawa nie była przegrana, bo mechanizm posiada ładny, okrągły tunel na przycisk, więc szerszy przycisk powinien działać ładnie. Na przycisk przeznaczyłem resztki zniszczonego przy demontażu wałka. Nie żeby stal była lepsza niż mosiądz, ale tak się złożyło, ze pasował idealnie, wiec po zwężeniu jednego z końców, dopasowaniu długości i wygładzeniu ostrych krawędzi nadawał się idealnie. Jak wspomniałem - balans jest identyczny jak oryginalny. Identyczny kształt i srednica, tylko srubki były większe, więc zamontowałem małe, bo (z oryginalnym włosem z Borela) ten balans pracował o wiele za wolno. Balans wyszedł super, bez luzów, natomiast nie jest idelanie płaski. Pracowałem nad nim długo i bardziej płaski już chyba nie będzie. Najgorzej, ze bardzo łatwo go pogiąć, bo wykonano go z bardzo, bardzo miękkiej stali, gnie się łatwo i w ogóle nie jest sprężysta. Więc zostawiłem nieco krzywy, bo lepiej po prostu już nie umiem. I na koniec - kwestia zamontowania wałka w kopercie. Recyklingu ciąg dalszy, bo najprościej było wykorzystać istniejącą w kominku dziurkę na śrubkę. Z resztek zniszczonej koronki zrobiłem pierścien i wbiłem w niego wałek. Wykończenie żadne, ale było późno i... już mi się nie chciało. I już Nie mogę uwierzyć, ze to żyje! Kaaaawał zegara. Nie przeszkadza nawet brzydko zaciapana tarcza i nieoryginalna wskazówka. Napisy na deklu po angielsku: I najlepsze - zegarek zostaje u mnie Tak się z nim zżyłem przez te długie godziny, że bardzo chciałem go odkupić, i wielkie dzięki dla Grześka, ze się zgodził! Piękna rzecz -
To zwykły wychwyt kotwicowy, ten kształt kotwicy jest jednak dość charakterystyczny dla wczesnych Longinesów Tu mam ładnego wczesnego Longinesa... Duma kolekcji
-
Tak... pokaże jeden zegarek i mam ochotę pół kolekcji wywalić do śmietnika... ja dziś sobie nosze mojego zdezelowanego Longinesa... https://m.youtube.com/watch?v=ncIhUMVfr38 jak może pamiętacie - jeden z10 najstarszych zgłoszonych do konkursu Longinesa w Polsce
-
Wiedziałem ze się spodobają
-
Szkło typu ‚savonette’ do krytego zegarka założy Ci zegarmistrz, ale są one droższe niż zwykle szkiełka. Średniej klasy Waltham z końca 19 wieku - ładny i dobry zegarek. Do tego pamiątka. Waltham to pionier produkcji wielkoseryjnej, z powtarzalnie produkowanych części dostępnych na zamówienie. Robili zegarki dobre i bardzo dobre. Skąd wziął się w Polsce? Przypłynął względnie przyleciał, ale... rzadko wiadomo dokładnie skąd i jak. W USA Polaków nie brakuje, ktoś mógł przywieźć...
-
CO NOSZĄ WIELBICIELE ZEGARKÓW RADZECKICH JAK NIE NOSZĄ RADZIECKICH?
pmwas odpowiedział(a) na rk7000 temat w ZEGARKI ROSYJSKIE I RADZIECKIE
Tu akurat zwykła kotwica -
CO NOSZĄ WIELBICIELE ZEGARKÓW RADZECKICH JAK NIE NOSZĄ RADZIECKICH?
pmwas odpowiedział(a) na rk7000 temat w ZEGARKI ROSYJSKIE I RADZIECKIE
U mnie 180-letni Anglik kupiony w sobotę w Bytomiu 19 kamieniowy mechanizm... stan taki se, ale idzie uparcie już cały dzień i wciąż pokazuje dobrą godzinę piękny dźwięk - tylko 14400 bph, nie to co „neurotyczne” 28800 w ecie uspokaja... -
Dzisiaj testowałem staruszka w pracy (tego drugiego, oczywiscie). Chodzi pięknie, spokojnie można nosić - po całym dniu pół minuty do tyłu, nie zatrzymuje się - całkiem spoko jak na 180 lat. Co się nakląłem przy składaniu to moje, ale opłaciło się Odłożę na noc i zobaczę jak będzie rano. Przy okazji - ten zegarek ma piękną, wolną częstotliwość 14400bph. Super to brzmi, uspokajająco . Nie jak "neurotyczne" 28800 w Ecie
-
O cholera - ale to piękne!
-
Łańcuszek ma pęknięte ogniwo - trzeba by spróbować naprawić.., ale nue dzisiaj Właśnie - a to moje datowanie to z powodu tego wpisu 1817-24, ale... to chyba data urodzenia
-
W międzyczasie Graham (NAWCC) wyjaśnił tajemnice zegarka. Wg jego źródeł J.G.Daser to lata 1830, co pasuje do punc na kopercie. Koperta: John William Hammon, at St. John Street Road Mówi,że wg niego zegarek jest oryginalny i niemodyfikowany, a on... zna się na nich diabelnie dobrze Zegarek już naprawiony - niestety łańcuszek (nieco zardzewiały) pękł dziś rano i musiałem zamontować inny. Szkoda, bo to mój ostatni i... najlepszy, czekał na "okazję" .
