Mariusz

Chyba bym polował na coś od Bauerle - Perles albo Embee . Mam do nich sentyment i są ciężkie do zarąbania.

Myślałem, że tylko mnie w temacie tokarek odbija. Co prawda czuję się czasami samotny, ale dobrą stroną jest to, że właściwie nikt do gardła nie skoczy , bo nie ma o co

Ktoś kolekcjonuje tokarki ? ... dziwne

Dzięki za zdjęcia, czekamy na zdjęcia skrzyni. Data ( jeżeli to jest data ) na skrzyni mniej więcej się zgadza z domyślnym rokiem produkcji. Wg teorii to był okres największej produkcji i trudno określić coś bardzo precyzyjnie. Mechanizm może być wcześniejszy ciut i ubrany w skrzynkę przez sprzedawcę, który się reklamuje na cyferblacie.

Ładnie to działa Chyba zatkało niektórych... albo nie zaglądają

Przeglądnąłem sporo z tego wątku z poprzednich stron. Odnowienie wiedzy i nowe spojrzenie. Taka hipoteza / pytanie - czy przypadkiem Resche z "serii specjalnej" to nie produkcja Gronemanna, który kupił mechanizmy od Junghansa, albo na wyprzedaży u Rescha ok. 1900 r ? Bogata forma skrzynek serii specjalnej podobna do tych, które Lusyk pokazał 4 lata temu w tym wątku. Numery na mechanizmach bite w miejscu, w którym nabijał Gronemann.

Wiesz ile było typów i rozmiarów ?

Numer wskazuje na lata 80-te wczesne a wtedy raczej o grawerach nie było mowy. Można założyć, że kilkanaście lat później ktoś postanowił zmienić... albo 100 lat później, raczej to drugie. Skrzynka - cóż - ten ćwierćwałek na górze jakością wykonania bardzo różni się od tych z Ebensee. ----------------------- Co do sprężynki wahadła - w wypadku machanizmów Rescha nie ma "normy". Zależy jaki model z jakiego okresu Należy postępować dokładnie tak jak napisał Leszek powyżej.

Soczewka wahadła bez wycięcia na górze na drążek - dobierana wg mnie. Wagi trawione jeżeli dobrze widzę. Numer mechanizmu 122884 ?

Waga jest super Ten czarny spojler "wymiata" - stabilizacja ruchu przy podciąganiu... i jak rozumiem na dole pracujesz na aerodynamicznym kształtem w celu niwelacji oporów powietrza przy schodzeniu wagi w dół.

Leszku - a możesz coś dla mnie zrobić ? Pokaż mi choć jeden zwrot, który by sugerował, że to było do Ciebie Czy kogoś pouczałem ? Może można było to tak odebrać, jak każdą inną wypowiedź. Ja bym to raczej nazwał formą " do przemyślenia". Już się do uczenia kogoś nie nadaję - za stary jestem i łeb za bardzo rozklekotany. Jeżeli sobie tylko zażyczysz chętnie podzielę się z Tobą wszelkimi znanymi mi metodami/patentami na politurowanie... gdzieś na PW Nie uważam, by stare techniki były najdoskonalsze w formie, bo dawno temu z przyczyn naturalnych ludzie byli ograniczeni możliwościami technicznymi. Zastępowali braki ( z pkt widzenia dnia dzisiejszego ) jak mogli. Godzinami pracy i doskonaleniem "ręki". Pełen szacunek za to - to godne podziwu. Technika przesunęła granice możliwości człowieka w bardzo wielu dziedzinach życia.

Nie bardzo rozumiem dywagacje n.t politury. Ja bym zaczął rozmowę od tego co jest do "malowania". Zdecydowanie staję po stronie Krzysztofa - tylko samodzielne wykonanie politury. Tylko wtedy masz to, czego potrzebujesz. Masz dowolną barwę i jej "głębokość". Są różne gusta i każdy z nas może oczekiwać innych efektów. Można się podzielić swoimi preferencjami, ale chyba nie należy ich oceniać A co do technik nakładania - pędzlem, natryskowo pistoletem, tamponem, zanurzeniowo ...ważne żeby efekt był zgodny z oczekiwaniami. Potrzeba tylko umieć posługiwać się każdą z technik, które stosujemy. Gdy występuje krytyka którejś z technik zawsze pozostaje wątpliwość : - fachowiec i wie co dobre, czy może g... nie fachowiec - opanował jeden sposób nakładania, nie potrafi inaczej i deprecjonuje inne sposoby, by poniżyć innych i zaistnieć samemu

W obecnych czasach pełnych zaufania do drugiego człowieka i praworządności sugeruję : https://allegro.pl/listing?string=podwapi%C5%84ski&order=m&bmatch=ss-base-relevance-floki-5-nga-hcp-wp-cul-1-2-0329

Dzięki za pomierzenie płyt. Wymiar trochę nietypowy, ale skoro taki jest należy to uznać. Płyty są o kilka milimetrów mniejsze o standardu (ok 6 mm ), ale dwarfów nie mamy pomierzonych precyzyjnie. Niemniej - miniatura to nie jest.

Miniatura czy dwarf ? Jeżeli jest możliwość proszę o podanie średnicy tarczy i wymiaru płyt mechanizmu.

Dobrze ! TRZECIM. Na pierwszym zdjęciu stopka początkowa, na drugim z okresu przejściowego, a na trzecim finalna - występująca aż do końca produkcji. Okres przejściowy - zdjęcie drugie. Zdjęcie trzecie - stopka od nr c.a. 42000 do końca produkcji. To jaki masz mechanizm ?

Ale tylko się "zdaje" - zrób drugie podejście do zdjęć stopek drążka i spróbuj opisać jaka jest różnica.

Jest taki temat redagowany przez Taranta : http://zegarkiclub.pl/forum/topic/104647-firmy-producenci-zegar%C3%B3w/ W tym temacie jest hasło Gebrüder Resch, a w nim link do podsumowania : http://zegarkiclub.pl/forum/topic/129434-gebr%C3%BCder-resch-remember/ Czy na podstawie zawartych tam informacji mechanizm z nr 70104 może być zakwalifikowany do mechanizmów przejściowych ?

A tak mi przyszło do głowy jak wyczuć zabawę z mosiądzem. Wziąć pręt c.a. 12 mm - tak ze 30 cm. Umocować w imadle końcówką w poziomie i potem na drugim końcu podgrzać ( tak z 5 cm od końca ). Chwycić za koniec szczypcami i próbować wyginać LEKKO naciskając. Jak nie idzie to podgrzać bardziej. Będzie taki moment, że można się tym bawić jak plasteliną - to będzie " ta temperatura" Oczywiście im pręt cieńszy tym łatwiej to pójdzie, bo mniej ciepła trzeba dostarczyć, ale różnica elastyczności będzie mniej wyraźna.

Nie przejmuj się za bardzo miękkością - szprycha jest na pewno OK Tylko wepchnij to " na gorąco" - gorący ma być mosiądz. Wkładaj delikatnie. Powinien być tak rozgrzany, by był miękki jak plastelina. Co najmniej palnikiem na propan, rozwiercony mosiądz w imadło, podgrzej końcówkę ( warto z nieco dłuższego kawałka robić) i wsadzaj

Weź wiertło ( wtedy od "drugiej strony", lub szprychę, lub drut sprężynowy -> zamocuj w kwadracie ( kostka z dziurą w środku+ śruba kontrująca) + szlifierka ze stolikiem. Ja to robię na tarczy z papierem ściernym, ale pewnie na taśmie wyjdzie precyzyjniej. Kwadrat warto zrobić lekko zwężający się ( ścięty ostrosłup )

Wywiercić w tokarce, wbić kwadrat na gorąco, przetoczyć ...

Wygląda na początek okresu przejściowego ( z charakterystyki drążka / stopki / regulatora ) Nie pamiętam - trzeba by sprawdzić, czy była pełna analiza zmian, ale to co widać w tym wypadku : Płyty skręcane ( już), mostek frezowany (jeszcze stary ) i stopka "odwrócona"( czyli faza przejściowa ). Profilowany drążek, ale mechanizm bez MPZ.. Przydatne informacje i cenne zdjęcia - dziękuję

No dobra mistrzowie zegarmistrzostwa - to tak bardziej na poważnie PROSZĘ o rozważania na temat : Dlaczego były numerowane w produkcji Rescha obie płyty, wieszak i wahadło. Odpowiedź ogólna - bo to tworzyło komplet nie wystarcza. Tylna płyta jako znak rozpoznawczy zegara - OK Przednia płyta ( końcówka numeru ) wg mnie po to, by łożyska do siebie pasowały. To świadczy o "indywidualnym" wykończeniu elementu. Czy również o indywidualnej produkcji ( nawiercaniu) ? Wieszak... ? Co do czego w tym przypadku pasowali ? A może bardziej chodziło o przydzielenie skrzynki w której wieszak był " na stałe " Wahadło ... ? Tu mi brak koncepcji

Posmaruj zębiki olejem silikonowym a potem bardzo dobrze wytrzyj szmatką I tak tego nie doczyścisz, ale pozostanie tak cienka warstwa, że nie chwyta kurzu w większym stopniu niż czysty metal. I tylko jedna uwaga - jeżeli gdziekolwiek chlapniesz na element, który ma być kiedyś powlekany/malowany to masz przesrane. Lakier się nie utrzyma.